Archive for the ‘εθνικισμός’ Category

Μνημόσυνο Ίωνα Δραγούμη

15 Αὐγούστου 2008

Το βράδυ της Τετάρτης 30 Ιουλίου 2008, στην λευκή στήλη επί της Βασιλίσσης Σοφίας επάνω από το Χίλτον, στον τόπο όπου δολοφονήθηκε (31 Ιουλ. 1920 (παλαιό ημερολόγιο)) από τους παρακρατικούς του Γύπαρη της βενιζελικής δικτατορίας ο μεγάλος άνδρας, έγινε για 26η συνεχή χρονιά από το 1983, η ετήσια εκδήλωσις τιμής και μνήμης για τον αγωνιστή και οραματιστή του Ελληνισμού και πατέρα του Ελληνικού εθνικισμού Ίωνα Δραγούμη. Η εκδήλωσις ήταν η πιο επιτυχημένη των τελευταίων ετών, και είχα την χαρά να είμαι εκεί. Παρατίθεται ακολούθως το βίντεο της εκδηλώσεως, ενώ το κείμενο της εμπνευσμένης ομιλίας του καθηγητού Χρήστου Γούδη μπορείτε να τό κατεβάσετε σε pdf από τον δικτυακό τόπο του Ινστιτούτου «Ίων Δραγούμης». Στην εκδήλωσι συμμετείχαν εξέχουσες μορφές του ελληνοκεντρικού και εθνικιστικού χώρου.

(Αξιέπαινο το ότι όλοι οι ομιλητές που απηύθυναν σύντομους χαιρετισμούς (εξαιρείται φυσικά η μακρά κύρια ομιλία του Χρήστου Γούδη) ομίλησαν, όπως πρέπει σε αυτές τις περιπτώσεις, χωρίς χειρόγραφο (τό σημειώνω, διότι δείχνει πνευματική ικανότητα και φιλοπονία και σπανίζει σήμερα).)

ΒΙΝΤΕΟ Α’

Ιωάννης Γιαννάκενας (ιδρυτής και ιδιοκτήτης των εκδόσεων «Εθνική Αυτογνωσία – Πελασγός», βιβλιοπωλείο «Ακροκέραμο», παρουσιαστής της εκδηλώσεως)
Ιωάννης Σχοινάς (ιδρυτής και ιδιοκτήτης των εκδόσεων «Νέα Θέσις» – εκδότης των έργων του Ίωνα Δραγούμη)
Λεωνίδας Γεωργιάδης (ιδιοκτήτης των εκδόσεων «Γεωργιάδης»)

ΒΙΝΤΕΟ Β’

Αθανάσιος Πλεύρης (βουλευτής ΛΑ.Ο.Σ.)
Σάββας Χατζηπαρασκευάς (εκδότης εφημερίδος «Στόχος»)
Δημήτριος Ζαφειρόπουλος (εκδότης εφημερίδος «Ελεύθερος Κόσμος» και περιοδικού «Patria»)
Νίκος Φιδέλης (πρόεδρος πολιτιστικού συλλόγου «Αθηνά»)

ΒΙΝΤΕΟ Γ’

Γιάννης Παναγιωτακόπουλος (πρόεδρος της ΝΕ.Ο.Σ.)
Απόστολος-Δημήτριος Μπαμίχας (γραμματεύς της Κ.Ε. του ΛΑ.Ο.Σ.)
Καθηγητής Χρήστος Γούδης (προεδρος του Ινστιτούτου Εθνικών και Κοινωνικών Μελετών «Ίων Δραγούμης») (α’ μέρος)

ΒΙΝΤΕΟ Δ’

Καθηγητής Χρήστος Γούδης (β’ μέρος) – «Η Κωνσταντινούπολη είναι κοντά!»

ΒΙΝΤΕΟ Ε’

Καθηγητής Χρήστος Γούδης (γ’ μέρος) – ποιήματα για τους ήρωες
Κατάθεσις στεφάνων
Εθνικός Ύμνος

Η ομιλία του καθηγητού Χρ. Γούδη ωραιότατη, με στιγμές εμπνευσμένες. Το κείμενο εδώ (λείπει όμως το κλείσιμο με τα ποιήματα – μπορείτε να τα ακούσετε στο βίντεο).

Άρθρα για τον Ίωνα Δραγούμη:

Χρήστος Χαρίτος, «Ίων Δραγούμης: ο Ελληνικός Εθνικισμός στην καθαρή του μορφή», «Ελληνικές Γραμμές», 28-7-2008.

Γιώργος Πισσαλίδης, «Ίων Δραγούμης: ο πατέρας του Ελληνικού εθνικισμού», «Ελληνικές Γραμμές», 2002.

Η σύνδεση Πατριωτισμού και Εθνικισμού

21 Αὐγούστου 2007

Πολύ καλό το παρακάτω του Γιάννη Κουριαννίδη.

(Αυτονόητα πράγματα, ίσως, αλλά να τά τονίζουμε, επειδή στον τόπο μας η “προοδευτική” προπαγάνδα έχει μπλέξει και τα αυτονόητα. Μεταφέρω εδώ μόνο το κεντρικό σημείο.)

Η σύνδεση Πατριωτισμού και Εθνικισμού

του Γιάννη Χ. Κουριαννίδη
υποψήφιου βουλευτή Α’ Θεσσαλονίκης του ΛΑ.Ο.Σ.

«[…] Η αποκόλληση των δύο αυτών εννοιών (εθνικιστής – πατριώτης) απονεύρωσε και τις δύο, απαξίωσε τον λειτουργικό τους ρόλο στη σύνθεση της συλλογικής προσωπικότητας του πολίτη. Ο πατριωτισμός είναι το ένστικτο. Ο εθνικισμός είναι η συνείδηση. Όταν ο πολίτης συνειδητοποιήσει ΓΙΑΤΙ είναι πατριώτης, τότε αυτομάτως μετουσιώνεται σε εθνικιστή. Στο ενεργό εκείνο υποκείμενο, δηλαδή, που αγωνίζεται πλέον συνειδητά για τις αξίες που σφυρηλάτησαν την προσωπικότητά του, την εθνική του ψυχή και μνήμη. Ομοούσιες και αδιαίρετες οι δύο έννοιες, είναι αδύνατον να διαχωριστούν χωρίς να βλάψουν τη συλλογική άμυνα ενός έθνους. Πετάς τη μία, σκουριάζει η άλλη. Τό ‘ξεραν καλά αυτό τα ενεργούμενα του διεθνισμού και της Νέας Τάξης πραγμάτων.»

Και ας θυμίσουμε για μια ακόμη φορά τον μεγάλο Ίωνα Δραγούμη:

«Οι ενεργητικοί άνθρωποι δεν μπορεί παρά να είναι εθνικισταί, είτε το ξέρουν είτε όχι, δεν μπορεί παρά να ζούν ανάμεσα στο έθνος τους και εκεί να ξοδεύουν την δύναμή τους και από εκεί να παίρνουν δύναμη.»

Δημήτριος Δημόπουλος

20 Ἰουνίου 2007
Δημήτριος Δημόπουλος

Δημήτριος Δημόπουλος

   Ο Δημήτριος Δημόπουλος, κορυφαία φυσιογνωμία του ελληνοκεντρικού χώρου και του εθνικιστικού κινήματος, δεν βρίσκεται πια κοντά μας. Οι Έλληνες εθνικιστές τιμούν την μνήμη του.

   Τα βιβλία του, όπως «Η καταγωγή των Ελλήνων», «Εισαγωγή στην βιοπολιτική», «Στο Άδυτο των Ελληνικών Μαντείων» (το καλύτερο βιβλίο εισαγωγής στην αρχαιοελληνική κοσμοθέασι που έχω διαβάσει) θα είναι «κτήματα ες αιεί» για κάθε Έλληνα.

   Ο Δημήτριος Δημόπουλος υπήρξε ελληνολάτρης, υπήρξε εθνικιστής, υπήρξε φυλετιστής, υπήρξε αρχαιολάτρης (πάντοτε με ορθή κρίσι και συναίσθησι της διαχρονικής συνέχειας του Ελληνισμού σε οποιαδήποτε εποχή και υπό οποιοδήποτε πολιτιστικό ή θρησκευτικό εποικοδόμημα – εφ’ όσον αυτό πηγάζει από τον ίδιο τον Ελληνικό λαό και εκφράζει τις εκάστοτε ιστορικές ανάγκες· επ’ αυτού ο Δ. Δημόπουλος αποτελεί ζωντανό μάθημα για πολλούς διαστρεβλωτές της αγάπης για την αρχαία Ελλάδα). Ο Δημήτριος Δημόπουλος υπήρξε Έλλην.

   Ο Δημήτριος Δημόπουλος δεν βρίσκεται πια κοντά μας ως άτομο. Βρίσκεται και θα βρίσκεται όμως πάντοτε κοντά μας, διότι πια έγινε ένα με την Ψυχή του Γένους. Και εμείς μεν ερχόμεθα και παρερχόμεθα, αλλά το Γένος είναι αιώνιο. Ο ίδιος σημειώνει («Στο Άδυτο των Ελληνικών Μαντείων»):

   «Την πεποίθησί του για το αθάνατο του ελληνισμού ο Αισχύλος την επαναλαμβάνει τρις (στίχοι 753, 933, 1053), αλλά την διαβλέπουμε κι από τους τίτλους των τριών τραγωδιών του (“Προμηθεύς Δεσμώτης- Λυόμενος- Πυρφόρος”).»

   Ως φόρο τιμής στην μνήμη του εκλιπόντος, επισυνάπτω ένα εκτενές απόσπασμα από τα «Ελληνικά Μαντεία»· τον πρόλογο, καθώς και τα τελευταία κεφάλαια που αναφέρονται στην παρακμή του αρχαίου κόσμου, και τον επίλογο που αφορά στο σήμερα. (Τό είχα σκανάρει παλιά· δυστυχώς σε μονοτονικό. (Ο εκλιπών υπήρξε πιστός στην παραδοσιακή, πολυτονική Ελληνική γραφή.))

Άρθρα του Δημητρίου Δημοπούλου (από το Διαδίκτυο)

Εισήγηση του Δημητρίου Π. Δημοπούλου

Παρακαταθήκες του Δημητρίου Δημοπούλου προς τους νέους Έλληνες εθνικιστές (από την λίστα συζητήσεων «Εθνικισμός»)

   Ο Δημήτριος Δημόπουλος, εκτός από ιδεολόγος και αγωνιστής, υπήρξε και δάσκαλος· προσηνής πάντοτε, πρόθυμος να συμβουλεύσει φιλικά κάθε νέον εθνικιστή. Η συμμετοχή του και η συζητήσεις του με τους νέους στην ηλεκτρονική λίστα συζητήσεων «Εθνικισμός», αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Ένα μικρό απάνθισμα:

  • Για την καταγωγή και την εθνική συνείδησι (30-10-2003)

   Οι επισημάνσεις του … για την έννοια της υπαγωγής στο Έθνος είναι κατά βάσιν ορθές. Αναγκαία προϋπόθεσι είναι η Καταγωγή. Ο Έλληνας γεννιέται. Αλλά η γέννησι μόνη δεν καθιστά τούτον Έλληνα. Πρέπει και να ενταχθή ενσυνείδητα στην ελληνική Κοινότητα. Επομένως, ο Έλληνας και γεννιέται και γίνεται. Στην μαθηματική γλώσσα θα λέγαμε, ότι το «γεννιέται» είναι αναγκαία συνθήκη και το «γίνεται» [εάν έχει γεννηθεί] ικανή. Πρέπει να ισχύουν συνδυαστικά και οι δύο συνθήκες, για να πούμε ότι ένας είναι Έλληνας.

   Αυτή η συζήτησι μας φέρνει στην μνήμη την τόσο παρεξηγημένη φράσι του Ισοκράτους «μάλλον Έλληνας καλείσθαι τους της παιδεύσεως της ημετέρας ή τους της κοινής φύσεως μετέχοντας» (Πανηγυρικός, 50). Αυτήν την φράσι την είχε πει ο Αθηναίος ρήτορας από καμάρι για την Αθήνα, συγκρίνοντάς την με τους άλλους Έλληνες. Μόνον οι Αθηναίοι, έλεγε, είναι καθαυτό Έλληνες – οι μη Αθηναίοι, καίτοι Έλληνες στην καταγωγή, δεν δικαιούνται να ονομάζονται «Έλληνες», διότι δεν μετέχουν της αθηναϊκής παιδείας. Ο λόγος λοιπόν του Ισοκράτους ήταν άκρως σωβινιστικός (και όχι, βέβαια, …διεθνιστικός), διότι υπερτόνιζε το «γίνεται» έναντι του «γεννιέται».

   Η φράσι αυτή του Ισοκράτους, αποκεκομμένη από τον όλο του Λόγο, χρησιμοποιείται από μερικούς, για να εξαχθούν αντίθετα συμπεράσματα – ότι ο Αθηναίος ρήτωρ δεχόταν το «γίνεται» και απέκλειε δήθεν το «γεννιέται». Αυτό όμως είναι πλαστογράφησι. Στον ίδιο του «Πανηγυρικό» ο Ισοκράτης μιλάει περιφρονητικά γιά τους μη Έλληνες, ονομάζοντάς τους «βαρβάρους» (34), και καταφρονητικά γιά τους «εκ πολλών εθνών μιγάδας συλλεγέντας» (24). Κορυφαία δε υπήρξε στον ίδιο Λόγο του η φράσι: «Χρη την αρχήν του Γένους έχοντας φαίνεσθαι» (25), δηλ. οι πολίτες πρέπει να αποδεικνύουν την εξ αρχής καταγωγή τους !

Δημήτριος Π. Δημόπουλος

  • Ανωριμότητες (9-3-2004)

«Τα βιολογικά σκουπίδια, που έχουν το θράσος να αυτοαποκαλούνται Έλληνες»
!
Τι σημαίνει αυτό ;
Είναι Εθνικισμός αυτό ;
Ούτε ο χειρότερος κομμουνιστής δεν θα εξεστόμιζε τέτοια κουβέντα!
Φίλε, σύνελθε !
Το ότι δεν πείθουμε τους ΄Ελληνες, είναι ΔΙΚΗ ΜΑΣ ευθύνη. Όχι των Ελλήνων.
Ίσως ακόμη πάσχει το «Δημοκρατικό» μας σύστημα. Όχι όμως οι Έλληνες.
Οι Εθνικισταί είναι υπερήφανοι για τον Λαό τους. Τούτο αποτελεί την Αναγκαία, αλλά και Ικανή συνθήκη, να καλείται κανείς Εθνικιστής.

Δημ. Π. Δημόπουλος

  • Ο εθνικιστής έναντι του λαού και της κοινωνίας. Απέναντι στην νίκη και στην ήττα. (11-3-2004)

   Το πρόβλημα της Κοινωνικής Πειθούς είναι το δυσχερέστερο στήν Ιστορία των Κοινωνιών. Την λύσι σ’ αυτό το πρόβλημα αναζητούσαν πάντοτε όλοι οι κερδισμένοι και όλοι οι χαμένοι της Διεθνούς Ιστορίας. Συνταγή στο πρόβλημα αυτό δεν υπάρχει άλλη, παρά μόνον Μία: ΑΓΩΝΑΣ αδιάκοπος -αλλά κι αυτός δεν εγγυάται ποτέ σίγουρη την Νίκη!

   Άλλο, όμως, αυτό και άλλο να εκνευριζόμαστε και να τα βάζουμε εναντίον του Λαού, που δεν μπορούμε να πείσουμε. Ίσως άλλες ιδεολογίες να δικαιούνται να το κάνουν. Οι Εθνικισταί, όμως, ΟΧΙ. Ο Εθνικιστής προσπαθεί να πείσει τον Λαό του απο Αγάπη σ’ Αυτόν, κι όχι από εγωισμό… Όπως δεν πετροβολάμε την Μητέρα μας, την Αδελφή μας ή την Κόρη μας, όταν δεν συμφωνούν μαζί μας, έτσι δεν το κάνουμε και έναντι του Λαού μας. Κρίμα, που δεν μας ακούει – θα προσπαθήσουμε ξανά καί ξανά. Αλλά εμείς, ως γνήσιοι Εθνικισταί, ποτέ δεν θα πάψουμε να αγαπάμε αυτον τον Λαό και να είμαστε πρόθυμοι να δώσουμε και την ζωή μας γι’ Αυτόν.

   Kαι κάτι άλλο : Οι αρχαίοι Έλληνες έλεγαν «η Αρχή τον άνδρα δείκνυσι». Εγώ θα προσέθετα «Και η Ήττα, επίσης»! Μετά την ήττα, ας σταθούμε όρθιοι κι αξιοπρεπείς ως Άνδρες. Κι όχι με πείσματα και κλαψουρίσματα σαν παιδιά…

Δημ. Π. Δημόπουλος

  • Για την προσχώρησι του Ελληνικού Μετώπου στο ΛΑ.Ο.Σ. (26-5-2005)

   Αγαπητέ φίλε,

   Διαφωνείς με την απόφασι του Ελλ. Μετώπου να ενταχθή στο ΛΑΟΣ, διότι ξεκινάς από λάθος θέσι: ότι το Ελλ. Μέτωπο ενδιαφερόταν για «υψηλού επιπέδου εθνικιστές». Όχι, φίλε μου. Το Ελλ. Μέτωπο δέν ήταν Οργάνωσι ή Σύλλογος, που να μαζεύει μόνον «υψηλού επιπέδου εθνικιστές». Ήταν ΚΟΜΜΑ, που ενδιαφερόταν για ΟΛΟΥΣ τους ψηφοφόρους, ακόμη και γι’ αυτήν την Κυρά-Μαρία που λοιδωρείς. Για ένα Κόμμα ΔΕΝ ισχύει το ρητό «ουκ εν τω πολλώ το ευ». Ισχύει το ακριβώς και αντιδιαμετρικά Αντίθετο: «το πολύ το βέλτιστον»!

   Μ’ αυτά τα ελιτιστικά που γράφεις, φίλε μου, είναι σαν να στρέφεσαι εναντίον της λογικής της Δημοκρατίας. Δεν καταλαβαίνω όμως, γιατί ταυτόχρονα αναθεματίζεις τους χουντικούς;

   Το Κόμμα, κάθε Κόμμα έχει πληθώρα ψηφοφόρων, απο υψηλότατου επιπέδου μέχρι και κυρά-Μαρίες. Δεν επιλέγει τους ψηφοφόρους, τους εκφράζει (άλλους σε ιδεολογικές θέσεις, άλλους σε πολιτικές, άλλους σε συναισθηματικές). Αντίθετα, οι ψηφοφόροι είναι αυτοί που επιλέγουν το Κόμμα. Και οι υψηλού επιπέδου Εθνικιστές ειναι βέβαιο, πως θα καταλάβουν και ΔΕΝ θα μας εγκαταλείψουν, όπως διατείνεσαι.

   Και κάτι ακόμα: Είναι πελώριο λάθος αυτό που γράφεις, ότι αποφασίσαμε «να αλώσουμε το κάστρο από μέσα». Όχι. Θα προσφέρομε στο ΛΑΟΣ την αγωνιστικότητά μας για το καλό του Ελληνικού Εθνικιστικού Κινήματος. Τίποτε πέραν αυτού.

Δημ. Π. Δημόπουλος

  • Για την αρχαία θρησκεία (26-4-2006)

   Την αρχαία θρησκεία δεν πρέπει να την αντιμετωπίζομε με εχθρότητα ούτε με επιφύλαξι. Δεν αποτελεί αίρεσι του Χριστιανισμού ούτε και κάποια ξενόφερτη ή περίεργη σέκτα. Έχει τις ρίζες της σ΄ αυτόν εδώ τον ιερό ελληνικό τόπο και είναι γέννημα αυτού του έθνους, που τόσο αγαπούμε.

   Μικρόψυχοι, φανατικοί και κακότροποι υπάρχουν σε όλες τις θρησκείες (όπως και σε όλες τις ανθρώπινες συλλογικές εκδηλώσεις). Όμως αυτούς τους φανατικούς πρέπει, όπου κι αν βρισκόμαστε, να τους περιθωριοποιούμε. Στην αρχαία Ελλάδα επικρατούσε ανεξιθρησκεία και ποτέ δεν έλαβε χώραν θρησκευτική αντιπαράθεσι. Πιστεύω πως και σήμερα μπορούμε να είμαστε εξ ίσου ώριμοι και καλλιεργημένοι.

   Για τον Έλληνα εθνικιστή ωριμότητα σημαίνει όχι να εστιάζεται στις διαφορές μόνον μεταξύ αρχαίας και νέας θρησκείας (που είναι όντως σοβαρές), αλλά να μελετά και να αναζητεί και την ενιαία ραχοκοκκαλιά που τις διασυνδέει. Διότι υπάρχει αυτή η μυστική συνέχεια, κι ας διαφεύγει της αντιλήψεως των πολλών.

Δημ. Π. Δημόπουλος

   Αιωνία του η μνήμη.