Archive for the ‘Ελληνική Ιστορία’ Category

Μια νύχτα, μια στιγμή, μόνος… Εκεί.

28 Ὀκτωβρίου 2008

…Και όλοι οι αιώνες, ολόκληρο το Έθνος, μαζί του! Εκεί!Ιδιόγραφο σημείωμα του Ιωάννου Μεταξά

Πηγή: Ἡ Ἑλλὰς τοῦ ΟΧΙ
Ἀνακοίνωσις τοῦ Ἰ. Μεταξᾶ πρὸς τοὺς ἰδιοκτῆτες καὶ ἀρχισυντάκτες τοῦ Ἀθηναϊκοῦ Τύπου στὸ Γενικὸ Στρατηγεῖο. («Aὐτὴν τὴν ὥραν δὲν θέλω μόνον τὴν πέννα σας. Θέλω καὶ τὴν ψυχήν σας.» Ξενοδοχεῖον «Μεγάλη Βρεταννία», 30 Ὀκτ. 1940.)

Advertisements

Τα ΟΧΙ θέλουν ΜΕΤΑΞΑΔΕΣ!

28 Ὀκτωβρίου 2007

Παρέλαση…

Φαλαγγίτισες της ΕΟΝ

Παρέλαση…

Ο… ανθός της ελληνικής νεολαίας!

Πώς να τό κάνουμε. Τα ΟΧΙ θέλουν ΜΕΤΑΞΑΔΕΣ!

Μεταξάς-Γεώργιος-Παπάγος

«Izmir’i nicin yakiyorduk?» (Γιατί κάψαμε την Σμύρνη; )

15 Αὐγούστου 2007

Ολίγον παλαιό, αλλά επίκαιρο (βλέπε νέες αποκαλύψεις του Greek Alert για την διαπλεκόμενη ανθελληνική συμμορία που λυμαίνεται πανεπιστήμια, ΜΜΕ, διεθνή φόρα, εξουσία, καρέκλες, προμήθειες και επιδοτήσεις…). Της Κυπρίας συγγραφέως και αγωνίστριας Φανούλας Αργυρού.

Διαβάστε επίσης: George Horton, «Η Μάστιγα της Ασίας». Ολόκληρο το βιβλίο στα Ελληνικά είναι διαθέσιμο στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη books.agiasofia.gr .

«Izmiri nicin yakiyorduk

Γιατί κάψαμε την Σμύρνη;

Ορισμένα ξενοκίνητα πουλημένα τομάρια του Ελληνισμού δέχθηκαν να εκτελέσουν τις τουρκικές και συμμαχικές επιδιώξεις αφελληνισμού μας. Διαστρεβλώνοντας τα ιστορικά μας βιβλία, αλλοιώνοντας τα κείμενα τους και αφαιρώντας από αυτά ό,τι έχει σχέση με τις βαρβαρότητες των Τούρκων εις βάρος των Ελλήνων. Και βάφτισαν την προστυχιάν τους αυτήν ως…επαναπροσέγγιση! ΄Οταν οι ίδιοι οι Τούρκοι παραδέχονται τα εγκλήματά τους…

Στην Ελλάδα ήδη ξεκίνησε μεγάλη πρωτοβουλία μαζεύοντας υπογραφές για άμεση απόσυρση της άτιμης αυτής πράξης εις βάρος του Ελληνισμού και της Ιστορίας και που θα σταλεί στην ελληνική κυβέρνηση, τα κόμματα και σε όλους τους βουλευτές και ευρωβουλευτές και στα μέλη του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου. <http://www.antibaro.gr>.

Οι Βρετανοί οι ηθικοί αυτουργοί
Θα πρέπει, όμως, εδώ να υπενθυμίσουμε για πολλαστή φορά, ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ, ότι η προσπάθεια αυτή για αλλοίωση των ιστορικών μας βιβλίων ξεκίνησε από το ΛΟΝΔΙΝΟ τα χρόνια της αποικιοκρατίας και ενδεικτικά κορυφώθηκε τα χρόνια του Απελευθερωτικού Αγώνος της ΕΟΚΑ 1955-59 όταν:

Α) Την 1η Σεπτεμβερίου 1954 επικεφαλής των Υπηρεσιών Πληροφόρησης της αποικιακής κυβέρνησης στο νησί διορίστηκε από το Υπ. Εξωτερικών της Βρετανίας ο Βρετανός κατάσκοπος των μυστικών υπηρεσιών Λόρενς Ντάρελ (ο κατά τα άλλα συγγραφέας του βιβλίου ‘Τα πικρολέμονα της Λαπήθου’) ο οποίος γνώριζε πολύ καλά την ελληνική γλώσσα (απαραίτητο προσόν των κατασκόπων να γνωρίζουν την γλώσσα των ιθαγενών – κάτι που δυστυχώς εκλαμβάνεται από τους αφελείς δικούς μας ως… φιλελληνισμός!) ΄Αμεσος στόχος για την αντιμετώπιση της ενωτικής προπαγάνδας ήταν το τρίπτυχο, α) Εκκλησία/Ιερείς, β) Ο ελληνικός τοπικός Τύπος και γ) ο Ραδιοφωνικός σταθμός Αθηνών. Τότε ήταν που ο πράκτορας της Ιντέλλιτζένς Λόρενς Ντάρελ εφεύρε την πλασματική ταυτότητα για μάς, την λεγόμενη ‘Κυπριοσύνη’ που στόχο όμως είχε ΜΟΝΟ τους ΄Ελληνες της Κύπρου και όχι τους Τούρκους.(Εξάλλου και σήμερα που ‘μόνοι’ μας απαρνούμαστε την Ιστορία μας, τον κατεχόμενο Πενταδάκτυλο αμαυρίζει το τουρκικό σύνθημα ‘Τι ευτυχία να είσαι Τούρκος’). Oλόκληρος ο μηχανισμός της αποικιοκρατίας κινητοποιήθηκε εξαποστέλλοντας στην Κύπρο άτομα που ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΑ… (Βλέπε περισσότέερα στο βιβλίο της γράφουσας ‘Από την ΄Ενωση στην Κατοχή’).

Β) Στις 3.11.1956 ο τότε κυβερνήτης Στρατάρχης Χάρτινγκ διαμαρτυρόμενος για το περιεχόμενο των ελληνικών βιβλίων στα σχολεία μας, ζητούσε απόσυρσή τους! Έγραφε προς στον Υπουργό Αποικιών (Να σημειωθούν παρακαλώ οι ομοιότητες) : “…Το γεγονός ότι αυτά τα βιβλία (δημοτικού που αποστέλλονταν από την Ελλάδα) προβάλλουν κατά τρόπο έντονο την ελληνική σημαία σε εικόνες και διακοσμήσεις, περιέχουν ιστορίες του ελληνικού αγώνα για ανεξαρτησία (συχνά συνταγμένες σε μια πομπώδη γλώσσα και συνοδευόμενες με συναισθηματικό θρησκευτικό εθνικισμό), και ότι περιλαμβάνουν κομμάτια που αναφέρονται στην Κύπρο κατά τρόπο με τον οποίο υποδηλώνεται ότι τώρα είναι υπόδουλη, αλλά θα είναι μέρος της ελεύθερης Ελλάδας, ανασκευάζουν το επιχείρημα ότι η κυβέρνηση αυτή ακολουθεί πολιτική αφελλνισμού στα ελληνικά κυπριακά σχολεία. Γίνονται μεταφράσεις των πλέον απαράδεκτων ‘πατριωτιών’ κειμένων, και αυτά θα σας σταλούν το συντομότερον δυνατόν. Θα πρέπει να γνωρίζετε ότι υπήρξε πρόσφατα επίκριση στον τουρκικό Τύπο αναφορικά με τον τόνο και το περιεχόμενο αυτών των αναγνωστικών και τώρα μελετούμε την πιθανότητα να αφαιρέσουμε τα απαράδεκτα αποσπάσματα από τις εκδόσεις που θ΄ακολουθήσουν ή ως εναλλακτική λύση, να τυπώσουμε νέα αναγνωστικά… Ο τότε αποκιακός Γραμματές και μέλος της Ιντέλλιντζενς στην Κϋπρο Τζ. Ρένταγουέι έγραφε ότι ‘ως μακροπρόθεσμη λύση, σκεφτόταν τη χρησιμοποίηση βιβλίων, τα οποία θα τυπώνονταν στην Κωνσταντινούπολη’ (αφού πρώτα θα είχαν αφαιρέσει τα αποσπάσματα που δεν τους άρεσαν)!

Και βέβαια, η πλαστογράφηση της Ιστορίας μας, μάς ήλθε επίσημα από το Λονδίνο μέσω των βρετανικών Ιδεών Γκάλι και που στην συνέχεια την βρήκαμε και στο έκτρωμα του Χάνει/Ανάν (που δυστυχώς ετοιμάστηκε με την βοήθεια δικών μας βοηθών τους – τα ονόματα γνωστά). Και αν και το ‘Σχέδιο Ανάν’ απορρίφθηκε με το δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου 2004 από το 76% του Ελληνισμού κατ΄απαίτηση και του κλαίοντος προέδρου Τ. Παπαδόπουλου, εντούτοις με την μέθοδο του σαλαμιού κάποιοι προχωρούν και επιμένουν ξεδιάντροπα να το επιβάλουν για να ικανοποιηθούν Λονδίνο, ΄Αγκυρα και Ουάσιγκτον. Μια τέτοια προσπάθεια είναι και η πλαστογράφηση της Ιστορίας μας.

1922 - Το ολοκαύτωμα της Σμύρνης

Γιατί κάψαμε την Σμύρνη;
Το πιο κάτω αποκαλυπτικό απόσπασμα των τουρκικών σοβινιστικών προθέσεων είναι από το βιβλίο του Τούρκου συγγραφέα Φαλίχ Ριφκι Ατάι και το βιβλίο του ‘Τσάνκαγια΄ το οποίο αναφέρεται στην ζωή και τα έργα του Κεμάλ Ατατούρκ.
“… Ήταν η μέρα της Μεγάλης Φωτιάς. Καθώς οι φλόγες έσωζαν τις γειτωνιές ο κόσμος έτρεχε προς την παραλία…Κάποιοι έπεφταν στην θάλασσα για να κρατηθούν από τις βάρκες… Παρακολουθούσα αυτή την μοναδική τραγωδία με την καρδιά μου να πονά…Η Σμύρνη καιγόνταν και μαζί της η Ελληνικότητά της (Ρουμλούκ), οι άνθρωποι των πρώτων πολιτισμών, εκείνοι που πέρασαν τον μεσσαίωνα με τους Μουσουλμάνους, εκείνοι που ζούσαν στις πατρίδες τους και στα σπίτια τους σε άνεση, εκείνοι που κρατούσαν το εμπόριο και γεωργία της Σμύρνης και όλης της Δυτικής Ανατολίας, και ολόκληρη την οικονομία της, εκείνοι που ζούσαν σε παλάτια, κονάκια, και τσιφλίκια, τώρα, τον εικοστό δεύτερο χρόνο του εικοστού αιώνα πεθαίνουν για ένα κομμάτι βάρκας να τους μεταφέρει μακριά για πάντα…
Η Γκιαβούρ (άπιστη) Σμύρνη κάηκε και τελείωσε με τις φλόγες στο σκοτάδι και το καπνό το ξημέρωμα. ΄Ησαν πράγματι υπεύθυνοι για τη φωτιά οι Αρμένιοι εμπρηστές όπως μας λέχθηκε τις μέρες εκείνες;… Καθώς αποφάσισα να γράψω την αλήθεια όπως την γνωρίζω θέλω να αντιγράψω μια σελίδα από τις σημειώσεις που έπερνα τις μέρες εκείνες. ‘ Οι λαφυραγωγοί βοήθησαν στην εξάπλωση της φωτιάς… Γιατί καίγαμε την Σμύρνη; Φοβόμασταν αν τα κονάκια στην προκυμαία, τα ξενοδοχεία και οι ταβέρνες έμεναν στο τόπο τους, δεν θα μπορούσαμε ποτέ να ξεφορτωθούμε τις μειονότητες; ΄Οταν απελαύνονταν οι Αρμένιοι τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, είχαμε κάψει όλες τις κατοικημένες περιοχές και γειτονιές στις πόλεις της Ανατολίας με αυτόν ακριβώς τον φόβο. Αυτό δεν σχετίζεται μόνο με την διάθεση για καταστροφή. Υπάρχει και κάποιο αίσθημα κατωτερότητας μέσα του. Σαν το κάθε τι που έμοιαζε με Ευρώπη ήταν πεπρωμένο να παραμείνει Χριστιανικό και ξένο γι΄αυτό και εμείς έπρεπε εμείς να το στερηθούμε. “

Ο Τούρκος συγγραφέας Αtay Falih Rifki Atay, ένας διακεκριμένος δημοσιογράφος και συγγραφέας έζησε το κάψιμο της ελληνικής Σμύρνης, ένας Τούρκος αυτόπτης μάρτυρας της κεμαλικής κτηνωδίας επιβεβαίωσε πριν πεθάνει τις τουρκικές ευθύνες για την πρωτοφανή εκείνη βαρβαρότητα. Στο προαναφερθέν βιβλίο του ο συγγραφέας αναφέρεται σε λεπτομέρεια και στις κτηνωδίες του Νουρεττίν Πασιά. Βλέπε εξώφυλλο του σχετικού βιβλίου – πρώτης έκδοσης. Ο εν λόγω δημοσιογράφος γεννήθηκε το 1894 στην Κωνσταντινούπολη και πέθανε στις 20 Μαρτίου 1971.

Δια στόματος Κεμάλ Ατατούρκ
Τον Ιούλιο του 1926 ο σφαγέας Ατατούρκ έδωσε συνέντευξη στην Ελβετίδα ανταποκρίτρια κα Emile Hilderbrand και η οποία (συνέντευξη) δημοσιεύθηκε την 1η Αυγούστου 1926 στην αμερικανική εφημερίδα ‘ The Los Angeles Examiner‘. Στο πρωτοσέλιδο δημοσίευμα (πρώτο μέρος) της αμερικανικής εφημερίδας του Λος Άντζελες που πλαισιωνόταν με φωτογραφία του Κεμάλ Ατατούρκ, ο Ατατούρκ παραδέχεται την καταστροφή και γενοκτονία των εκατομμυρίων Χριστιανών στην σημερινή Τουρκία (Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων) και δήλωνε:
Δεν θα σταματήσω μέχρι που κάθε ένοχο άτομο ανεξαρτήτως θέσεως ή βαθμού έχει κρεμμασθεί ως μια φρικαλέα προειδοποίηση προς όλους τους υποκινητές συνωμότες εναντίον της ασφάλειας της Τουρκικής Δημοκρατίας…”.

Και βέβαια, η ίδια βάναυση και αμετανόητη τουρκική εξοντωτική πολιτική εναντίον των Ελλήνων συνεχίζεται. Παραδείγματα, η εξόντωση των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, της ΄Ιμβρου και Τενέδου, της ημικατεχόμενης Κύπρου…

Τι κάνει το Υπουργείο Παιδείας της Κύπρου;
Για την εγκληματική αυτή πράξη κάποιων στην Ελλάδα γράφονται συνεχώς άρθρα τόσο στον ελλαδικό και κυπριακό Τύπο όσο και στον ομογενειακό στο Λονδίνο. Εκείνο που προκαλεί αλγεινή εντύπωση είναι η ακατανόμαστη απάθεια με την οποία το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας αντιμετωπίζει το θέμα αυτό. Αντί δηλαδή, να είχε αναλάβει να εξαποστείλει πίσω στην κα Γιαννάκου την φορτωτική των εν λόγω βιβλίων της έκτης δημοτικού όχι μόνον σιώπησε παθητικά αλλά τα έχει ήδη διανέμει, εξ΄όσων αντιλαμβανόμαστε!
Τι κάνει η Επιτροπή Παιδείας της Βουλής, το Γραφείο του Προέδρου της Δημοκρατίας Τ. Παπαδόπουλου που κάλεσε τον λαό με δάκρυα στα μάτια να απορρίψει το ‘Σχέδιο Ανάν’; Τι κάνουν οι Σύνδεσμοι Γονέων, γιατί δεν μαζεύουν τα εν λόγω βιβλία και να τα πετάξουν έξω από το Υπουργείο Παιδείας για λαμπρατζιάν το Πάσχα; Τι κάνουν οι σύνδεσμοι δασκάλων γιατί δεν αρνούνται να διδάξουν τις διαστρεβλώσεις και ψευτιές που μόνο τους Τούρκους κατακτητές και τους συμμάχους των εξυπηρετούν;
Τι περιμένουν άραγε στην Κύπρο για να αντιδράσουν, μήπως, κανένα άλλο εύτολμο Τούρκο συγγραφέα που να μας φτύνει , όμως, αυτή τη φορά, στα μούτρα για την ταπεινωτική κατάντια μας;

[σ.σ. Τελικώς ο πολιτικός κόσμος της Κύπρου αντέδρασε περισσότερο από τους ξενόδουλους ελλαδίτες γραικύλους.]

Φανούλα Αργυρού
Ερευνήτρια/συγγραφέας
Λονδίνο
8.2.2007

Η υποτιθέμενη ομοφυλοφιλία στην αρχαία Ελλάδα (Αισχίνης, Κατά Τιμάρχου)

7 Φεβρουαρίου 2007

H ομοφυλοφιλία στην αρχαία Ελλάδα

(1) Άρθρα υποστηρίζοντα την άποψη περί διαδεδομένης ομοφυλοφιλίας στην αρχαία Ελλάδα.

(Αν και οι παρακάτω δικτυακοί τόποι ξεσκεπάζουν -κοινώς κάνουν ρόμπες ξεκούμπωτες- πολλούς συγχρόνους δήθεν “αρχαιολάτρες” -τονίζω το “δήθεν”- και στην πραγματικότητα ανθέλληνες “προοδευτικούς” ψευτοχλαμυδοφόρους ημιμαθείς παρανοϊκούς, δεν με βρίσκουν σύμφωνο οι δικτυακοί αυτοί τόποι σε ορισμένες αρνητικές απόψεις τους για την αρχαία Ελλάδα. Επί παραδείγματι, διαφωνώ με την άποψή τους περί ομοφυλοφιλίας στην αρχαία Ελλάδα (όπως και με την αρνητική άποψή τους για την αρχαία μυθολογία μας), αλλά παραθέτω και αυτές τις πηγές, χάριν αντικειμενικότητος.)

Παιδεραστές και ομοφυλόφιλοι “θεοί” τών ειδωλολατρών
Παγανιστική ομοφυλοφιλία στην αρχαία (και νέα) Ελλάδα
Ομοφυλοφιλικό και παιδοφιλικό όργιο η ειδωλολατρική αρχαία Ελλάδα
Η αρχαία ειδωλολατρική Ελλάδα ήταν ο παράδεισος των παιδεραστών

Ομοφυλοφιλία στην αρχαία Ελλάδα και υπερβολές (νηφάλιο μήνυμα, σχετικώς αντικειμενικό)

Αρχαία ομοφυλοφιλία

———————————————————————-

(2) Ο αντίλογος. Υπέρ των αρχαίων Ελλήνων – κατά της ομοφυλοφιλίας

H ομοφυλοφιλία στην αρχαία Ελλάδα (I)

Οι περισσότεροι ειδικοί συμπεραίνουν ότι η παθητική ομοφυλοφιλία ήταν, για ενήλικο άνδρα, όλως επονείδιστη στην αρχαία Ελλάδα (όπως και σήμερα). Πολλοί όμως υποστηρίζουν ότι ήταν καθιερωμένη και αποδεκτή πρακτική η παιδεραστία, μεταξύ ωρίμου ανδρός και νεαρού εφήβου (όχι μικρού παιδιού βέβαια), και ότι αποτελούσε μέρος της σχέσης δασκάλου-μαθητή, μέρος της εκπαιδεύσεως του νεαρού για να γίνει άνδρας.

Προσωπικώς πιστεύω ότι αυτό μάλλον διαστροφή της σχέσεως δασκάλου-μαθητού ήταν, μη αποδεκτή γενικώς (αν και είναι πιθανόν ότι κατά τόπους και περιόδους το φαινόμενο είχε πάρει διαστάσεις, όπως πολλές φορές και σήμερα άλλωστε· δεν αντιλέγει κανείς σ’ αυτό). Πρέπει επίσης να είμαστε προσεκτικοί στην ερμηνεία όρων όπως “έρως”, “εραστής”, “ερωμένος”, των οποίων η έννοια μπορεί να είναι διαφορετική από την σημερινή στο αρχαίο κείμενο και όχι πάντοτε η ίδια.

Σε παλαιά σχετική συζήτηση σε ηλεκτρονική λίστα, συζητητής είχε συγκεντρώσει και παρουσιάσει αναλυτικά τα κύρια επιχειρήματα κατά του καθιερωμένου της ομοφυλοφιλίας, μαζί με τα σχετικά αποσπάσματα της αρχαίας νομοθεσίας καθώς και απόψεων αρχαίων συγγραφέων. Οπότε, χωρίς πολύ κόπο, τα μεταφέρω εδώ συγκεντρωμένα, μαζί με κανα-δυο δικά μου, για να βρίσκονται. Σε αυτά προστίθεται και αυτό που έγραψα πρόσφατα, εν μέσω διαξιφισμών για τον Γανυμήδη, με το απόσπασμα από το “Συμπόσιον” του Ξενοφώντος.

Βέβαια στα παρακάτω μηνύματα παρουσιάζονται κυρίως τα επιχειρήματα της μιας πλευράς. Δίνονται όμως παραπομπές στις πηγές· οπότε όποιος αμφιβάλλει για την συγκεκριμένη ερμηνεία των πηγών μπορεί να ερευνήσει ο ίδιος.

***

H ομοφυλοφιλία στην αρχαία Ελλάδα (ΙΙ)

Βρηκα μεν τις πληροφοριες που ελεγα για τον Δαυλο (“Δ”), αλλα πριν παω σε αυτες, και δω τις απαντησεις της *****, θα κανω δυο πραγματα: Πρωτον θα πω τη δικη μου αποψη, και δευτερον τις δυο δικες μου πηγες επι του θεματος που ειχα χρησιμοποιησει και παλια, ητοι του Ξενοφώντα και του Αισχίνη, με τους οποιους ανακατευτηκα για τελειως ασχετους λογους. Μετα θα αναφερθω και στον “Δ” και τις πηγες του, και ας κρινει ο καθενας…

Η γνωμη, που δικαιωματικα στο κατω κατω εχω, για το ανωμαλο της ομοφυλοφιλίας, δεν αποτελει ατζεντα, ή προκαταληψη, αφου ποτε δεν αμφισβητησε κανεις την υψπαρξη ομοφυλοφιλίας και συχνα σε σχετικα μεγαλη εκταση. Αυτο να ξεκαθαριστει, αλλωστε και ατζεντα να εχει κανεις, ενα θεμα ειναι θεμα, και μια πηγη ειναι πηγη, αξιοπιστη η οχι, και ολα συζητιουνται ουτως η αλλως. Γι’ αυτο και εχουμε αντιλογο. Επισης: Οποιος κανει αντιλογο ας παραθετει ο ιδιος τις πηγες του γιατι δεν ευκαιρουμε παντα να τρεχουμε να βρισκουμε βιβλιογραφγιες, τουλαχιστον στο χρονικο διαστημα της συζητησης. Η **** υποθετω, εχει λογω δουλειας ειδικα, πιο ευκαιρη τετοια βιβλιογραφια.

Αυτο που αρνουμαι, και αρνουμαι να δεχτω πως το επιβεβαιωνουν οι πηγες, ειναι οτι η ομυλοφυλια ηταν η καθιερωμενη πρακτικη, η κουλτουρα, το εθιμο, γυρω απο την σεξουαλικη συμπεριφορα. Απο εκει και περα κουβεντιαζω, η σχηματιζω αποψη για το ποσο ηταν διαδεδομενη. Η **** εχει αντιθετη αποψη που κατα την γνωμη μου ερχεται σε αντιθεση με βασικους νομους κοινωνικης ανθρωπινης συμπεριφορας, και αυτο με κανει να υποψιαζομαι ακομα περισσοτερο πως εχουν παρερμηνευθει πολλα γυρω απο το θεμα αρχαιας ομοφυλοφιλίας. Δεν αρνουμαι βεβαια αυτα καθ’εαυτα τα ευρηματα που επικαλειται.

Ειχα πει οτι ειναι στατιστικα αδυνατο, να γεννηθει ομοφυλοφιλο η και να γινει μετα, ενα μεγαλο μερος του πληθυσμου σε μια κοινωνια. Και για να γινει η ομοφυλοφυλικη συμπεριφορα καθιεωρμενη πραχτικη, ωστε να θεωρειται και ενα ειδος σεξουαλικης κουλτουρας, θα πρεπει στη κοινωνια αυτη να εχει ομοφυλοφυλικες τασεις ενα τεραστιο μερος του πληθυσμου αν οχι η μεγαλη πλειοψηφια! Τετοια κατασταση αντιφασκει προς την λογικη, την ορατη εμπειρια, και κατα την αποψη μου την ιδια την αναπαραγωγικη φυση των ανθρωπων.

Υπαρχει βεβαια η αποψη που λεει η **** οτι εδω δεν εχουμε να κανουμε με ομοφυλοφυλικες τασεις ακριβως, αλλα με καθιερωμωνο εθιμο στο οποιο και υποχρεωτικα πολλοι υπεκυπταν. Αλλα αυτη ειναι μια ακραια θεση, τοσο ακραια κατα την αποψη μου που παραβιαζει παλι ολα τα παραπανω περι λογικης, εμπειριας και ανθρωπινης φυσης (μαλιστα εδω, παραβιαζεται οχι μονο η αναπαραγωγικς φυση του ανθρωπου). Και εξηγω γιατι αυτο δεν μπορει να συμβει:

Πρωτα απ’ ολα η σεξουαλικη συμπεριφορα των ανθρωπων ειναι θεμα της βιολογικης φυσης τους, των καθαρα προσωπικων αναγκων. Δεν εθιμοποιειται ουτε και μπορει να εθιμοποιηθει η *κατευθυνση* της σεξουαλικης συμπεριφορας γιατι σχετιζεται με βιολογικο ενστικτο και σωματικη αναγκη του ανθρωπου.

Δεν εθιμοποιειται για παραδειγμα το αν θα φαμε, το αν θα πιουμε νερο. Ετσι δεν εθιμοποιειται και η σεξουαλικη προτιμηση. Μπορει να εθιμοποιηθει ο τροπος που αντιμετωπιζει μια κοινωνια την ομοφυλοφιλία, την πολυγαμια, τις επαφες ανηλικων, τον ελευθερο ερωτα κλπ. Αλλα ποτε δεν μπορει να εθιμοποιηθει και μαλιστα διατηρησιμα, η κατευθυνση και η ενταση των σεξουαλικων προτιμησεων. Το αντιθετο θα ισχυσει μονο σε τρομερες περιπτωσεις σωματικης και ψυχολογικης βιας, (αλλα βεβαια τετοια κατασταση βιας μπορει να διατηρηθει η για ελαχιστα λιγο χρονο, η μονο αρκετα μακρυα απο του να γινει συστημα και μαλιστα της πλειοψηφιας, για προφανεστατους λογους).

Η δευτερη παρατηρηση ειναι οτι εφ’ οσον η ιδια η φυση, κατα τη λογικη και το στατιστικα βεβαιωμενο, δινει την συντριπτικοτατη πλειοψηφια στους ετεροφυλοφιλους, για ποιον λογο αραγε θα επεβαλαν ως εθιμικο συστημα την ομοφυλοφιλία; Τι σόι εθιμο επεβαλαν οι ανθρωποι κοντρα στις ιδιες τις σεξουαλικες προτιμησεις τους, η τουλαχιστον της συντριπτικης πλειοψηφιας; Γιατι αλλο να ανεχονται την ομοφυλοφιλία, ή να μην την θεωρουν και ανωμαλια, και αλλο να την επιβαλλουν κι’ολας στον κοσμο και στους εαυτους τους ως εθιμο! Αυτα ειναι τρελλα πραγματα που δεν γινονται πουθενα.

Δεν γνωριζω καμμια πηγη, και ας με διορθωσει καποιος αν κανω καπου λαθος, που να αναφερει οτι ηταν εθιμικο *συστημα* της κοινωνιας η ομοφυλοφιλία. Εχουμε πληροφοριες για ομοφυλοφιλία, εστω και πολυ διαδεδομενης, για περιστατικα εστω και πολλα (οπως σημερα) ψυχολογικου καταναγκασμου για διαφορους λογους, αλλα μονο με τραβηγμα απο τα μαλλια της οποιας πηγης, θα συμπερεναμε οτι εχουμε να κανουμε με μια κοινωινια οπου για … εθιμικους λογους, εκ συστηματος, η μαζα των ετεροφυλοφιλων υποχρεουται να πουστεψει η να κολομπαρεψει! Αυτα οσον αφορα κατα την ταπεινη μου γνωμη τις πηγες. Τα ευρηματα τωρα, δηλαδη οι ομοφυλοφιλικες τσοντες στα αγγεια, απλως επιβεβαιωνουν την υπαρξη της (αλλα μαλλον και το περισσοτερο σχετικα περιορισμενο της, αφου απ’ ο,τι μου ειπε φιλολογος φιλος μου αποτελουν μικρη μειοψηφια των αγγειων με ερωτικες παραστασεις).

Ερχομαι τωρα στις δικες μου δυο πηγες που ειχα αναφερει και παλιοτερα (εστω και πιο συνοπτικα) στον ********* νομιζω:

Εκανα καποια αναφορα στον Ξενοφώντα στα του ****** ηδη, αλλα στο ιδιο εργο (Συμπ. 8, 34) ο Ξενοφών συγκρινει και σχολιαζει τους νομους της Ηλειας και Θηβων που ησαν πολυ φιλελευθεροι και ανεχτικοι στην ομοφυλοφιλία (οπως σε πολλες κοινωνιες σημερα φανταζομαι), και να τι λεει: “εκεινοις μεν γαρ ταυτα παιδικα νομιμα, ημιν δ’ επονειδιστα”. Δηλαδη για τον Ξενοφώντα και τους Αθηναίους η παιδεραστια ηταν αισχρη. Ουτε καν ηθικα ανεκτη, ποσω μαλλον κοινωνικο εθιμο.

Και ερχομαι εδω στον αγαπημενο μου για πολλους και διαφορους λογους, το μεγαλο και διορατικο μυαλο της Αθηνας (σταματαω τους επαινους γιατι θα επεκταθω αλλου): Τον Αισχίνη. Ο Αισχίνης οχι μονο κατηγορει την ομοφυλοφιλία, αλλα εσυρε και τους ομοφυλοφιλους στα δικαστηρια. Αυτο που αξιζει να τονιστει παντως στην περιπτωση του Αισχίνη ειναι η δηλωση του πως “υπηρξε εραστης πολλων” οπου “εραστης” σημαινει φιλος. Αν ο Αισχίνης δεν ειχε γινει γνωστος για τους αγωνες του κατα των πουστηδων και των παιδεραστων, θα εβγαινε παλι καμμια ******** να μας πει οτι ανακαλυψε και αλλο αρχαιο πουστη ερμηνευοντας τη λεξη “εραστης” κατα τα κοινα. Γνωριζω πως ο αντιλογος στα παραπανω, σχετιζεται με την φυση της νομοθεσιας εναντιον οποιου “εταιρησει”, και το αν περιελαμβανε και εθελοντικες ομοφυλοφυλικες σχεσεις ή μονο πορνεια, αλλα θιγω πιο εκτενως το θεμα αυτο στο μεθεπομενο (ΙΙΙ) για λογους που θα φανουν.

Μαλιστα για το θεμα αυτο ο “Δ” δημοσιευει επιστολογραφια – αντιπαραθεση με τον Χιωτελλη, ο οποιος εξεδωσε το βιβλιο του Dover στα Ελληνικα!

Ειναι κατι που ηδη εθιξε η ****, το θεμα της νομοθεσιας οσον αφορα την πορνεια (και ομοφυλοφυλικη) κατ’ αντιδιαστολη της εθελοντικης ομοφυλοφιλίας, που αν καταλαβα καλα η **** ισχυριζεται οτι συχνα δεν ηταν και τοσο εθελοντικη, αλλα προιον και ψυχολογικου εκβιασμου. Πριν παω ομως σε αυτα, επειδη δεν θελω να μιλαω ως αντιπροσωπος του “Δ” και μαλιστα αδιοριστος, θα γραψω μια φορα τι λεει και μετα θα επιμεινω μονο στα δικα μου. Ας απαντησει αν θελει η **** και απο εκει και περα ο καθενας αν γουσταρει ας κρινει τι θεωρει πιο λογικο και ακριβες.

Πριν κλεισω δυο γραμμες για το θεμα που ξεκινησε με τον Αλεξανδρο. Δεν θυμαμαι καμμια αποδειξη της υποτιθεμενης ομοφυλοφιλίας του. Πριν απο χρονια ειχε φερει καποιος -δεν νομιζω η ****- ενα κειμενο που ουτε θυμαμαι τωρα. Αυτο που θυμαμαι ειναι οτι μαλλον κανεις δεν πειστηκε περι ομοφυλοφιλίας, αφου αυτη δεν βρισκοταν πουθενα στο κειμενο ξεκαθαρα, αλλα εβγαινε με τραβηγμα μαλλιων και προσωπικες ερμηνειες. θα πρεπει να ειχε δικιο και ο μακαριτης καθηγητης Ανδρονικος που κατα αυτοπτη μαρτυρα (πρωην φοιτητρια του) χλευαζε μεσα στο μαθημα του, τις θεωριες οχι μονο περι ομοφυλοφιλίας αλλα ακομα και περι αλκοολισμου του Μ. Αλεξανδρου. (Ο Ανδρονικος ειχε πει καποτε το ωραιο σε μια ξενη συμμετεχοντα σε καποιο συνεδριο, που του ανεφερε τις οινοποσιες του Μ. Αλεξανδρου, “τι περιμενες να πιει ενας πολεμιστης στην ερημο, Coca Cola”;;;)

Και δεν ειναι παραλογο αφου ουτε περι αλκοολισμου εχουμε αναφορες. ξερουμε μονο οτι επινε οταν γλενταγε και μεθαγε. Αλκοολικος σημαινει οτι ενα μεγαλο, αν οχι ολο, μερος της ημερας του, η πολλες μερες τις εβδομαδος του, ηταν υπο την επιδραση του αλκοολ. Αν νομιζετε οτι η πνευματικη διαυγεια στρατηγου σε πολεμο με τα κατορθωματα του Αλεξαντρου, ειναι συμβατη με χρονια επιδραση αλκοολ, τοτε μαλλον βρισκεστε εσεις υπο την επηρεια.

Επανερχομαι στο επομενο.

***

H ομοφυλοφιλία στην αρχαία Ελλάδα (ΙΙΙ)

Σχετικα με τις προσθετες πηγες του “Δ” τωρα:

Αναφερεται κειμενο του Ξενοφώντα απο αλλο εργο του, περα απο αυτο που αναφερθηκα εγω, (το “Λακεδ. Πολιτεία”) οπου πληροφορει για την υπαρξη αντιπαιδεραστικου νομου στη Σπαρτη θεσπισμενου υπο του Λυκούργου:

“Ει δε τις παιδος σωματος ορεγομενος φανειη, Αισχίστον τουτο θεοις εποιησεν (ο Λυκούργος) εν Λακεδαιμονι μηδεν ηττον εραστας παιδικων απεχεσθαι η γονεις παιδων απεχονται”.
(Λακεδ. Πολιτεια ΙΙ, 3).

Στο ιδιο εργο ο Λυκούργος αναφερεται να θεωρει την επιθυμια παιδικου σωματος κατι αναλογα χυδαιο σαν την αιμομιξια και θεσπισε “να απεχουν οι αρρενες απο αυτα οπως οι γονεις απο τα παιδια τους και οι αδελφοι απο τα αδελφια τους”.

Περα απο αυτα, αναφερεται και ο Αιλιανός ο οποιος λεει οτι ο Σπαρτιατικος “ερως” δεν ειχε καμμια σχεση με ομοφυλοφιλία και οτι εφηβοι που ειχαν ομοφυλοφιλικες σχεσεις ειτε εδιωκοντο ειτε εθανατωνοντο:

“Σπαρτιατης δε ερως αισχρον ουκ οιδεν· ειτε γαρ μειρακιον ετολμησεν υβριν υπομειναι ειτε εραστης υβρισαι, αλλα ουδετεροις ελυσιτελησεν την Σπαρτην καταμιαναι· η γαρ της πατριδος απηλλαγησαν η και το ετι θερμοτερον [και] του βιου αυτου”.
(Ποικιλ. Ιστορ. ΙΙΙ 12).

Απο το “Φαιδρο” του Πλατωνος αλλωστε, οπου υπαρχουν κειμενα περι ομοφυλοφιλικων σχεσεων και συχνα κοβονται τσιτατα και παρουσιαζονται σε βιβλια, φαινεται και απο εκει πως η ομοφυλοφιλία ηταν μη αποδεκτη και πραξη ντροπης για τον περισσοτερο κοσμο, αφου απευθυνομενος προς τον συνομιλητη του για τις ομοφυλοφιλικες τασεις του δευτερου, λεει:

“..ει τοινυν τον νομον τον καθεστηκοτα δεδοικας μη, πυθομενων των ανθρωπων ονειδος σοι γενηται”
(Φαιδρος 231 e).

Ο Πλάτωνας καταδικαζει την ομοφυλοφιλία στους Νομους του ως αφυσικη (μεχρι και καταργηση κοινων συσιτιων πιο κατω προτεινε, μπας και δημιουργηθει ταση στους νεους να κανουν καμμια ανωμαλια-Ν.636b). Μετα αφηνει να εννοηθει πως υπηρχε και παλιος αντιπουστικος νομος, που πρωτος παραβιασε ο Λαιος και κολλησε αφροδισιακα:

“ει γαρ τις ακολουθων τη φυσει θησει τον προ του Λαΐου νομον, λεγων ως ορθως ειχεν το των αρρενων και νεων μη κοινωνειν καθαπερ θηλειων προς μειξιν αφροδισιακων”.
(Πλατ. Νομοι VΙΙ, 836C).

(Ακομα και στην Κατω Ιταλια που τα ηθη ησαν πολυ πιο ελευθερα, ο Μαξιμος αναφερει περιπτωση απαγχονισμων ομοφυλοφιλων που ομως οντως πρεπει να ηταν περιπτωση εξαναγκασμου εδω, οπως το μεταφραζω εγω τουλαχιστον, γιατι στο κειμενο δεν υπαρχει μεταφραση γι’αυτο).

Ο Πλούταρχος αναφερεται και σε αυτους που προσπαθουν να ξεγελασουν νεαρους με φιλια και ενδιαφερον, για να πηδηχτουν μαζι τους, ξεφευγοντας οπως λεει απο το νομο. Αρα υπηρχε νομος ή τουλαχιστον απορριψη της ανωμαλιας απο τον πολυ κοσμο.

“Προφασις ουν φιλια και αρετη· κονιεται δε και ψυχρολουτει και τας οφρυς αιρει και φιλοσοφειν φησι και σοφρωνειν εξω δια τον νομον· ειτα νυκτωρ και καθ’ ησυχιαν γλυκει οπωρα φυλακος εκλελειποτος”.
(Πλουτ. Ερωτικος, 752Α).

Για τους συγκεκριμενους νομους τωρα κατα των σεξουαλικα ανωμαλων, και το θεμα αν αναφερονται σε εθελοντικη ομοφυλοφιλία η μονο πορνεια, θα γραψω οπως ειπα στο επομενο. Αν και προσωπικα δεν νομιζω πως ενδιαφερει οσο τα παραπανω, γιατι το θεμα δεν ηταν αν κυνηγουσανε ή οχι τους ανωμαλους αλλα γενικως αν ηταν η ομοφυλοφιλία κοινη και επικρατουσα πραχτικη.

***

H ομοφυλοφιλία στην αρχαία Ελλάδα (ΙV)

Η ολη ιστορια περι “εταιριζειν” δημιουργηθηκε διοτι επ’ αυτου ξερουμε πως υπηρχε καταδικαστικος νομος στην αρχαια Αθηνα. Οι μεν ισχυριζονται πως ο νομος καταδικαζει την πορνεια (και την ομοφυλοφυλικη), οι δε ισχυριζονται πως καταδικαζει και την ομοφυλοφιλία ως τετοια. Η αποψη μου, για λογους που ανεφερα ειναι πως η ομοφυλοφιλία ουτως η αλλως δεν μπορει να γινει ποτε εθιμο των πολλων και κοινωνικη πρακτικη, παρα το γεγονος οτι υπαρχει και παντα θα υπαρχει βεβαια. Αλλα η υπαρξη νομων θα επιβεβαιωνε απλως κατι τετοιο, (χωρις ομως να ειναι αναγκαια συνθηκη).

Τον νομο αυτο επικαλεστηκε στο δικαστηριο ο Αισχίνης, και επ’ αυτου εγινε η συζητηση που διαβασα. Ο μεν Χιωτελλης τον ερμηνευει κατα τα δικα του λεγοντας πως υπαρχει επ’αυτου και στον Dover εκτενης αναφορα και σχολια, ο δε αρθρογραφος του “Δ” κατα τα δικα του, ισχυριζομενος πως παρα τις αναφορες του στον νομο, ο Dover πουθενα δεν τον παραθετει αυτουσιο ως κειμενο παρα την παρουσιαση κειμενων απο την αγορευση του Αισχίνη. Μαλιστα απ’ οτι βλεπω εδω ενας απο τους δυο αρθρογραφους του “Δ” ισχυριζεται πως οχι μονο περιλαμβανει και την ομοφυλοφιλία, αλλα αυτην εννοει. Ο νομος παντως ξεκαθαριζει οτι οποιος εταιρησει χανει και το δικαιωμα συμετοχης σε δημοσια αξιωματα, πολιτικα δικαιωματα, και ισως παει και στον αλλο κοσμο.

“Εάν τις Αθηναίος εταιρήσει, μη εξέστω αυτώ των εννέα αρχόντων γενέσθαι μηδ’ ιεράσασθαι μηδέ συνδικήσαι τω δήμω, μηδέ αρχήν αρχέτω μηδεμίαν, μήτε ένδημον μήτε υπερόριον, μήτε κληρωτήν μήτε χειροτονητήν, μηδ’ επί κηρυκείαν αποστελλέσθω, μηδέ γνώμην λεγέτω, μηδ’ εις τα δημοτελή ιερά εισίτω, μηδ’ εν ταις κοιναίς στεφανηφορίαις στεφανούσθω, μηδ’ εντός της αγοράς των περιρραντηρίων πορευέσθω. Εάν δε τις ταύτα ποιή, καταγνωσθέντος αυτού εταιρείν θανάτω ζημιούσθω”.
(Αισχίνη, “Κατά Τιμαρχου” 21).

Και μετα λεει:

“Τουτον μεν τον νομον εθηκε περι των μειρακιων των προχειρως εις τα εαυτων σωματα εξαμαρτανοντων”.

Δηλαδη οτι ο νομος αυτος θεσπιστηκε κυριως για να αποφευγονται κρουσματα, που γινοντουσαν στα μειρακια, ασελγειας προς νεους. Αρα, δεν απομονωνεται προφανως μονο η περιπτωση πορνειας, ουτε ειναι η πορνεια συνεπως εδω το σωματικως εξαμαρτειν.

(Παρατηρηση δικη μου: θα μπορουσε βεβαια να αντιπαραταχθει οτι ετσι ερμηνευει ο Αισχίνης στο δικαστηριο την προθεση του νομοθετη κατα την προσωπικη του γνωμη, αλλα αυτο που με ενδιαφερει εμενα ειναι πως για να βρισκει τετοιο επιχειρημα, μαλλον δεν ηταν ηθικα κοινης αποδοχης η ανωμαλια).

Το επιχειρημα του “Δ” εναι το εξης: Η εταιρησις δεν ειναι αποκλειστικα πορνεια και αναφερεται στα λεξικα Liddel-Scott και Βερναρδακη τα οποια λενε στην αρχη “εταιρω, εταιριζω, και εταιρησις, το τους ανδρας πασχειν τα των εταιρων· εταιρει μεν ουν και πορνευεται ο πασχητιων”, αλλα μετα συνεχιζει, και εδω ειναι η ουσια: “αλλ’ εταιρει μεν υπο του εραστου, πορνευεται δε υπο του τυχοντος”. Αρα μονο με τον τυχοντα εννοει η λεξη την πορνεια κατ’ αναγκη και οχι τον ομοφυλοφιλο εραστη, ενω στο πρωτο μερος αναφερεται και ξεχωριστα η πορνεια.

Αλλωστε λεει το ρημα αυτο καθ’εαυτο εχει να κανει με την προσεταιρηση (και σεξουαλικη κατ’ επεκταση) και οχι αναγκαστικα πορνεια.

Επειτα ο ιδιος ο Αισχίνης αναφερει για τον Τίμαρχο στην ιδια αγορευση:

“Ο Τίμαρχος ουκετι δηπου φαινεται μονο ηταιρικως αλλα και πεπορνευμενος” (50-51).

Δηλαδη οχι μονο εταιρησε αλλα και πορνευσε. Αρα δεν ηταν η εταιρηση μονο η πορνεια, (ισως και να μην ειναι καν, ως φαινεται απο εδω, στην αγορευση και τον νομο). Καθαρα περιλαμβανει, αν δεν ειναι μονο, και την ανευ χρηματων ομοφυλοφιλικη ασελγεια.

Μετα αναφερονται νομοι και κανονισμοι που απαγορευαν σε ενηλικες να πηγαινουν σε σχολεια οταν δεν εχουν τα παιδια τους εκει, κλπ κλπ. Και αναφερονται επισης νομοι κατα της “υβρεως” (ασελγειας) που και παλι δεν σχετιζονται με πορνεια ή αποκλειστικα με αυτη. Αν θελετε τα φερνω και αυτα.

Η αποψη μου ειναι τωρα η εξης: Το γεγονος πως δεν ηταν το καθιερωμενο η ομοφυλοφιλία βγαινει σχετικα ευκολα. Απο την αλλη, οι πολλες αναφορες σε ομοφυλοφιλία και παιδεραστια αλλα και οι ιδιοι οι νομοι που επικαλουνται οι εχθροι της, δειχνουν πως υπηρχε, και μαλιστα κατα καιρους και περιοχες να επαιρνε διαστασεις κοινωνικου προβληματος.

Σε πολλες πολεις μαλιστα που τα ηθη και οι νομοι ησαν πιο ρηλαξαρισμενοι, τα φαινομενα αυτα εκδηλωνοντουσαν πιο ευκολα και η ελειψη απαγορευσης ισως να κανει μερικες απο αυτες τις κοινωνιες πιο καταλληλες για να μελετησει κανεις την εκταση του φαινομενου, αφου τα σκληρα ηθη και οι νομοι, το οδηγουν οχι μονο σε καποιο περιορισμο αλλα και κουκουλωμα. Παραδοξως, οι αρχαιες κοινωνιες με ανοχη στην σεξουαλικη ανωμαλια ισως να ειναι πιο εγκυρες πηγες! Οι πηγες οπως και να τις ερμηνευσει κανεις παντως, οδηγουν στο ιδιο συμπερασμα που σημερα το political correctness προσπαθει να φιμωσει: Την μεγαλη συσχετιση ανδρικης ομοφυλοφιλίας και παιδεραστιας. Προκειται για δυο μορφες ανωμαλιας, με οχι τελεια αλλα πολυ μεγαλη συσχετιση.

Απο την αλλη βεβαια η κακοποιηση των λεξεων “εραστης” και “παιδεραστια” που σημαιναν συχνοτατα αλλα πραγματα στην αρχαια Ελλαδα απο αυτα που υποδηλωνουν σημερα, μεγαλοποιει ψευτικα το μεγεθος του προβληματος στις λιγωτερο αρρωστες κοινωνιες που η ανωμαλια ηταν κολασιμη.

***

H ομοφυλοφιλία στην αρχαία Ελλάδα (V)

Γραφει η ****:

<i>”[…] ο Σωκράτης ΔΕΝ εκανε τετοια και ειναι ακριβως αυτο που λεει και ο Πλατων. ΔΕΝ εκανε τετοια διοτι ηθελε να κυριαρχησει στα παθη του. Ειχε δηλαδη την ορεξη να κανει τετοια, ΔΕΝ τα εκανε ομως διοτι ηθελε να δειξει εγκρατεια. Και αν διαβασεις το Συμποσιο του Πλατωνα ακριβως αυτο λεει ο Αλκιβιάδης, οτι του ριχτηκε δηλαδη αλλα ΔΕΝ.”</i>

Ειναι, περιεργως, ακριβης εδω η **** οσον αφορα στο “Συμπόσιον”, διαψευδοντας την καθιερωμενη εντυπωση “ειδικων” τε και μη για τον Σωκρατη. Αντιθετα με οσα εγραψε αλλου για τον Πλατωνα, ο οποιος, οπως ειναι φανερο και απο τα αποσπασματα που παρεθεσε ο *******, δεν επαινει την ομοφυλοφιλία. Οχι πως εκτιμουσε ιδιαιτερως και τον ερωτα με το αντιθετο φυλο (δεδομενης και της οχι ιδιαιτερα μεγαλης εκτιμησης του για τις γυναικεσ` φυσικα ο μισογυνισμος -εαν δεχθουμε οτι τον χαρακτηριζε- δεν συνιστα ομοφυλοφιλία)` ακριβεστερο θα ηταν εαν λεγαμε οτι περιφρονουσε τον σαρκικο ερωτα γενικως. Σχετικως γραφει τοσο στο “Συμπόσιον” οσο και στον “Φαίδρο”, οπου καταφερεται εναντιον οσων, αντικρυζοντας εναν ωραιο εφηβο, αντι να συγκινηθουν και να νιωσουν δεος για την Ιδεα του Καλλους (της οποιας αντανακλαση ειναι το καλλος του εφηβου) νιωθουν σεξουαλικη ελξη, χαρακτηριζοντας τους “τετραποδα” κτηνη που επιθυμουν την “παρα φυσει” συνουσια (αυτες τις λεξεις χρησιμοποιει). Αλλα εκει που κανεις απορει για την διαστρεβλωτικη ερμηνεια των αρχαιων πηγων απο τους περισπουδαστους “ειδικους” (οχι ολους βεβαια, κυριως ανεραστες/κρυπτομοφυλοφιλους συγχρονες/-ους ιστορικους- συγγραφεις) ειναι στο “Συμποσιον”. Αφηνοντας την αναπτυξη της θεωριας του Πλατωνικου ερωτος και τα αναφερομενα για τον Σωκρατη, λογος περι της παιδεραστιας ακριβως γινεται απο καποιον Παυσανία, εραστη (και με την σημερινη εννοια του ορου) του Αγαθωνος. Προκειται για απολογητικο λογο υπερ της παιδεραστιας. Αλλα ποια η αναγκη της απολογιας, εαν το “εθιμο” αυτο ηταν αποδεκτο και επικροτουμενο; Μα, ο ιδιος ο Παυσανίας, λεγει ακριβως, οτι κακως η παιδεραστια (οταν εμπεριεχει και σεξουαλικη σχεση) εχει κακη φημη, ενω, κατ’ αυτον, δεν θα επρεπε να ειναι ετσι! Τι χρειαν αλλην εχομεν αποδειξεων; Το πραγμα ειναι σαφες, παρα τους οποιουσδηποτε λογικους ακροβατισμους. [Ωστόσο, τώρα που το ξαναδιαβάζω αυτό, υπάρχει και το αντίστροφο επιχείρημα: Για να αναγκαστεί ο Πλάτων να καταγγείλλει την ομοφυλοφιλία σημαίνει ότι αυτή βέβαια υπήρχε, σε κάποια έκταση. (Όχι όμως ότι ήταν αδιαμφισβήτητα και γενικώς αποδεκτή.)] Πρεπει να επισημανθει επισης οτι μιλαμε μονο για παιδεραστια. Η ομοφυλοφιλία εθεωρειτο επονειδιστος (η παθητικη) και αυτο δεν το αμφισβητει ουτε η ****. Και οταν μιλουμε για παιδεραστια, δεν χρησιμοποιουμε τον ορο με την συγχρονη εννοια. Οι εραστες (με την συγχρονη σημασια) μικρων παιδιων ετιμωρουντο απο τον νομο με την ποινη του θανατου! Μιλαμε για την σχεση ωριμου ανδρος με εφηβο εκπαιδευομενο. Και αναφερθηκε ο προβληματισμος των αρχαιων για την διαστροφη που υφιστατο συχνα αυτη η σχεση.

Αυτα περι “Συμποσίου” και “Φαίδρου”, τα οποια αποκρυπτουν διαφοροι “ελευθεριαζοντες” μελετητες. Το αλλο που μου εκανε εντυπωση ειναι το πώς η **** εχει την εντυπωση οτι μας… σοκαρουν αυτα που γραφει (νομιζοντας μαλιστα οτι εαν τα γραφει και με καπως ελευθεριαζουσα γλωσσα, θα μας σοκαρει περισσοτερο, και θα θαυμασουμε το φιλελευθερο και ανευ συμπλεγματων πνευμα της)! Λες και ειναι σοκαριστικη “ανακαλυψη” το οτι οι αρχαιοι Έλληνες το… εκαναν! Μα ποτε δεν υποθεσαμε οτι εστερουντο ζωτικοτητος, τουναντιον! Στην πραγματικοτητα, στην λαικη αντιληψη διεθνως η ακριβως αντιθετη εντυπωση επικρατει, συχνα μεχρι του σημειου να διαστρεβλωνεται η πραγματικοτητα. Η αρχαια Ελλάδα εθεωρειτο συνυφασμενη με το ελευθεριαζον πνευμα και την αμφιβολη, εως εκφυλισμου, ηθικη. Σε αυτο συνεβαλαν καθοριστικα οι ανθελληνικες αντιληψεις που προωθηθηκαν απο την συγκρουση Ελληνισμού- Χριστιανισμού, οι οποιες συνεδεσαν την αρχαια Ελλαδα με την διαφθορα και την ανηθικοτητα, αντιληψη που δεν αναιρεσαν ουτε οι κλασσικιστες της Δυτ. Ευρωπης, οι οποιοι απεκοψαν το Διονυσιακό πνευμα απο το αρχαιοελληνικο προτυπο που οραματιστηκαν. Ετσι οι παντες οταν αναφερονται στην αρχαια Ελλαδα, την συνδεουν, δικαιως ή αδικως, και με το ελευθεριαζον πνευμα. Δεν προκαλει εντυπωση, ουτε μας… σοκαρει κατι τετοιο, το αντιθετο. Οσο για το τι προβαλλουμε εμεις οι Ελληνες απο την αρχαιοτητα` οχι μονο δεν δειχνουμε σεμνοτυφια, αλλα το αντιθετο. Ο τουρισμος ειναι χαρακτηριστικο παραδειγμα: όλο Σατύρους με πελωριους φαλλους προβαλλουμε, μπας και εντυπωσιασουμε καμμια τουριστρια! :-)

Υ.Γ.
Η **** ειχε ισχυρισθει ψευδως οτι καμμια αρχαια πηγη δεν κανει λογο για ερωτικα αισθηματα του Αλεξανδρου για καποια γυναικα. Απεδειξα οτι αυτο ειναι ψευδες, αναφεροντας οτι, οσον αφορα στην Ρωξάνη, αυτο ακριβως λενε οι αρχαιοι. Η **** δικαιολογηθηκε τοτε οτι ο γαμος με την Ρωξάνη εγινε λογω πολιτικης σκοπιμοτητος. Πραγμα ασφαλως σωστο, που δεν αναιρει αναγκαστικα τα περι ερωτος, αλλα, ασχετως αυτου, δεν ειχε σχεση με το συγκεκριμενο εκεινο αντικειμενο της διαφωνιας, εαν θελουμε να ειμαστε ακριβεις σε οσα λεμε. (Η ασχετη κανει τωρα και “χιουμορ” για τον Βαγώα` εγω παντως μολις ειχα διαβασει τοτε το ιστορικο μυθιστορημα της Μαίρης Ρενώ, οπου ο Βαγώας ακριβως ειναι ο ο ηρωας του μυθιστορηματος.)

Η υποτιθέμενη ομοφυλοφιλία στην αρχαία Ελλάδα (Ξενοφών: Γανυμήδης κ.ά.)

7 Φεβρουαρίου 2007

Την ώρα που οι πράκτορες του γενιτσαρισμού και της νέας τάξεως πραγμάτων, απειλούν θρασύτατα να αφελληνίσουν τα παιδιά μας, με τα νεοταξικά βιβλία αποχρωματισμένης εθνικώς “ιστορίας” (κατά τις επιταγές και τα χρηματικά κονδύλια State Dept, CDRSEE, USAID, Soros κ.ά.), την ώρα που βάλλεται η εθνική μας υπόστασις, η ιστορική μας αυτοσυνειδησία, την ώρα που αμφισβητείται θρασύτατα και χυδαία από την νεοταξική προπαγάνδα η εθνική μας συνέχεια (φυλετική, πολιτισμική, γλωσσική, θρησκευτική, συνειδησιακή), αποτελεί σύμπτωμα βαθύτατης εθνικής παρακμής, για να μην πω σήψεως, το να ασχολούνται οι τσιφτετέλληνες με την… ιστορικώς υπαρκτή ή ανύπαρκτη ομοφυλοφιλία των αρχαίων Ελλήνων! Λες και από αυτό κρίνονται οι τύχες του Έθνους!

Το ότι κινούν κάποιοι αυτό το ζήτημα, όμως, δεν είναι τυχαίο. Εκτός από τους έχοντες… προσωπικό ενδιαφέρον, το ζήτημα τίθεται από τα συμφέροντα εκείνα που προσπαθούν να επιβάλουν τον “πολυπολιτισμό”, και ξέρουν ότι το απαύγασμα της ιδέας και της φυσικής πραγματώσεως του Έθνους, η αρχαία Ελλάς, αποτελεί αξεπέραστο εμπόδιο στην πολιτική τους, καθώς η Ιστορία την έχει υψώσει στους αιθέρας, εκεί που δεν την φθάνουν τα σκουλήκια του “πολυπολιτισμού”. Εφ’ όσον λοιπόν, όσο και να προσπαθούν οι αφελληνισμένοι “πολυπολιτισμικοί” δεν μπορούν να ξεριζώσουν την Ελλάδα ως πρότυπο από την καρδιά του Έλληνα, τελευταία τους ελπίδα είναι να παρουσιάσουν τους… αρχαίους Έλληνες ως “πολυπολιτισμικούς” (κατασκευάζοντας ανατολικοκεντρικά, σημιτοκεντρικά και αφροκεντρικά ιδεολογήματα), “πολυφυλετικούς” (διαστρέφοντας π.χ. την γνωστή ρήση του Ισοκράτους, ή επικαλούμενοι αντιεπιστημονικές θεωρίες αμφισβητούσες την αυτοχθονία των Ελλήνων και την φυλετική μας σχέση με τους αρχάιους Έλληνες, θεωρίες παταγωδώς διαψευσθείσες από την σύγχρονη γενετική, ανθρωπολογία, αρχαιολογία και γλωσσολογία), οπαδούς της… λαθρομεταναστεύσεως, ομοφυλόφιλους, φιλειρηνιστές, θρησκευτικώς αδιάφορους κ.ά. φαιδρά “προοδευτικά”. Τί να κάνουμε, είτε είναι καλό -λέμε τώρα!- είτε όχι να γίνουμε “προοδευτικοί”, οι αρχαίοι δεν ήταν! Ήταν Έλληνες στην καταγωγή και στην συνείδηση, Έλληνες με συνείδηση του όμαιμου, ομόγλωσσου, ομόθρησκου και ομόδοξου.

Λοιπόν, δεν ενδιαφέρει εάν στην αρχαία Ελλάδα υπήρχε ομοφυλοφιλία (φυσικά και υπήρχε, όπως παντού και πάντοτε), αλλά, οι αρχαίοι δεν ήταν “προοδευτικοί”, ήταν… εθνικιστές του κερατά!

Αφού εθίγη όμως το ζήτημα, ας δούμε και τί έλεγαν περί της ομοφυλοφιλίας.

Ξενοφών, «Συμπόσιον», VIII, 28-36

Ομιλεί ο Σωκράτης. Το ότι ομοφυλοφιλία… υπήρχε, όπως βλέπουμε και σε παραστάσεις αγγείων (σε σαφώς περισσότερα έχουμε ετεροφυλοφιλικές ερωτικές παραστάσεις – και σημειωτέον ότι και σε αυτές τις λίγες ομοφυλοφιλικές, δεν εικονίζεται η καθ’ εαυτό πράξις της συνουσίας (ακόμη και οι ιστορικοί που αποδέχονται της θεωρίες περί καθιερωμένης ομοφυλοφιλίας -με την μορφή της παιδεραστίας πάντοτε, διότι η σημερινής μορφής ομοφυλοφιλία ήταν εξοβελιστέα ούτως ή άλλως-, σημειώνουν ότι δεν επρόκειτο για πρωκτική συνουσία αλλά για αθώο θα λέγαμε σεξουαλικό ερωτικό παιχνίδι επαφής του πέους του νεαρού με τους μηρούς του ανδρός)), δεν είναι καμμιά… τρομερή ανακάλυψη! (Η δε Μυθολογία, περιέχει όλες τις πτυχές τις ζωής· και προδοσίες και εγκλήματα και διαστροφές ακόμα – όμως το υψηλό ήθος τελικώς επικρατεί.) Και κατά τόπους και χρόνους η ομοφυλοφυλία είχε, φαίνεται, πάρει διαστάσεις. Γι’ αυτό και οι πνευματικοί άνθρωποι αλλά και η Πολιτεία με τους νόμους της, αντιδρούν. Το ότι όμως ήταν γενικώς παραδεκτή πρακτική και η παιδεραστία καθιερωμένο και επιβαλλόμενο από την κοινωνία έθιμο, είναι κάτι τελείως διαφορετικό, και παντελώς αστήρικτο (μόνο για την Κρήτη κάνουν λόγο ορισμένες αρχαίες πηγές, και αυτές χωρίς να έχουν ιδίαν γνώσιν της απομονωμένης εκείνης αρχαίας κοινωνίας) (υπάρχουν ωστόσο… “έγκριτοι” επιστήμονες που το υποστηρίζουν).

Το παρακάτω απόσπασμα βάζει τα πράγματα στην θέση τους και δεν χρειάζεται σχόλια. Εκτός από την ετυμολόγηση του ονόματος του Γανυμήδους, διότι, εκτός από τις σκέψεις, η λέξη μήδεα (τα) σημαίνει και τους… όρχεις (και κατ’ ορισμένους, Γανυμήδης = αυτός που δίνει χαρά στους όρχεις του Διός!). Μάλλον όμως η ετυμολόγηση αυτή να είναι μεταγενέστερη, άλλωστε η κατάληξη -μήδης από τους μυκηναϊκούς ήδη χρόνους (όπου η ομοφυλοφυλία δεν εσυνηθίζετο) συναντάται και σε άλλα ονόματα (π.χ. Διομήδης). Αλλά ας δούμε την γνώμη των ιδίων των αρχαίων επ’αυτού. Λέγει λοιπόν ο Σωκράτης:

«
Επιθυμώ δε, ω Καλλία, να σού αποδείξω επί τη βάσει της μυθολογίας ότι όχι μόνον οι άνθρωποι αλλά και οι θεοί και οι ήρωες προτιμούν την φιλίαν της ψυχής μάλλον παρά του σώματος. Διότι ο Ζευς όσας γυναίκας θνητάς ερωτεύθη δια την ωραιότητα της μορφής των, αφού συνευρέθη με αυτάς, τας άφηνε να μείνουν θνηταί· όσων δε ηγάπησε τας αγαθάς ψυχάς, τους έκαμνε αθανάτους· μεταξύ των οποίων είναι ο Ηρακλής και οι Διόσκουροι και άλλοι. Και εγώ δε λέγω ότι ο Γανυμήδης ανυψώθη από τον Δία εις τον Όλυμπον, όχι χάριν του σώματος, αλλά χάριν της ψυχής του. Και αυτό δε το όνομά του το αποδεικνύει· διότι και εις κάποιον μέρος του Όμηρου υπάρχει [Ιλ. Η 278]
Γάνυται δε τ’ ακούων
το οποίον σημαίνει ότι ευχαριστείται ν’ ακούη. Υπάρχει δε και κάπου αλλού
πυκινά φρεσι μήδεα ειδώς
το οποίον σημαίνει ότι γνωρίζει σοφάς σκέψεις. Από τα δύο λοιπόν αυτά ο Γανυμήδης, όχι ηδυσώματος ονομασθείς αλλ’ ηδυγνώμων, ετιμήθη μεταξύ των θεών. Αλλά και ο Αχιλλεύς, ω Νικήρατε, έχει παρασταθή από τον Όμηρον ότι εξεδικήθη περιφανέστατα διά τον θάνατον του Πατρόκλου όχι ως ερωμένου αλλ’ ως συντρόφου. Και ο Πυλάδης δε και ο Ορέστης και ο Θησεύς και ο Πειρίθους και άλλοι πολλοί, από τους ημιθέους οι άριστοι, φημίζονται όχι διότι συνεκοιμώντο, αλλά διότι μεγάλως άλληλοεθαυμάζοντο και από κοινού διέπραξαν λαμπρότατα κατορθώματα. Και τα σημερινά δε καλά έργα δεν θα εύρισκε τις ότι γίνονται μάλλον από εκείνους οι οποίοι επιθυμούν να κοπιάζουν και κινδυνεύουν χάριν της δόξης παρά από τους συνηθισμένους να προτιμούν την ηδονήν αντί της δόξης; Μολονότι ο Παυσανίας ο εραστής του ποιητού Αγάθωνος, υπερασπιζόμενος τους ασελγώς παραδιδομένους εις το πάθος, είπε ότι και στράτευμα ανδρειότερον θα ημπορούσε να σχηματισθή από νέους ερωμένους και εραστάς. Διότι είπε ότι, κατά την γνώμην του, θα εντραπούν να αλληλοεγκαταλειφθούν, εκφράζων την παράδοξον γνώμην ότι οι συνηθίζοντες ν’ αδιαφορούν δια τας μομφάς και να αναισχυντούν μεταξύ των, αυτοί βεβαίως θα εντραπούν να κάμουν κάτι το αισχρόν. Και ως απόδειξιν έφερε ότι αυτά φρονούν και οι Θηβαίοι και οι Ηλείοι· διότι συγκοιμώμενοι, εις την μάχην όμως, λέγει, παρατάσσονται οι ερωμένοι μαζί. Αλλ’ αυτό δεν είναι επιχείρημα σοβαρόν. Διότι δι’ εκείνους μεν αυτά είναι νόμιμα [σ.σ. απλώς νόμιμα, για εκείνους, λέγεται], δι’ ημάς δε αισχρά. Φαντάζομαι δε εγώ ότι οι τοποθετούμενοι σιμά κατά την μάχην φαίνονται δυσπιστούντες μήπως χωριζόμενοι οι ερωμένοι δεν επιτελέσουν τα καθήκοντα των γενναίων ανδρών. Οι δε Λακεδαιμόνιοι, οι οποίοι πιστεύουν ότι και μόνον αν επιθυμήση κανείς το σώμα νέου δεν θα κατορθώση πλέον τίποτε καλόν και τίμιον, τόσον εντελώς αγαθούς καθιστούν τους ερωμένους, ώστε και με ξένους, και όχι εις την αυτήν πόλιν, με τον εραστήν αν ταχθούν, ομοίως εντρέπονται να εγκαταλείψουν τους συμπολεμιστάς των. Διότι θεωρούν ως θεάν όχι την Αναίδειαν αλλά την Αιδώ. Νομίζω δε ότι όλοι θα συμφωνήσωμεν προς όσα λέγω, αν ηθέλομεν κάμει την ακόλουθον σκέψιν: εις ποίον νέον ερωμένον θα ενεπιστεύετο κανείς να παραδώση εις φύλαξιν χρήματα ή τέκνα ή να κάμη χάριτας; Εγώ νομίζω ότι και εκείνος πού μεταχειρίζεται την σωματικήν καλλονήν του ερωμένου μάλλον θα ενεπιστεύετο όλα αυτά εις τον έχοντα την ψυχήν αξιαγάπητον. [σ.σ. εδώ καθίσταται φανερή και η παρερμηνεία που υφίστανται σήμερα οι αρχαίες λέξεις έρως, εραστής, ερωμένος, οι οποίες, στο συγκεκριμένο πλαίσιο της σχέσεως δασκάλου-μαθητού ή συμπολεμιστών, καμμία σχέση δεν έχουν με την σαρκική συνουσία.]
»

Μπορεί να αντιτείνει κάποιος ότι αυτή είναι η ερμηνεία του Ξενοφώντα. Ίσως, αλλά άσχετον. Διότι δεν συζητούμε εάν το φαινόμενο της ομοφυλοφιλίας υπήρχε (προφανώς και υπήρχε· είναι θέμα βιολογίας), αλλά εάν ήταν πανδήμως αποδεκτό και εάν ήταν και… υποχρεωτικός θεσμός (!), όπως ισχυρίζονται κάποιοι! Ιδού λοιπόν που ο Ξενοφών εκφράζει κοινή άποψη ότι για τους Αθηναίους αυτά είναι αισχρά (αν όχι παράνομα) για δε τους Λακεδαιμονίους και παράνομα και ανήκουστα εντελώς! (Προφανώς, εάν ήταν… παραδοσιακός θεσμός της πόλεως, όχι μόνον δεν θα αμφισβητείτο από κανέναν, αλλά ούτε και θα περνούσε από κανενός το μυαλό ότι θα μπορούσε έστω να είναι αισχρά!)

Όπερ έδει δείξαι.

Αλλά θα συνεχίσουμε στο επόμενο, με τον “Κατά Τιμάρχου” λόγο του Αισχίνη, και άλλα.

«ΑΛΦΑΒΗΤΟΝ, ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΞΕΥΡΗΜΑ» και γελοιότητες περιγλώσσιων συμπλεγματικών

25 Δεκεμβρίου 2006

Για τον νέο εμπρησμό του βιβλιοπωλείου Γεωργιάδη από τους ακροαριστερούς, έγραψε ο Τουρκοφάγος. Εγώ σημειώνω την περίεργη σύμπτωση του εμπρησμού με το μένος, τις τελευταίες ημέρες, κάποιων ανορθόγραφων και προγλωσσικών αριστεριστών γλωσσοκτόνων στο Διαδίκτυο. Εάν υπάρχει ή όχι σχέση, αρμόδιες είναι οι αστυνομικές αρχές να τό ερευνήσουν.

Οι “περιγλώσσιοι”, λοιπόν, άλλη δουλειά δεν έχουν, εδώ και μερικές ημέρες, να ασχολούνται με μία μπαρούφα που μπορεί να έγραψε τώρα η Τζιροπούλου και άλλη μία που έγραψε πριν… είκοσι χρόνια ο Πλεύρης για το Ελληνικό ή κατ’ άλλους Φοινικικό αλφάβητο. Γιατί άραγε;

Εδώ κινδυνεύουμε να χάσουμε σε λίγα χρόνια και αυτό το αλφάβητο (φοινικικής προελεύσεως ή μη) και την γλώσσα που έχουμε (όπως μερικοί εξ αυτών επιδιώκουν και επαγγέλλονται ρητώς και σαφώς, ακόμη και σε επίσημες διακηρύξεις τους), κι αυτοί εκεί, κολλημένοι.

Βεβαίως όταν αυτοί εκτοξεύουν λεκτικές βόμβες κατά του Γεωργιάδη στο Δίκτυο, κάποιοι άλλοι, όχι πολύ διαφορετικών απόψεων, εκτοξεύουν πραγματικές, εμπρηστικές βόμβες. Όλως τυχαίως.

Τα σχόλιά μου πάντως, από εχθές το βράδυ, δεν δημοσιεύθηκαν. Τά δημοσιεύω εγώ εδώ, λοιπόν (και έχει και συνέχεια):

———————————————————————-

Δεν τό διάβασα το βιβλίο της κυρίας Τζιροπούλου-Ευσταθίου (τό είδα, αλλά δεν μού εκέντρισε επαρκώς το ενδιαφέρον), αλλά, εσείς, τόσο σημαντικό και αξιομνημόνευτο τό βρήκατε, και τόσο πολύ σάς πόνεσε, που ασχολείστε τόσες μέρες με αυτό;

Να σάς πληροφορήσω, λοιπόν, ότι οι προσπάθειές σας έπιασαν τόπο. Οι “γνωστοί-άγνωστοι” του… ενόπλου τμήματος της παρακρατικής σας συμμορίας βανδάλισαν και έκαψαν, προκαλώντας σοβαρές ζημιές, για μία ακόμη φορά, εχθές το βράδυ, το βιβλιοπωλείο του εκδότου κ. Γεωργιάδη.

Μπορείτε να είστε υπερήφανοι για την παρακρατική αλητεία σας. Να χαίρεστε το κατόρθωμά σας, νεοταξικά φασιστόμουτρα. Χτυπώντας σαν κλέφτες στο σκοτάδι, και με την προστασία της αστυνομίας και του σάπιου και αφελληνισμένου κομματικού κατεστημένου, νομίζετε ότι θα σωθείτε από το προδιαγεγραμμένο τέλος σας. Αλλά το Φως του Ελληνισμού είναι πολύ δυνατότερο από τις μολότοφ, τις βόμβες και τις σφαίρες σας.

Η αριστερο – νεοφιλελευθεροδεξιά τρομοκρατία του σάπιου κομματικού κατεστημένου δεν θα περάσει.

ΕΣΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ

———————————————————————-

Αν και σε υποκριτές που με τα λόγια, στα φανερά (“φανερά”· λέμε τώρα), …μπλογκάρουν, και στα κρυφά, την νύχτα, στέλνουν τα παρακρατικά συντρόφια τους να καίνε βιβλιοπωλεία, πρέπει άλλη αντιμετώπιση, δεν θα γλυτώσετε κι εδώ πέρα.

Νομίζετε ότι σάς διαβάζουν αφελείς και χάφτουν την προπαγάνδα σας. Είστε πολύ γελασμένοι.

Είναι πολύ εύκολο να παίρνετε το πιο αδύναμο επιχείρημα από την πιο αδύναμη έκδοση από κάποιο από τις εκατοντάδες ελληνοκεντρικών (πραγματικών ή και ύποπτων) που κυκλοφορούν, και να κάνετε τους έξυπνος. (Μάλιστα, δεν θα μέ εξέπληττε καθόλου εάν αποκαλυπτόταν σε μερικά χρόνια ότι μερικοί από τους γνωστούς “ελλαδέμπορους”, “ουφολόγους”, “δωδεκαθεϊστές” και κάθε καρυδιάς καρύδι -δεν αναφέρομαι φυσικά στις ως επί το πλείστον αξιόλογες και με ιστορία εκδόσεις Γεωργιάδη-, χρηματοδοτούνται από την CIA ή κάποια άλλη ανάλογη πηγή. (Εδώ που τά λέμε, αυτό δεν θα μέ εξέπληττε ούτε εάν αποκαλυπτόταν και για εσάς.) Είναι κλασσική μέθοδος χειραγωγήσεως και στρεβλώσεως ενός κινήματος, στην περίπτωσή μας του κινήματος εθνικής αφυπνίσεως που συνεπήρε τον Ελληνισμό από την δεκαετία του ’90, και προφανώς κάποια διεθνή συμφέροντα δεν θα ήθελαν το κίνημα αυτό να αποκτήσει και πολιτική έκφραση και δράση που θα ανέτρεπε κατεστημένα…)

ΦΤΗΝΟ ΤΟ ΚΟΛΠΟ, ΔΟΛΙΕΣ ΟΙ ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ

———————————————————————-

Πρέπει να καταλάβετε, εάν κάποιοι από εσάς είστε πράγματι αγαθών προθέσεων και σάς έχω παρεξηγήσει -οπότε σάς ζητώ συγγνώμη- (καλά, ορισμένοι από τους θαμώνες σας είναι δεδηλωμένοι αρνησιπάτριδες και ανθέλληνες· γι’ αυτούς δεν τίθεται θέμα, τό δηλώνουν και μόνοι τους ότι είναι προδότες – μιλώ όμως για τους άλλους), ότι παίζετε το παιχνίδι ανθελληνικών συμφερόντων.

Λες και το ζήτημα σήμερα για τον Ελληνισμό είναι εάν εφεύραμε το αλφάβητό μας το 800 π.Χ. χρησιμοποιώντας το φοινικικό συλλαβάριο.

Λες και το θέμα δεν είναι ότι, ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΦΤΙΑΞΑΜΕ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ, ΣΕ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΝ, ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΖΗΤΟΥΜΕ ΕΑΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ Ή ΟΧΙ! (Ήδη τό κουρέψαμε φασιστικώς με την ψιλή, και τό αφήσαμε άτονο και απνευμάτιστο.)

ΟΤΙ ΣΕ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ ΘΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΦΩΝΗΤΙΚΗ ΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΛΑΤΙΝΙΚΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ!

ΟΤΙ ΣΕ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ ΘΑ ΜΙΛΟΥΜΕ ΑΓΛΛΟ-ΑΠΟΙΚΙΑΚΑ!

ΟΠΩΣ ΠΟΛΛΟΙ ΕΞ ΥΜΩΝ, ΑΡΙΣΤΕΡΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΙ, ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ ΕΠΙΔΙΩΚΕΤΕ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΕΣΤΕ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΕΣ ΣΑΣ ΔΙΑΚΗΡΥΞΕΙΣ!

Και τολμάτε να μάς μιλάτε για το Ελληνικό αλφάβητο; Ποιο αλφάβητο, αυτό που θέλετε να καταργήσετε;

Ή γι’ αυτό ακριβώς και τα περί Φοινίκων και δεν συμμαζεύεται; Υποψιάζομαι ότι δεν σάς ενδιαφέρει η ιστορική αλήθεια. Και σ’ αυτό το θέμα και σε άλλα σημαντικότερα, άλλο είναι εκείνο που επιδικώκετε. “Να ρε παιδιά, δεν είναι Ελληνικό, ούτε το αλφάβητο, ούτε η καταγωγή σας, ούτε η γλώσσα σας, ούτε η γη σας, ούτε η ιστορία σας. Ξένα είναι, και τυχαία.” Άρα -θέλετε να υποβάλετε δολίως την ιδέα- δεν πειράζει και να τά καταργήσουμε…

ΕΧΟΥΝ ΓΝΩΣΙΝ ΟΜΩΣ ΟΙ ΦΥΛΑΚΕΣ

———————————————————————-

Πόσο θρασείς προπαγανδιστές μπορείτε να είστε; Τουλάχιστον την προπαγάνδα σας κάντε την λίγο έξυπνα, μην γράφετε γελοιότητες -ανελλήνιστες γελοιότητες, που δεν στέκουν ούτε λογικά- όπως το παρακάτω:

Στη δεύτερη παράγραφο ο Άδωνις Γεωργιάδης γράφει:
«Από τα σχολικά μας ήδη χρόνια όλοι έχουμε διδαχθή ότι το Αλφάβητον αποτελεί μία εφεύρεση των Φοινίκων, που εισήχθη στην Ελλάδα από τον Κάδμο».
Ο Ά. Γεωργιάδης έχει μπερδέψει τελείως τα πράγματα. Κατ’αρχήν, το αλφάβητο με τη σημασία της αλφαβητικής γραφής αποτελεί επινόηση των Ελλήνων. Απλώς οι Έλληνες χρησιμοποίησαν σαν πρώτη ύλη μερικά φοινικικά σύμβολα, προκειμένου να περάσουν από το συλλαβογραφικό στο αλφαβητικό σύστημα γραφής. Αυτά τα φοινικικά σύμβολα κατά πάσα πιθανότητα δεν έχουν επινοηθεί από τους ίδιους τους Φοίνικες και έχουν προέλευση αιγυπτιακή. Επομένως, με όποια σημασία κι αν χρησιμοποιεί τη λέξη Αλφάβητον ο Γεωργιάδης, το αλφάβητο δεν αποτελεί «εφεύρεση των Φοινίκων».

Μα καλά, Ελληνικά καταλαβαίνετε;

Άκου “ο Γεωργιάδης έχει μπερδέψει τα πράγματα”!

Εσείς, έχετε μπερδέψει τα πράγματα, εσείς! Ο Γεωργιάδης, την μπαρούφα που πιπιλίζετε εσείς αναφέρει!

Ε ναι, μπαρούφα είναι! Το παραδέχεστε και μόνοι σας!

Αυτήν την μπαρούφα μαθαίνουμε όλοι στο σχολείο, ρε όρνια, αυτήν την μπαρούφα ακριβώς!

ΦΟΙΝΙΚΙΚΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ.

Αυτό μαθαίνουμε.

Και έρχεστε τώρα και μόνοι σας, και λέτε ότι το φοινικικό αλφάβητο, το οποίο όπου σταθούμε και όπου βρεθούμε μάς πρήζετε ότι τό πήραμε από τους Φοίνικες, δεν είναι καν αλφάβητο! Αλλά δεν είναι καν Φοινικικό! (Μήπως και οι Φοίνικες από όπου τό πήραμε δεν ήταν ούτε αυτοί τόσο Φοίνικες; Ποιος ξέρει…)

Δεν ντρέπεστε λίγο;

Αναγκαστήκατε, κατόπιν πιέσεων των αδέσμευτων Ελλήνων επιστημόνων, να αρχίσετε να τά μασάτε, και, αντί να ζητήσετε και συγγνώμη που μάς πρήζατε με το “φοινικικό αλφάβητο”, μάς λέτε ότι ο… Γεωργιάδης τά μπερδεύει!

Ντροπή!

———————————————————————-

Περιγλώσσιε, είσαι και άσχετος.

Για το γράμμα Ν υπήρξε συγκεκριμένη έρευνα, ξένων επιστημόνων. Το ότι εσύ δεν τήν έχεις ακουστά, δεν σού δίνει το δικαίωμα να μιλάς για φαντασιοπληξίες. Αφού έγραψες το πρώτο γελοίο σχόλιό σου υποθέτοντας ότι η έρευνα δεν… υπάρχει, γυρίζοντας σελίδα, είδες ότι η Τζιροπούλου τήν ανέφερε συγκεκριμένα, και γελοιοποιήθηκες!

Τί να πεις για να τά μαζέψεις; Ότι η Τζιροπούλου τήν παρερμήνευσε την έρευνα (τήν οποία δεν γνωρίζεις) και ότι αυτά μάλλον τά γράφει η ίδια και όχι το δημοσίευμα (το οποίο δεν έχεις διαβάσει). Και με τέτοια θρασύτατη αυθαιρεσία που επιδεικνύεις, αλλά και την δειλία να μην παραδέχεσαι τα λάθη σου, περνιέσαι και για επιστήμων!

Εγώ δεν γνωρίζω εάν η Τζιροπούλου παρερμήνευσε την έρευνα αυτή (δεν το αποκλείω), αλλά εσύ είσαι διπλά άσχετος και διπλά θρασύς, διότι πρώτον ισχυρίστηκες ότι η έρευνα δεν υπάρχει καν, και, δεύτερον, όταν αποδείχυηκε ότι υπάρχει, άρχισες να λες τί τάχα γράφει κα τί όχι, χωρίς να τήν έχεις διαβάσει!

———————————————————————-

Αλλά η ανοησία που λες παρακάτω είναι άνευ προηγουμένου:

Όπως π.χ. ότι στην αρχαιότητα ένας ονοματοθέτης όρισε την αντιστοιχία του γράμματος ν με μια ορισμένη έννοια

Θα αρχίσω να πιστεύω ότι είναι πρόβλημα IQ.

Ποιος είπε, ρε άνθρωπε, ότι… όρισε κάποιος, την αντιστοιχία φθόγγων και εννοιών;!

Ποιος είπε τέτοιο πράγμα ρε άνθρωπε;!

Δηλαδή, αν εγώ πω για το ΒΗΤΑ, ότι έχει την έννοια της βοής, της βροντής, της βίας, θα σού φανεί… εξωπραγματικό, επειδή θα έπρεπε κάποιος να τό… ορίσει;!

(Να πει στον… βοριά να κάνει ΒΒΒ… και όχι… ΛΛΛ;!;!;!)

ΕΛΕΟΣ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, ΛΙΓΗ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ!

ΠΑΡΙΣΤΑΝΕΤΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΚΑΙ ΛΕΤΕ ΣΑΧΛΑΜΑΡΕΣ ΓΙΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ!

———————————————————————-

Δεν γνωρίζω βέβαια τις θέσεις της αρθρογράφου και την επιχειρηματολογία της, μα καταδεικνύεται ότι οι Ελληνάρες μέσα στην ημιμάθειά τους

Πόση αγραμματοσύνη, θράσος και ανοησία πρέπει να κουβαλά κάποιος, για να λέγει τόσο γελοιοδώς ότι ούτε που έχει ακουστά τις θέσεις (!) και την επιχειρηματολογία (!) κάποιων (τόσα χρόνια που γίνεται φασαρία, ούτε που έχει ακουστά…), αλλά… καταδεικνύεται (!!! χωρίς καν να έχει ιδέα ο ίδιος τί λένε!!!) ότι είναι ημιμαθείς (!!! οι άλλοι, όχι ο ίδιος!!!)

ΕΛΕΟΣ!!!

ΣΕ ΠΟΙΟ ΣΗΜΕΙΟ ΓΕΛΟΙΟΤΗΤΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΦΘΑΣΕΙ ΕΝΑΣ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑΤΙΚΟΣ “ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΣ”;!

———————————————————————-