Όταν είχαν πρωτοκυκλοφορήσει στο Διαδίκτυο τα σχετικά με τον πίνακα («Ατέρμονo πεδίο – Δελφοί», του Θεοδώρου Στάμου) ενόμισα ότι επρόκειτο για φάρσα (Internet hoax).
Ξεγελάστηκα. Η νεοελληνική πραγματικότης ήταν τραγελαφικότερη από τις φάρσες του Διαδικτύου.
Αλλά πώς μπορούσα να φανταστώ ότι το γνωστό παραμύθι του Άντερσεν, «Τα ρούχα του βασιλιά», πρωτοεκδοθέν το 1837, θα τό βλέπαμε σήμερα ζωντανό, με πρωταγωνιστὲς τον πρωθυπουργό της Ελλάδος και την ΥπΕξ των ΗΠΑ (17-7-2011) να χασκολογούν «fabulous! fabulous!»…
17-7-2011: Ο Γ. Παπανδρέου υποδέχεται στο πρωθυπουργικό γραφείο την ΥπΕξ των ΗΠΑ Χίλλαρυ Κλίντον.
…και με σχολιαστές να αναρωτιούνταιεάν ο πίνακας εικονίζει ένα νησί του Αιγαίου ή τους Δελφούς; Χωρὶς να βρεθή το παιδί που θα φωνάξη «μα είναι ένας κενός μπλε καμβάς!», ώστε να αρχίσουν οι ρίψεις ωρίμων οπωροκηπευτικών;
Αυτό βεβαίως είναι το γελοίον της υποθέσεως. Όπως και η φωτογραφία με τον Γιωργάκη στο γραφείο, στην οποία θα έβαζα λεζάντα «κενὀ έξω [στον τοίχο], κενό μέσα [στο κρανίο]».
Το απόλυτο κενό
Εκτός εάν πρόκειται για ρεαλιστική ζωγραφική· φωτογραφική απεικόνισι του περιεχομένου του κρατικού ταμείου. Αν και μάλλον είναι συμβολικός ο πίνακας· συμβολίζει το απόλυτο κενό, ηθικό, αισθητικό, πολιτισμικό, της σύγχρονης Ελλάδος. (Ίσως λοιπόν δεν είναι ένας απλός καμβάς· ίσως αδίκησα τον καλλιτέχνη.)
Το τραγικότερο, όμως, είναι ότι, για να ανέβη στο πρωθυπουργικό γραφείο το μηδέν, αποκαθηλώθηκε η Ελλάδα. Και αυτό είναι σίγουρα συμβολικό…
Η «Ελλάς ευγνωμονούσα» του Θεοδώρου Βρυζάκη (1858) στο πρωθυπουργικό γραφείο (προ ΓΑΠ)· σήμερα η Ελλάς, αν μάς βλέπη, ρίχνει φάσκελα...
…
17-7-2011: Η Χίλαρυ Κλίντον επισκέπτεται την Αθήνα και θαυμάζει τον παίδα του Κριτίου στο Μουσείον Ακροπόλεως. Even more fabulous.
