Archive for the ‘παιδεία’ Category

«Izmir’i nicin yakiyorduk?» (Γιατί κάψαμε την Σμύρνη; )

15 Αὐγούστου 2007

Ολίγον παλαιό, αλλά επίκαιρο (βλέπε νέες αποκαλύψεις του Greek Alert για την διαπλεκόμενη ανθελληνική συμμορία που λυμαίνεται πανεπιστήμια, ΜΜΕ, διεθνή φόρα, εξουσία, καρέκλες, προμήθειες και επιδοτήσεις…). Της Κυπρίας συγγραφέως και αγωνίστριας Φανούλας Αργυρού.

Διαβάστε επίσης: George Horton, «Η Μάστιγα της Ασίας». Ολόκληρο το βιβλίο στα Ελληνικά είναι διαθέσιμο στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη books.agiasofia.gr .

«Izmiri nicin yakiyorduk

Γιατί κάψαμε την Σμύρνη;

Ορισμένα ξενοκίνητα πουλημένα τομάρια του Ελληνισμού δέχθηκαν να εκτελέσουν τις τουρκικές και συμμαχικές επιδιώξεις αφελληνισμού μας. Διαστρεβλώνοντας τα ιστορικά μας βιβλία, αλλοιώνοντας τα κείμενα τους και αφαιρώντας από αυτά ό,τι έχει σχέση με τις βαρβαρότητες των Τούρκων εις βάρος των Ελλήνων. Και βάφτισαν την προστυχιάν τους αυτήν ως…επαναπροσέγγιση! ΄Οταν οι ίδιοι οι Τούρκοι παραδέχονται τα εγκλήματά τους…

Στην Ελλάδα ήδη ξεκίνησε μεγάλη πρωτοβουλία μαζεύοντας υπογραφές για άμεση απόσυρση της άτιμης αυτής πράξης εις βάρος του Ελληνισμού και της Ιστορίας και που θα σταλεί στην ελληνική κυβέρνηση, τα κόμματα και σε όλους τους βουλευτές και ευρωβουλευτές και στα μέλη του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου. <http://www.antibaro.gr>.

Οι Βρετανοί οι ηθικοί αυτουργοί
Θα πρέπει, όμως, εδώ να υπενθυμίσουμε για πολλαστή φορά, ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΟΥΜΕ, ότι η προσπάθεια αυτή για αλλοίωση των ιστορικών μας βιβλίων ξεκίνησε από το ΛΟΝΔΙΝΟ τα χρόνια της αποικιοκρατίας και ενδεικτικά κορυφώθηκε τα χρόνια του Απελευθερωτικού Αγώνος της ΕΟΚΑ 1955-59 όταν:

Α) Την 1η Σεπτεμβερίου 1954 επικεφαλής των Υπηρεσιών Πληροφόρησης της αποικιακής κυβέρνησης στο νησί διορίστηκε από το Υπ. Εξωτερικών της Βρετανίας ο Βρετανός κατάσκοπος των μυστικών υπηρεσιών Λόρενς Ντάρελ (ο κατά τα άλλα συγγραφέας του βιβλίου ‘Τα πικρολέμονα της Λαπήθου’) ο οποίος γνώριζε πολύ καλά την ελληνική γλώσσα (απαραίτητο προσόν των κατασκόπων να γνωρίζουν την γλώσσα των ιθαγενών – κάτι που δυστυχώς εκλαμβάνεται από τους αφελείς δικούς μας ως… φιλελληνισμός!) ΄Αμεσος στόχος για την αντιμετώπιση της ενωτικής προπαγάνδας ήταν το τρίπτυχο, α) Εκκλησία/Ιερείς, β) Ο ελληνικός τοπικός Τύπος και γ) ο Ραδιοφωνικός σταθμός Αθηνών. Τότε ήταν που ο πράκτορας της Ιντέλλιτζένς Λόρενς Ντάρελ εφεύρε την πλασματική ταυτότητα για μάς, την λεγόμενη ‘Κυπριοσύνη’ που στόχο όμως είχε ΜΟΝΟ τους ΄Ελληνες της Κύπρου και όχι τους Τούρκους.(Εξάλλου και σήμερα που ‘μόνοι’ μας απαρνούμαστε την Ιστορία μας, τον κατεχόμενο Πενταδάκτυλο αμαυρίζει το τουρκικό σύνθημα ‘Τι ευτυχία να είσαι Τούρκος’). Oλόκληρος ο μηχανισμός της αποικιοκρατίας κινητοποιήθηκε εξαποστέλλοντας στην Κύπρο άτομα που ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΑ… (Βλέπε περισσότέερα στο βιβλίο της γράφουσας ‘Από την ΄Ενωση στην Κατοχή’).

Β) Στις 3.11.1956 ο τότε κυβερνήτης Στρατάρχης Χάρτινγκ διαμαρτυρόμενος για το περιεχόμενο των ελληνικών βιβλίων στα σχολεία μας, ζητούσε απόσυρσή τους! Έγραφε προς στον Υπουργό Αποικιών (Να σημειωθούν παρακαλώ οι ομοιότητες) : “…Το γεγονός ότι αυτά τα βιβλία (δημοτικού που αποστέλλονταν από την Ελλάδα) προβάλλουν κατά τρόπο έντονο την ελληνική σημαία σε εικόνες και διακοσμήσεις, περιέχουν ιστορίες του ελληνικού αγώνα για ανεξαρτησία (συχνά συνταγμένες σε μια πομπώδη γλώσσα και συνοδευόμενες με συναισθηματικό θρησκευτικό εθνικισμό), και ότι περιλαμβάνουν κομμάτια που αναφέρονται στην Κύπρο κατά τρόπο με τον οποίο υποδηλώνεται ότι τώρα είναι υπόδουλη, αλλά θα είναι μέρος της ελεύθερης Ελλάδας, ανασκευάζουν το επιχείρημα ότι η κυβέρνηση αυτή ακολουθεί πολιτική αφελλνισμού στα ελληνικά κυπριακά σχολεία. Γίνονται μεταφράσεις των πλέον απαράδεκτων ‘πατριωτιών’ κειμένων, και αυτά θα σας σταλούν το συντομότερον δυνατόν. Θα πρέπει να γνωρίζετε ότι υπήρξε πρόσφατα επίκριση στον τουρκικό Τύπο αναφορικά με τον τόνο και το περιεχόμενο αυτών των αναγνωστικών και τώρα μελετούμε την πιθανότητα να αφαιρέσουμε τα απαράδεκτα αποσπάσματα από τις εκδόσεις που θ΄ακολουθήσουν ή ως εναλλακτική λύση, να τυπώσουμε νέα αναγνωστικά… Ο τότε αποκιακός Γραμματές και μέλος της Ιντέλλιντζενς στην Κϋπρο Τζ. Ρένταγουέι έγραφε ότι ‘ως μακροπρόθεσμη λύση, σκεφτόταν τη χρησιμοποίηση βιβλίων, τα οποία θα τυπώνονταν στην Κωνσταντινούπολη’ (αφού πρώτα θα είχαν αφαιρέσει τα αποσπάσματα που δεν τους άρεσαν)!

Και βέβαια, η πλαστογράφηση της Ιστορίας μας, μάς ήλθε επίσημα από το Λονδίνο μέσω των βρετανικών Ιδεών Γκάλι και που στην συνέχεια την βρήκαμε και στο έκτρωμα του Χάνει/Ανάν (που δυστυχώς ετοιμάστηκε με την βοήθεια δικών μας βοηθών τους – τα ονόματα γνωστά). Και αν και το ‘Σχέδιο Ανάν’ απορρίφθηκε με το δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου 2004 από το 76% του Ελληνισμού κατ΄απαίτηση και του κλαίοντος προέδρου Τ. Παπαδόπουλου, εντούτοις με την μέθοδο του σαλαμιού κάποιοι προχωρούν και επιμένουν ξεδιάντροπα να το επιβάλουν για να ικανοποιηθούν Λονδίνο, ΄Αγκυρα και Ουάσιγκτον. Μια τέτοια προσπάθεια είναι και η πλαστογράφηση της Ιστορίας μας.

1922 - Το ολοκαύτωμα της Σμύρνης

Γιατί κάψαμε την Σμύρνη;
Το πιο κάτω αποκαλυπτικό απόσπασμα των τουρκικών σοβινιστικών προθέσεων είναι από το βιβλίο του Τούρκου συγγραφέα Φαλίχ Ριφκι Ατάι και το βιβλίο του ‘Τσάνκαγια΄ το οποίο αναφέρεται στην ζωή και τα έργα του Κεμάλ Ατατούρκ.
“… Ήταν η μέρα της Μεγάλης Φωτιάς. Καθώς οι φλόγες έσωζαν τις γειτωνιές ο κόσμος έτρεχε προς την παραλία…Κάποιοι έπεφταν στην θάλασσα για να κρατηθούν από τις βάρκες… Παρακολουθούσα αυτή την μοναδική τραγωδία με την καρδιά μου να πονά…Η Σμύρνη καιγόνταν και μαζί της η Ελληνικότητά της (Ρουμλούκ), οι άνθρωποι των πρώτων πολιτισμών, εκείνοι που πέρασαν τον μεσσαίωνα με τους Μουσουλμάνους, εκείνοι που ζούσαν στις πατρίδες τους και στα σπίτια τους σε άνεση, εκείνοι που κρατούσαν το εμπόριο και γεωργία της Σμύρνης και όλης της Δυτικής Ανατολίας, και ολόκληρη την οικονομία της, εκείνοι που ζούσαν σε παλάτια, κονάκια, και τσιφλίκια, τώρα, τον εικοστό δεύτερο χρόνο του εικοστού αιώνα πεθαίνουν για ένα κομμάτι βάρκας να τους μεταφέρει μακριά για πάντα…
Η Γκιαβούρ (άπιστη) Σμύρνη κάηκε και τελείωσε με τις φλόγες στο σκοτάδι και το καπνό το ξημέρωμα. ΄Ησαν πράγματι υπεύθυνοι για τη φωτιά οι Αρμένιοι εμπρηστές όπως μας λέχθηκε τις μέρες εκείνες;… Καθώς αποφάσισα να γράψω την αλήθεια όπως την γνωρίζω θέλω να αντιγράψω μια σελίδα από τις σημειώσεις που έπερνα τις μέρες εκείνες. ‘ Οι λαφυραγωγοί βοήθησαν στην εξάπλωση της φωτιάς… Γιατί καίγαμε την Σμύρνη; Φοβόμασταν αν τα κονάκια στην προκυμαία, τα ξενοδοχεία και οι ταβέρνες έμεναν στο τόπο τους, δεν θα μπορούσαμε ποτέ να ξεφορτωθούμε τις μειονότητες; ΄Οταν απελαύνονταν οι Αρμένιοι τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, είχαμε κάψει όλες τις κατοικημένες περιοχές και γειτονιές στις πόλεις της Ανατολίας με αυτόν ακριβώς τον φόβο. Αυτό δεν σχετίζεται μόνο με την διάθεση για καταστροφή. Υπάρχει και κάποιο αίσθημα κατωτερότητας μέσα του. Σαν το κάθε τι που έμοιαζε με Ευρώπη ήταν πεπρωμένο να παραμείνει Χριστιανικό και ξένο γι΄αυτό και εμείς έπρεπε εμείς να το στερηθούμε. “

Ο Τούρκος συγγραφέας Αtay Falih Rifki Atay, ένας διακεκριμένος δημοσιογράφος και συγγραφέας έζησε το κάψιμο της ελληνικής Σμύρνης, ένας Τούρκος αυτόπτης μάρτυρας της κεμαλικής κτηνωδίας επιβεβαίωσε πριν πεθάνει τις τουρκικές ευθύνες για την πρωτοφανή εκείνη βαρβαρότητα. Στο προαναφερθέν βιβλίο του ο συγγραφέας αναφέρεται σε λεπτομέρεια και στις κτηνωδίες του Νουρεττίν Πασιά. Βλέπε εξώφυλλο του σχετικού βιβλίου – πρώτης έκδοσης. Ο εν λόγω δημοσιογράφος γεννήθηκε το 1894 στην Κωνσταντινούπολη και πέθανε στις 20 Μαρτίου 1971.

Δια στόματος Κεμάλ Ατατούρκ
Τον Ιούλιο του 1926 ο σφαγέας Ατατούρκ έδωσε συνέντευξη στην Ελβετίδα ανταποκρίτρια κα Emile Hilderbrand και η οποία (συνέντευξη) δημοσιεύθηκε την 1η Αυγούστου 1926 στην αμερικανική εφημερίδα ‘ The Los Angeles Examiner‘. Στο πρωτοσέλιδο δημοσίευμα (πρώτο μέρος) της αμερικανικής εφημερίδας του Λος Άντζελες που πλαισιωνόταν με φωτογραφία του Κεμάλ Ατατούρκ, ο Ατατούρκ παραδέχεται την καταστροφή και γενοκτονία των εκατομμυρίων Χριστιανών στην σημερινή Τουρκία (Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων) και δήλωνε:
Δεν θα σταματήσω μέχρι που κάθε ένοχο άτομο ανεξαρτήτως θέσεως ή βαθμού έχει κρεμμασθεί ως μια φρικαλέα προειδοποίηση προς όλους τους υποκινητές συνωμότες εναντίον της ασφάλειας της Τουρκικής Δημοκρατίας…”.

Και βέβαια, η ίδια βάναυση και αμετανόητη τουρκική εξοντωτική πολιτική εναντίον των Ελλήνων συνεχίζεται. Παραδείγματα, η εξόντωση των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, της ΄Ιμβρου και Τενέδου, της ημικατεχόμενης Κύπρου…

Τι κάνει το Υπουργείο Παιδείας της Κύπρου;
Για την εγκληματική αυτή πράξη κάποιων στην Ελλάδα γράφονται συνεχώς άρθρα τόσο στον ελλαδικό και κυπριακό Τύπο όσο και στον ομογενειακό στο Λονδίνο. Εκείνο που προκαλεί αλγεινή εντύπωση είναι η ακατανόμαστη απάθεια με την οποία το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας αντιμετωπίζει το θέμα αυτό. Αντί δηλαδή, να είχε αναλάβει να εξαποστείλει πίσω στην κα Γιαννάκου την φορτωτική των εν λόγω βιβλίων της έκτης δημοτικού όχι μόνον σιώπησε παθητικά αλλά τα έχει ήδη διανέμει, εξ΄όσων αντιλαμβανόμαστε!
Τι κάνει η Επιτροπή Παιδείας της Βουλής, το Γραφείο του Προέδρου της Δημοκρατίας Τ. Παπαδόπουλου που κάλεσε τον λαό με δάκρυα στα μάτια να απορρίψει το ‘Σχέδιο Ανάν’; Τι κάνουν οι Σύνδεσμοι Γονέων, γιατί δεν μαζεύουν τα εν λόγω βιβλία και να τα πετάξουν έξω από το Υπουργείο Παιδείας για λαμπρατζιάν το Πάσχα; Τι κάνουν οι σύνδεσμοι δασκάλων γιατί δεν αρνούνται να διδάξουν τις διαστρεβλώσεις και ψευτιές που μόνο τους Τούρκους κατακτητές και τους συμμάχους των εξυπηρετούν;
Τι περιμένουν άραγε στην Κύπρο για να αντιδράσουν, μήπως, κανένα άλλο εύτολμο Τούρκο συγγραφέα που να μας φτύνει , όμως, αυτή τη φορά, στα μούτρα για την ταπεινωτική κατάντια μας;

[σ.σ. Τελικώς ο πολιτικός κόσμος της Κύπρου αντέδρασε περισσότερο από τους ξενόδουλους ελλαδίτες γραικύλους.]

Φανούλα Αργυρού
Ερευνήτρια/συγγραφέας
Λονδίνο
8.2.2007

Advertisements

OXI ΣΤΗΝ «ΔΙΟΡΘΩΣΗ». ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΩΡΑ!

11 Ἰουλίου 2007

Ο αγώνας συνεχίζεται! Αντιγράφω από το καταπληκτικό Greek Alert.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΨΕΥΤΟΔΙΟΡΘΩΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΗΣ ΣΤ’ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ.
ΟΧΙ ΣΕ ΣΥΜΨΗΦΙΣΜΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΤΡΙΑΣΤΟΥΝ ΟΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ.

ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΗ ΝΕΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΟΠΩΣ ΟΡΙΖΕΙ ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΒΛΕΨΗ ΤΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ!

ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΟΠΩΣ ΤΟ “ΟΠΟΙΟΣ ΕΛΕΓΧΕΙ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΕΛΕΓΧΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ” ΤΗΣ Κας ΡΕΠΟΥΣΗ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΜΕ ΣΑΦΗΝΕΙΑ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΦΗΝΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗΣ ΣΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΘΕΜΑ!
ΟΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΙ ΚΥΡΙΟΙ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΔΙΑΚΑΤΕΧΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΜΕΡΟΛΗΨΙΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΘΕΣΜΩΝ ΟΠΩΣ Η ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ… ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΚΑΘΙΣΤΑ ΑΝΑΡΜΟΔΙΟΥΣ ΝΑ ΦΕΡΟΥΝ ΣΕ ΠΕΡΑΣ ΤΟ ΕΡΓΟ ΕΚΜΑΘΗΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ.

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΕΙΝΑΙ ΞΕΚΑΘΑΡΟ ΚΑΙ ΑΝΑΦΕΡΕΙ
ανάπτυξη μέσω της παιδείας της “εθνικής συνειδήσεως των Eλλήνων”.

ΕΥΘΥΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΙΣΧΥΝΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΕΧΕΤΕ ΟΛΟΙ.

Νεοταξική συμμορία

ΤΟ ΜΕΛΑΝΙ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟ ΣΒΗΣΕΤΕ.
ΤΟ ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ OXI, ΔΕΝ ΘΑ ΣΑΣ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ.

ΑΝ ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΣΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ ΕΙΧΕ 1 ΕΚΑΤΟΜΥΡΙΟ ΘΥΜΑΤΑ,
ΑΝ ΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΜΕ ΤΑ ΟΜΟΛΟΓΑ ΗΤΑΝ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ 8 ΕΚΑΤΟΜΥΡΙΩΝ,
ΑΝ ΤΟ ΚΑΨΙΜΟ ΤΗΣ ΠΑΡΝΗΘΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΔΑΣΩΝ ΕΙΝΑΙ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΚΑΙ ΤΩΝ 10 ΕΚΑΤΟΜΥΡΙΩΝ ΠΟΥ ΖΟΥΝ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ,

ΤΟΤΕ ΑΝΑΛΟΓΙΣΤΕΙΤΕ ΠΩΣ Η ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΚΑΙ Η ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΥ ΕΖΗΣΑΝ, ΖΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΖΗΣΟΥΝ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΜΑΣ.

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΜΕ ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗΣ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑΣ ΑΝΤΙΒΑΡΟ.

ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ.

greekalert

Αίτηση γονέα για απαλλαγή του υιού του από το μάθημα Ιστορίας ΣΤ’ Δημοτικού

22 Μαρτίου 2007

ΕΥΓΕ!

Επιτέλους, πρέπει να πάρουμε στα χέρια μας την τύχη των παιδιών μας, αν θέλουμε να τά σώσουμε από τους ημιμαθείς μειονεκτικούς αφελληνισμένους γραικύλους της ακραίας προοδευτικονεοφιλελεύθερης αριστεροδεξιάς.

[Αναδημοσίευσις από το ΑΝΤΙΒΑΡΟ.]

Αίτηση γονέα για την απαλλαγή του υιού του από το μάθημα Ιστορίας Στ Δημοτικού, [Γεώργιος Σπ. Κακαρελίδης], Αντίβαρο, Μάρτιος 2007
[Για να πάρετε μία γεύση από την απόσυρση του βιβλίου που θα επιβληθεί «από τα κάτω» (τρίτος γύρος των αντιδράσεών μας) το αργότερο μέχρι τον Σεπτέμβρη, εφόσον το Υπουργείο εμμείνει στην ξεροκέφαλη στάση του να αγνοεί τους πάντες!]

Αίτηση γονέα για την απαλλαγή του υιού του από το μάθημα Ιστορίας Στ Δημοτικού

Γεώργιος Σπ. Κακαρελίδης
Γονεύς & Κηδεμόνας του Οδυσσέως Γ. Κακαρελίδη, μαθητή της Στ’ Δημοτικού του 9ου Δημοτικού Σχολείου Πατρών

Αντίβαρο, Μάρτιος 2007

Προς: τον Διευθυντή του 9ου Δημοτικού Σχολείου Πατρών

Κοιν (δια της υπηρεσίας):
1. Σύλλογο Δασκάλων του 9ου Δημοτικού Σχολείου Πατρών
2. Σύλλογο Γονέων & Κηδεμόνων του 9ου Δημοτικού Σχολείου Πατρών

Ημ/α: 18-3-2007

ΘΕΜΑ: Απαλλαγή του υιού μου Οδυσσέως Γ. Κακαρελίδη από την παρακολούθηση διδασκαλίας και εκμάθηση του νέου Βιβλίου Ιστορίας της Στ’ Δημοτικού

Αγαπητέ Κύριε Διευθυντά, Κύριοι Συνάδελφοι
σχετικά με το ανωτέρω θέμα απαιτώ την απαλλαγή του υιού μου- με άμεση ισχύ, για λόγους α) συνταγματικούς, β)παιδαγωγικούς και γ) προστασίας της εθνικής & πολιτισμικής μειονότητος στην οποίαν φαίνεται ότι ανήκω, τους οποίους λόγους επεξηγώ ακολούθως (οι πηγές αναφέρονται στο τέλος):

α) Λόγοι Συνταγματικότητος

Το Σύνταγμα της Ελλάδος ( άρθρο 16 παρ.2) επιτάσσει ότι “ η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες” [2].

Η ανάπτυξη της εθνικής συνείδησης οδηγεί στο αυτεξούσιο των Ελλήνων Πολιτών δηλαδή στην δυνατότητα η Ελληνική Πολιτεία αυτοβούλως να νομοθετεί, αποφασίζει, εκτελεί, δικάζει και ασκει την εξουσία στα όρια του Ελληνικού Κράτους και στην ύπαρξη του οποίου οφείλει την αυτεξούσια συλλογική της υπόσταση.

Η διάπλαση των Ελλήνων σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες δια της ιστορίας δεν γίνεται με την αποεθνικοποιητική αντίληψη της ιστορίας (η οποία αποτελεί διαστρέβλωση), γιατί «ιστορία είναι διήγηση γεγονότων εν τη αιτιώδη αυτών αλληλουχία» και «τα γεγονότα ουκ απογίγνονται». Η διαστρέβλωση οδηγεί στην άλωση συνειδήσεων [1].

Τη συνταγματική επιταγή παραβιάζει το νέο βιβλίο Ιστορίας σύμφωνα με αυτούς τούτους τους συγγραφείς (όταν λόγου χάρη στο βιβλίο για τον δάσκαλο οι συγγραφείς αναδεικνύουν τις παρελθοντικές όψεις με βάση όχι το Σύνταγμα και το Αναλ. Πρόγραμμα αλλά με την εκάστοτε ‘οπτική’. Οσο για τον Ιστορικό όλων των εποχών Θουκιδίδη ουδεμία αναφορά υπάρχει για το τι νομίζει ότι είναι Ιστορία ).

Ομοίως την παραβιάζει και με το περιεχόμενο με συγκεκριμένες αναφορές και με πρόδηλες παρασιωπήσεις [όταν π.χ. λείπει παντελώς η έννοια της πατρίδας και της θυσίας υπέρ αυτής και της ελευθερίας, διδάσκει την ‘καλοπέραση’ των Ελλήνων υπό των οθωμανικό ζυγό κατά παράβαση του Α’ Συντάγματος της Ελλάδος όπου ρητά αναφέρετια η φρικώδης οθωμανική δυναστεία, παρασιωπά την αποφασιστική συμβολή της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Εθνεγερσία, διδάσκει στα μικρά παιδιά ότι κατά την σφαγή και απελπισμένη φυγή των Ελλήνων στη Σμύρνη ‘οι Έλληνες συνωστίζονταν’ απλώς στην προκυμαία, διδάσκει ότι ‘ο Ευρωπαϊκός Πολιτισμός γίνεται ο ιδανικός πολιτισμός για όλους’ και την αξία της Προτεσταντικής Ηθικής έναντι της Καθολικής Εκκλησίας, διδάσκει ότι οι Ελληνες απομάκρυναν από τα ελληνοαλβανικά σύνορα τους Ιταλούς, ‘διχοτομεί’ την Κύπρο, παρασιωπά τον Αττίλα -Νούμερο ΙΙ έστω, καθώς και σωρεία άλλων παραδειγμάτων που μπορείτε να αναζητήσετε τόσο στην εισήγηση της Ακαδημίας Αθηνών όσο και στην εξαντλητική μελέτη κεφάλαιο προς κεφάλαιο του κ. Χρ. Κορκόβελου] [3].

Επίσης το Σύνταγμα στην ακροτελεύτια διάταξή του (άρθρο 120 παρ 2 και 4) κατηγορηματικά διατάσσει ότι “η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία”. Στις σύγχρονες διακρατικές αντιπαλότητες και ισορροπίες βία θεωρείται και η χρήση στρατηγικής ‘μαλακής ισχύος’ [4][7] συνηθέστατα δια των μηχανισμών άλωσης των ‘διανοουμένων’ υπό της προστασίας (που επιγραμματικά λέει ότι εάν καταφέρω να σε κάνω να θέλεις αυτό που θέλω, τότε δεν χρειάζεται να σε αναγκάσω να κάνεις αυτό που δεν επιθυμείς [6].).

Στην σφαίρα του ιδιωτικού βίου και στην ελεύθερη αγορά ιδεών και προϊόντων ο καθένας είναι ελεύθερος να γράφει ή και να διαγράφει την Ιστορία, σύμφωνα με τις αντιλήψεις του και τις επιθυμίες του ή τις εντολές του και τις ιδιορρυθμίες του. Στη Δημόσια Διοίκηση, όμως, απαγορεύεται εκ του Συντάγματος κατηγορηματικά να τις εισαγάγει στην παιδεία των Ελληνοπαίδων εν ονόματι του Ελληνικου Κράτους. Κάθε πράξη της Δημόσιας Διοικήσεως. όπως η διοικητική πράξη εγκρίσεως του εν λόγω βιβλίου και αυτή ακόμη η καθημερινή διδασκαλία του στη Δημόσια Παιδεία, ως πράξη δημοσίων λειτουργών, κρατικών υπαλλήλων, αντίκειται σφόδρα στο Σύνταγμα [1].

Συνεπώς ως πολίτης, υπερασπιζόμενος το Σύνταγμα και την Συλλογική Οντότητα του Ελληνικού Κράτους στην συνέχειά του, δικαιούμαι και υποχρεούμαι επειδή προκύπτει σαφής, πολύ σοβαρή και διαρκής έμπρακτη απειλή κατά της συνταγματικής τάξεως και της εθνικής και θρησκευτικής συνειδήσεως του υιού μου, να απαιτήσω την -προσωρινή μέχρι αποκαταστάσεως της συνταγματικής τάξεως, άμεση απαλλαγή του υιού μου από το μάθημα αυτό εφ’ όσον διδάσκεται το συγκεκριμένο βιβλίο.

β) Λόγοι Παιδαγωγικοί

Η διδασκαλία της Ιστορίας σε μικρά παιδιά είναι τελείως διαφορετικό πράγμα από την Ιστορική έρευνα στα Πανεπιστήμια. Εσείς ως δάσκαλοι κάτι θα ξέρετε επ΄αυτού. Στα Πανεπιστήμια η έρευνα της Ιστορίας έχει ως στόχο την ανακάλυψη της αλήθειας. Στα δημοτικά σχολεία η διδασκαλία της ιστορίας έχει πολύ διαφορετικό σκοπό: να διαμορφώσει την ιστορική εθνική συνείδηση και την κοινωνικότητα του παιδιού. Δηλαδή να δημιουργήσει φρόνημα (πάντα κατά το Σύνταγμα) [10]

Στα παιδιά των 11 ετών δεν μαθαίνεις «μέθοδο ιστορικής έρευνας». «Μέθοδο» μαθαίνεις σε πρωτοετείς φοιτητές και σε τελειόφοιτους Λυκείου. Σε παιδιά 11 ετών δίνεις απαντήσεις και διαμορφώνεις προσωπικότητα. Τα περί «διδασκαλίας της μεθόδου χωρίς απόπειρα φρονηματισμού» σε παιδιά 11 ετών, δεν είναι «σύγχρονη παιδαγωγική». Είναι ακραία άπόψη, που κυριάρχησε πρίν 40 χρόνια, δοκιμάστηκε σε πολλές χώρες και απέτυχε παντού. Σήμερα εγκαταλείπεται παντού: Στη Βρετανία (επί κυβερνήσεων Εργατικού Κόμματος) ανακαλύπτουν ξανά τη «βρετανικότητα». Εμείς αποδομούμε την «ελληνικότητα»! Στη Γαλλία, τόσο η Σοσιαλίστρια Σεγκολέν Ρουαγιάλ, όσο και ο Κεντροδεξιός Νικολά Σαρκοζύ διακηρύσσουν την ανάγκη επιστροφής της πειθαρχίας και των «γαλλικών αξιών» στα σχολεία. Εμείς απορρίπτουμε τις αξίες, και τις υποκαθιστούμε με «πολιτικώς ορθή» διαφώτιση.

Βεβαιότητες βεβαίως σπάνια υπάρχουν, οχι μόνο στην Ιστορία αλλά και σε κάθε επιστήμη. Οπως λέει και ο Πρωταγόρας “Περί παντός πράγματος δύο εἰσίν λόγοι ἀντικεἰμενοι ἀλλήλοις”. Ειδικά στην Ιστορία έχουμε γεγονότα που γνωρίζουμε, υποθέσεις για όσα δεν γνωρίζουμε κι ερμηνείες γεγονότων. Έχουμε αλήθειες ανάμικτες με «μύθους». Καμία ιστορική θεωρία δεν είναι απαλλαγμένη από υποθέσεις και μύθους. Όποια «Ιστορία» κι αν διδάξουμε θα αναπαράγουμε κάποιους μύθους ανάμικτους με πραγματικά γεγονότα. Το ερώτημα είναι τι απ’ όλα αυτά είναι παιδιαγωγικό σωστό να διδάξουμε στα παιδιά, ως μια πρώτη προσέγγιση της ιστορίας τους: ώστε να τους αναδείξουμε θετικά πρότυπα, να τους καλλιεργήσουμε κοινωνικότητα κι αυτοσεβασμό. Όχι μίσος για τους άλλους. Αλλά ούτε αισθήματα περιφρόνησης για τον εαυτό τους, ούτε αποδόμησης της ιστορικής τους αυτοσυνειδησίας [8].

Ακόμη και οι αναφορές που κάνουν είναι αποστειρωμένες από την αρχαία ελληνική Γραμματεία. Επί παραδείγματι πουθενά δεν αναφέρουν ότι το Αρθρο 1 της διακήρυξης της Γαλλικής Επαναστάσεως είναι ‘μισή’ αντιγραφή της ρήσεως του Αλκιδάμα: «Ἐλευθέρους ἀφῆκεν πάντας Θεός, οὐδένα δοῦλον ἡ φύσις πεποίηκεν». Παράλειψη ισως γιατί αναφέρεται σε Θεό (δηλαδή Ζωή).

Οι συγγραφείς στις θεωρήσεις τους και στην προσπάθεια θεμελίωσης του Δυτικού Ευρωπαϊκού Πολιτισμού θεωρούν πνευματική κίνηση την λογοτεχνία και τις καλές τέχνες. Αλλά η ύπαρξη μεγάλης Τέχνης δεν είναι δηλωτική ευνομικώς ιεραρχημένης κοινωνίας , ούτε προσαγορευτική υψηλού πολιτισμού.καμμία νύξη για το έργο κάποιων Λαίιμπνιτζ, Ράσσελ, Μαρξ, Οϊλερ, Νεύτωνα, Καρτέσιου. Από την εποχή του Γαλιλαίου, ό,τι λέμε ‘ευρωπαϊκός πολιτισμός’, ανάγεται αποκλειστικά στην επιστήμη. Σ’ αυτόν δεν ανήκει ούτε η ποίηση , ούτε η ζωγραφική ή το θέατρο. Ανήκει η επιστήμη. Η επιστήμη των Αρχαίων ήταν τόσο προχωρημένη Λογικά, που στην εποχή του Καρτέσιου δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και ήταν σαν να μην υπήρχε. Η ειδοποιός διαφοά μεταξύ της επιστήμης των αρχαίων και αυτής της αναγεννήσεως είναι ότι η δεύτερη στηρίζεται στο πείραμα. Και η διαφορά των λαών σήμερα δεν κρίνεται από την τέχνη τους παρά μόνο από την συμμετοχή τους στην Επιστήμη [9].

Απουσιάζουν από το βιβλίο παντελώς αναφορές στον Μ. Σοφιανό, Ι. Χατζιδάκη και τις Αλγεβρές τους, στον Βλαστό, τον Ε. Γιαννίδη, ή η προσφορά των Μυστριώτη, Ε. Βούλγαρη, Κούμα, Ασάνη και φυσικά το γεγονός ότι πριν εκατό καί χρόνια οι Ελληνες ήσαν πιό εκσυγχρονισμένοι επιστημονικά απ’ ότι σήμερα. Απουσιάζει φυσικά και η συμβολή των Αράβων.

Τέλος η δομή του βιβλίου δείχνει πόσο μακράν του δασκάλου της αίθουσας αλλά και του μαθητή, είναι οι συγγραφείς. Στα λίγα λεπτά του μαθήματος ο δάσκαλος είναι υποχρεωμένος να εξετάσει, αναλύσει το νέο κεφάλαιο, αναδομήσει τα ερριμένα δίκην slides, κομμάτια κειμένων , αποσπάσματα, και φωτογραφίες, σε λογικούς συνειρμούς που θα διαγείρουν την σκέψη , θα προβληματίσουν τον Νου, θα κατανοήσουν οι μαθητές τα ρήματα και τις ιδέες και –κατά τους συγγραφείς, θα οδηγηθούν σε προσωπικές πλέον κρίσεις. Η εμπειρία και μόνο των δασκάλων και η σιωπή τους -όπως και για τα νέα βιβλία των μαθηματικών όλων των τάξεων, είναι ιδιαίτερα εκκωφαντική.

γ) Λόγοι προστασίας της εθνικής πολιτισμικής μειονότητος εμού και των παιδιών μου από την παρανομούσα Πολιτεία και τα όργανά της

Επειδή έλκω την καταγωγή από την Ιωνία (Νυν Μικρά Ασία) και οι γεννήτορες μου με μεγάλωσαν με τα νάμματα:
-της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας, που πάνω της βασίσθηκαν οι διάφοροι πολιτισμοί και φιλόσοφοι,
– της Ιστορίας -διαχρονικά, του Ελληνικού Εθνους, κατ’ αιτιώδη αλληλουχία
-της μεταφυσικής που προκάλεσε τον Παρθενώνα , τον Θαλή , τον Πλάτωνα και την Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία,
-των παραδόσεων σχετικά με την Πατρίδα και τους ήρωές της συμπεριλαμβανομένων των Λεωνίδα, Θεμιστοκλή, Μεγάλο Αλέξανδρο, Θεοδ. Κολοκοτρώνη, Αθαν. Διάκο, ‘Ανθυπολοχαγό της Αλβανίας’, αλλά και των Δημόκριτο, Πυθαγόρα, Αρίσταρχο, Αρχιμήδη, Ερατοσθένη, Γρηγόριο Παλαμά, Καραθεοδωρή, Παπανικολάου
-των Αθλίων του Βίκτωρος Ουγκώ
-των αναμνήσεων από την μάχη του Σολφερίνο του Ερρίκου Ντυνάν,

Επειδή με έμαθαν κατά την ελληνική παράδοση να εξυμνώ τους ήρωές μας, σεβόμενος και τιμώντας τους εχθρούς μας,

Επειδή τα ίδια νάμματα θέλω ως αυτεξούσιος πολίτης να εμφυσήσω κατ’ απαράβατο δικαίωμά μου στα παιδιά μου,

Επειδή αυτή η εμφύσηση ουδένα νόμο ή δικαίωμα συμπολίτη μου παραβιάζει

Επειδή προσδιορίζεται σαφώς κατά γέννηση, γλώσσα, θρησκεία και ανατροφή η ένταξή εμού και της οικογενείας μου στο Ελληνικό Εθνος και επειδή το κράτος και οι Λειτουργοί του στο θέμα αυτό της Ιστορίας:
-περνούν γνώσεις, υποβάλλουν ιδέες, και επιδιώκουν να αποδιαμορφώσουν την κατά το Σύνταγμα ελληνική εθνική συνείδηση και να συμβάλλουν στη μετατροπή του πολίτη σε προσωρινό κάτοικο χωρίς ταυτότητα και διασύνδεση με το έθνος, άρα υποκείμενο εξανδραποδισμού από αυτοκρατορικές λογικές τρίτων,
-διαστρεβλώνουν τα γεγονότα και ιδιαίτερα αυτά που εξανάγκασαν τους προγόνους μου σε προσφυγιά,
-παρουσιάζουν τους άλλους λαούς (και τον ελληνικό) με ένα πλήθος ανακριβειών,
-δεν προωθούν την κριτική σκέψη και αναπόφευκτα τα παιδιά μου θα συμφωνούν με τα συμπεράσματα στα οποία καταλήγουν οι συγγραφείς τους,

και τέλος Επειδή, εκ των πραγμάτων, αποτελώ (με άλλους 5000 περίπου που διαπίστωσα ότι έχουν διαμαρτυρηθεί – Βλ. http://www.antibaro.gr ), eθνική και πολιτισμική μειονότητα,

επικαλούμενος την προστασία των υπερεθνικών Αρχών και Οργανισμών (ΟΗΕ, Ε.Ε. κλπ) και του Συντάγματος, που προστατεύουν τις Εθνικές, Θρησκευτικές Πολιτισμικές Μειονότητες,

απαιτώ την άμεση προστασία του υιού μου και την απαλλαγή του από την διδασκαλία και εκμάθηση του ανωτέρω βιβλίου.

Επειδή κατανοώ το θέμα της αδυναμίας του 9ου Δημ. Σχολείου να παρέχει προστατευμένο χώρο παραμονής μαθητών εκτός αιθουσών διδασκαλίας, επιτρέπω την παραμονή του εντός της αιθούσης με τον όρο να του διατεθεί για ανάγνωση το παλαιό βιβλίο Ιστορίας.

Με την επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματος μου για αποζημίωση λόγω ηθικής και ουσιαστικής βλάβης

Γεώργιος Σπ. Κακαρελίδης
τηλ xxx
κιν xxx
e-mail: xxx

Πηγές και Αναφορές

1.Δασκόπουλος Αντώνιος. ‘Νομικές Ακυρότητες για το Βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ` Τάξεως Δημοτικού’ 24-2-07 http://www.diktyo21.gr
2.Σύνταγμα της Ελλάδος. Βουλήτων Ελλήνων http://www.parliament.gr/politeuma/default.asp
3.Κορκόβελος Χρήστος. Το βιβλίο Ιστορίας της Στ΄ τάξης
και η καταστρατήγηση του
Αναλυτικού Προγράμματος 
Σπουδών
 , Αντίβαρο, Ιανουάριος 2007, http://www.antibaro.gr
4. Ηφαιστος Π. Τα βαθύτερα αίτια των αξιώσεων για «κριτική αναθεώρηση» της ιστορίας http://www.ifestos.edu.gr
5.Κέντρο για Δημοκρατία και Συμφιλίωση (ΣΣ ορθότερα συμβιβασμό) στην Νοτιοανατολική Ευρώπη (CDRSEE) http://www.cdsee.org
6. Nye- Καθημερινή, «Κ», τεύχος 127 6.11.2005
7. Jonathan Mowat, Ukrainian postmodern coup completes testing of new template http://www.onlinejournal.com/Special_Reports/031905Mowat-1/031905mowat-1.html
8. Λαζαρίδης Χρύσανθος – Επιστημοσύνη και Παιδαγωγική – 9-3-07, http://www.diktyo21.gr
9. Γερ. Κακλαμάνης – Ανάλυση της Νεοελληνικής Αστικής Ιδεολογίας – Ροές 1989
10. Λαζαρίδης Χρύσανθος – Ανακαλέστε το – 1-2-07, http://www.diktyo21.gr

Κάτω η χούντα των «φωταδιστών»!

22 Μαρτίου 2007

Κάτω η χούντα των «φωταδιστών»!

Του Χρύσανθου Λαζαρίδη
22 Μαρτιου 2007

Με αυτούς που υποστηρίζουν το διαβόητο «σχολικό βοήθημα» της ΣΤ΄ Δημοτικού δεν χρειάζεται να ασχοληθούμε άλλο: Ο Μίκης Θεοδωράκης, τα είπε όλα σε προχθεσινό άρθρο του, καταγγέλλοντας, με το μοναδικό δικό του τρόπο, τον «ψεύτικο μανδύα της δήθεν προοδευτικότητας»

Το πιο ανησυχητικό, ωστόσο, είναι ότι καθόμαστε και το …«διαπραγματευόμαστε»! Τι ακριβώς «διαπραγματεύεται» ο ελληνικός λαός, η κυβέρνησή του, η Πολιτεία; Την αλλαγή ενός σχολικού εγχειριδίου; Και με ποιούς το διαπραγματεύεται; Με τη «συγγραφική ομάδα» του; Είμαστε στα καλά μας;

Η κα. Γιαννάκου παραδέχθηκε ότι πολλές «αστοχίες» επισημάνθηκαν πριν εκδοθεί το βιβλίο, αλλά η συγγραφική ομάδα αρνήθηκε να τις διορθώσει! Άραγε, οι αστοχίες περιλαμβάνουν και την φράση ότι οι Έλληνες …«συνωστίζονταν» στο λιμάνι της Σμύρνης τον Αύγουστο του 1922; Αν τέτοιες «αστοχίες» επισημάνθηκαν εγκαίρως, αλλά δεν διορθώθηκαν, τότε δεν πρόκειται για αστοχίες. Πρόκειται για συγκροτημένη άποψη που διαπερνά ολόκληρο το «βοήθημα». Το οποίο, είναι ακατάλληλο και πρέπει να αποσυρθεί αμέσως.

Τι νόημα έχει να λέμε ότι «μόνη αρμόδια να αλλάξει το βιβλίο είναι η συγγραφική ομάδα του», όταν παραδεχόμαστε ότι μέχρι τώρα αρνήθηκε κάθε αλλαγή; Η ελληνική κυβέρνηση ξέρουμε τι εκπροσωπεί: το λαό και την συντεταγμένη πολιτεία, άρα και το Σύνταγμα (που επιτάσσει την εμπέδωση εθνικής συνείδησης στους νέους). Η συντακτική ομάδα τι ακριβώς εκπροσωπεί;

Συμπαθής η κα Γιαννάκου, αλλά τι θέλει να πεί; Μήπως ότι δεν υπάρχει πια υπουργείο Παιδείας κι ολόκληρος ο ελληνικός λαός είναι στο έλεος μιας ομάδας ημιμαθών «φωταδιστών», απέναντι στους οποίους ξεσηκωθήκαμε όλοι – μικροί, μεγάλοι, αριστεροί, κεντρώοι και δεξιοί – από το Μίκη Θοδωράκη μέχρι τον Κώστα Ζουράρη κι από την Ακαδημεία Αθηνών μέχρι τον σκιτσογράφο Στάθη;

Η συντακτική ομάδα προσπαθεί να υποβαθμίσει το εθνικό στοιχείο από την την αυτοσυνειδησία των παιδιών μας. Μήπως η κα Γιαννάκου ομολογεί ότι έχει καταλυθεί και η λαϊκή κυριαρχία στο πολίτευμά μας;

Στα νιάτα μας κατεβήκαμε στο «Πολυτεχνείο» γι’ αυτά ακριβώς: Για Εθνική Ανεξαρτησία και Λαϊκή Κυριαρχία. Αναρωτιέμαι: μήπως είναι ώρα να ξανακατέβουμε στους δρόμους, αυτή τη φορά για να φύγη η «χούντα» της «ψευτο-προοδευτικής διανόησης» που είναι «εχθρός του λαϊκού και καρικατούρα διανόησης», όπως καταγγέλλει ο Θεοδωράκης;

Ξέρετε, εμείς όταν κατεβαίνουμε στους δρόμους, δεν παίζουμε «κυνηγητό» με τους αστυνομικούς, δεν κατεβαίνουμε για συντεχνιακά αιτήματα…

Και δεν κρύβουμε τα πρόσωπά μας…

Αφιέρωμα στο νέο σχολικό βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού, από το «Αντίβαρο».

Από το «μεσαίο χώρο» στην «ουρά των ακραίων»…

22 Μαρτίου 2007

Από το «μεσαίο χώρο» στην «ουρά των ακραίων»…

Tου Χρύσανθου Λαζαρίδη
12η Μαρτίου 2007

Οι υποστηρικτές του βιβλίου Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού διακηρύσσουν ένα σωρό επικίνδυνες ανακρίβειες. Και η Κυβέρνηση κινδυνεύει να τις πιστέψει και να πέσει έτσι, θύμα των αντιπάλων της:

* Πρώτον, της λένε ότι «αυτή η είναι η παιδαγωγική γραμμή» σε όλη την Ευρώπη: το ξαναγράψιμο των βιβλίων Ιστορίας.

Αυτό
δεν είναι ακριβές.

Υπάρχει, βέβαια, στην Ευρωπαϊκή Ένωση κάποια γενικόλογη «παρότρυνση» για σχολικά βιβλία που δεν αναπαράγουν εθνικιστικά στερεότυπα και αταβιστικές εχθρότητες μεταξύ των λαών. Αλλά αυτό πουθενά δεν οδήγησε σε ουσιαστικό ξαναγράψιμο της σχολικής Ιστορίας ή της εθνικά εδραιωμένης οπτικής για την Ιστορία κάθε χώρας.

Μόνο στη Γαλλία και τη Γερμανία, στο όνομα του «γαλλογερμανικού άξονα», έγινε κάποια προσπάθεια να βγούν κοινά βιβλία Ιστορίας. Τι απέγινε; Αξίζει να το εξετάσουμε:

Μετά από χρόνια διαβουλεύσεων προέκυψε ένα κοινό βιβλίο, που εισήχθη μόνο πειραματικά, μόνο στην Τρίτη Λυκείου. (όχι στην ΣΤ’ Δημοτικού) και στις δύο χώρες ταυτόχρονα (όχι μόνο στη μία) και μόνο για τα γεγονότα ΜΕΤΑ το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο (περίοδο κατά των οποία οι επίσημες πολιτικές Γαλλίας-Γερμανία σχεδόν ταυτίστηκαν). Όλες οι άλλες ιστορικές φάσεις διδάσκονται διαφορετικά στα σχολεία Γαλλίας και Γερμανίας. Από διαφορετικές εθνικά οπτικές. Και από διαφορετικά βιβλία…

Ενώ εμείς «αποχρωματίσαμε» την Ιστορία μας πλήρως, και μόνοι μας. Πρίν πράξει το ίδιο οποιοσδήποτε άλλος, φίλος ή αντίπαλος, κοντινός ή μακρινός.

Δεν ακολουθούμε λοιπόν, «γραμμή της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Κάναμε κάτι που, ενώ όλοι το εύχονται, ουδείς αποτόλμησε να κάνει. Και χωρίς να έχουν τους εξωτερικούς «περισπασμούς» που έχουμε εμείς…

* Δεύτερον, διακηρύσσουν οι υποστηρικτές του βιβλίου, ότι αυτοί εκφράζουν την «επιστημονική εκδοχή» της Ιστορίας, ενώ όλοι οι άλλοι εκφράζουν την «εθνικιστική μυθολογία» που «υποκαθιστά» την Ιστορία.

Τέτοιες ανοησίες περί «μοναδικής επιστημονικής αλήθειας» είχαμε να ακούσουμε από την εποχή του, αλήστου μνήμης, Λυσένκο.

Στην επιστήμη ΔΕΝ υπάρχει ΜΙΑ έγκυρη άποψη!
Στα περισσότερα γνωστικά αντικείμενα υπάρχουν περισσότερες από μία απόψεις – πολύ συχνά διαφορετικές μεταξύ τους. Αυτό ισχύει κατά μείζοντα λόγο στην Ιστορία

Για παράδειγμα στην έννοια της «εθνογένεσης» (δηλαδή της τεχνικής ή όχι συγκρότησης ενός έθνους) δεν συμφωνούν όλοι. Άλλη είναι η άποψη του Έρικ Χομπσμπάουμ, άλλη η άποψη του Νίκου Σβορώνου. Άλλα πιστεύουν σχετικώς οι ιστορικοί κι άλλα οι κοινωνιολόγοι. Και οι «συστημικοί κοινωνιολόγοι» έχουν διαφορετική άποψη για την «εθνογένεση»…

Το «αμαρτωλό» βιβλίο προωθεί μιαν ακραία θεωρία αποδόμησης της έννοιας του έθνους, υποβάθμισης του ιστορικού ρόλου του και άμβλυνσης των εθνικών συνειδήσεων. Αυτή η άποψη, όντως υπάρχει σε όλα σχεδόν τα Πανεπιστήμια του κόσμου. Αλλού είναι ισχυρή. Αλλού είναι περιθωριακή. Αλλά πουθενά δεν αποτελεί τον «κορμό» της διδασκαλίας στα δημοτικά σχολεία

Κι εδώ «εκτός γραμμής» είμαστε σε σχέση με τη διεθνή πρακτική.

* Τέλος, οι υποστηρικτές του βιβλίου υποστηρίζουν ότι για παιδαγωγικούς λόγους θέλουν διδασκαλία με «λιγότερο αίμα».

Αλλά τι θα πεί να «ελαφρύνουμε» την διδασκαλία της Ιστορίας από το αίμα; Να μειώσουμε την αναφορά στο 1821; Μόνο; Τότε να μην μιλήσουμε ούτε για τους «ταξικούς αγώνες του Μεσοπολέμου», ούτε για την Εθνική Αντίσταση, ούτε για τον Εμφύλιο, ούτε για το «Πολυτεχνείο».

Το αμαρτωλό βιβλίο της ΣΤ’ Δημοτικού μειώνει το αίμα της Παλιγγενεσίας, αλλά αυξάνει το αίμα των εμφυλίων σπαραγμών. Δεν μειώνει τη «φρίκη». Μεταστρέφει την έμφαση από τους αιματηρούς αγώνες εθνικής απελευθέρωσης στη φρίκη των εσωτερικών συγκρούσεων. Κι αυτό είναι ιδεολογική άποψη, δεν είναι «επιστήμη».

Και μάλιστα αντιπαιδαγωγική άποψη!

Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία, των 10-12 χρόνων έχουν ανάγκη από διδάγματα που θα τα κάνουν να νιώσουν υπερήφανα, δεν θα τα κάνουν να νιώσουν μειονεκτικά. Η κοινωνικότητα σε αυτή την κρίσιμη ηλικία αναπτύσσεται. Και κοινωνικότητα σημαίνει «αίσθηση του ανήκειν». Αν αποδομούμε αυτό το «ανήκειν» – τα εθνικά χαρακτηριστικά της κοινωνίας, τορπιλιζουμε την κοινωνικότητά τους.

Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία έχουν ανάγκη από «ήρωες» και πρότυπα. Αν δεν τα βρούν από τα θετικά διδάγματα της Ιστορίας μας, θα τα αναζητήσουν αλλού: στα γήπεδα και στα βιντεοπαιγνίδια….

Ίσα-ίσα την εποχή που παγκοσμίως γίνεται μια στροφή στην καλλιέργεια θετικών προτύπων εμείς αποδομούμε τα θετικά πρότυπα που αφθονούν στην ιστορική μας κληρονομιά. Ίσα-ίσα την εποχή που σπάνε ταμεία διεθνώς κινηματογραφικές παραγωγές για τον «Αλέξανδρο», για την «Τροία» και για τους «Σπαρτιάτες του Λεωνίδα», εμείς υποβαθμίζουμε τα ηρωϊκα πρότυπα από τη διδασκαλία των ελληνικών σχολείων.

Πέραν όλων των άλλων, η «φιλοσοφία» του αμαρτωλού βιβλίου είναι και εκτός εποχής.

Δεν είναι μεταρρύθμιση είναι αναχρονισμός. Και δεν βοηθά την ΝΔ να συναντήσει το «μεσαίο χώρο». Την καθιστά «ουρά των ακραίων»…

Η κυβέρνηση έχει δύο απλές επιλογές πλέον:

— Είτε θα καταργήσει πλήρως το αμαρτωλό «σχολικό βοήθημα», θα ενώσει ξανά τη κοινωνική της βάση και θα διασπάσει τους αντιπάλους της…

— Είτε θα επιμείνει πεισματωδώς στο αμαρτωλό «βοήθημα» (με κάποιες «κοσμητικές» τροποποιήσεις), θα διασπάσει τη βάση της και θα συσπειρώσει τον κόσμο εναντίον της.

Μεγάλα παιδιάκια είναι. Ας αποφασίσουν…

Αφιέρωμα στο νέο σχολικό βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού, από το «Αντίβαρο».

«Επιστημοσύνη» και παιδαγωγική

22 Μαρτίου 2007

Ανακαλέστε το!

Του Χρύσανθου Λαζαρίδη
1η Φεβρουαρίου 2007

Δύο μόνο κουβέντες για το νέο βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού:

Να καταργηθεί!

Κι αν αυτές δεν αρκούν, ας πούμε και λίγες ακόμα:

* Η διδασκαλία της Ιστορίας σε μικρά παιδιά είναι τελείως διαφορετικό πράγμα από την Ιστορική έρευνα στα Πανεπιστήμια. Κι αν αυτό δεν το έχουν αντιληφθεί οι κύριοι και οι κυρίες της Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, τότε κάνουν λάθος επάγγελμα…
Στα Πανεπιστήμια η έρευνα της Ιστορίας έχει ως στόχο την ανακάλυψη της αλήθειας. Στα δημοτικά σχολεία η διδασκαλία της ιστορίας έχει πολύ διαφορετικό σκοπό: Να διαμορφώσει την ιστορική συνείδηση και την κοινωνικότητα του παιδιού. Δηλαδή να δημιουργήσει φρόνημα. Το επιτάσσει και το Σύνταγμα, άλλωστε, στο άρθρο 16 παράγραφος 2: «Η Παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του κράτους κι έχει σκοπό… την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης…».

* Στα παιδιά των 11 ετών δεν μαθαίνεις «μέθοδο ιστορικής έρευνας». «Μέθοδο» μαθαίνεις σε πρωτοετείς φοιτητές, άντε και σε τελειόφοιτους Λυκείου. Σε παιδιά 11 ετών δίνεις απαντήσεις και διαμορφώνεις προσωπικότητα.

* Τα περί «διδασκαλίας της μεθόδου χωρίς απόπειρα φρονηματισμού» σε παιδιά 11 ετών, δεν είναι «σύγχρονη παιδαγωγική». Είναι ακραία άποψη, που κυριάρχησε πρίν 40 χρόνια, δοκιμάστηκε σε πολλές χώρες και απέτυχε παντού. Σήμερα εγκαταλείπεται παντού: Στη Βρετανία (επί κυβερνήσεων Εργατικού Κόμματος) ανακαλύπτουν ξανά τη «βρετανικότητα». Εμείς αποδομούμε την «ελληνικότητα»! Στη Γαλλία, τόσο η Σοσιαλίστρια Σεγκολέν Ρουαγιάλ, όσο και ο Κεντροδεξιός Νικολά Σαρκοζύ διακηρύσσουν την ανάγκη επιστροφής της πειθαρχίας και των «γαλλικών αξιών» στα σχολεία. Εμείς απορρίπτουμε τις αξίες, και τις υποκαθιστούμε με «πολιτικώς ορθή» διαφώτιση.

* Το νέο βιβλίο ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού γράφει ελάχιστα για την κήρυξη της ελληνικής επανάστασης του 1821, ή για την Έξοδο του Μεσολογγίου. Γράφει όμως πολλά για την…ανάπτυξη του εργατικού κινήματος στο μεσοπόλεμο. Σχεδόν τίποτε για το ΟΧΙ του 1940, πολλά όμως για το… «Πολυτεχνείο»!

Για όνομα του Θεού! Όσοι κλειστήκαμε μέσα στο Πολυτεχνείο, το Νοέμβριο του 1973, είχαμε διδαχθεί τον Κολοκοτρώνη και τον Παπαφλέσσα και την έξοδο του Μεσολογγίου. Ίσως γι’ αυτό νιώσαμε μέσα στο Πολυτεχνείο ως «ελεύθεροι πολιορκημένοι».

Είμαστε υπερήφανοι για ό,τι κάναμε τότε. Αλλά δεν μπλέκουμε τα σώβρακα με τις γραβάτες…

Κυρία υπουργέ, παρακαλώ ανακαλέστε το ανεκδιήγητο αυτό «πόνημα». Δεν παίρνει «βελτίωση». Πετάξτε το σκουπίδια. Θα εξιλεωθείτε κι εσείς και θα ανακουφίσετε τη μεγάλη πλειοψηφία του Ελληνικού λαού.

Ανακαλέστε το…

«Επιστημοσύνη» και παιδαγωγική…

Του Χρύσανθου Λαζαρίδη
9η Μαρτίου 2007

Άλλο πράγμα η Ιστορία ως Επιστήμη κι άλλο πράγμα η διδασκαλία της Ιστορίας στο δημοτικά σχολεία…

Κι όχι μόνο της Ιστορίας. Τα περισσότερα απ’ όσα διδάσκουμε στα σχολεία – κι όχι μόνο στα δημοτικά – δεν είναι «επιστημονικά σωστά»:

Ούτε η Νευτώνεια Φυσική της βαρύτητας είναι απολύτως σωστή. Ούτε το ατομικό μοντέλο του Ράδδερφοντ ισχύει για τη σύγχρονη Φυσική. Ασφαλώς, δεν τα λέμε όλα στα παιδιά. Δεν τους λέμε ότι τα υποατομικά σωματίδια είναι «κβαντισμένα». Δεν τους λέμε ότι έχουν κυματοσυνάρτηση ότι είναι σωματίδια και κύματα ταυτόχρονα. Ούτε για τις ιδιοστροφορμές των υποατομικών σωματιδίων τους μιλάμε…

Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τους λέμε «ψέματα». Σημαίνει απλώς, ότι η διδασκαλία στα σχολεία είναι μια σταδιακή προσέγγιση του αντικειμένου και σταδιακή ωρίμανση του μαθητή.

Ύστερα, στην επιστήμη δεν υπάρχει «μοναδικη αλήθεια». Τέτοιες «βεβαιότητες» σπάνια υπάρχουν, ακόμα και στις λεγόμενες «ακριβείς επιστήμες», όπου τα μεγέθη είναι μετρήσιμα και οι θεωρίες πειραματικά επιβεβαιώσιμες.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, έχουμε διαφορετικές και συχνά αντίθετες μεταξύ τους – επιστημονικές απόψεις. Όποιος δεν το κατανοεί είναι μονομανής και ιδεοληπτικός.

Στην Ιστορία, ειδικότερα, έχουμε γεγονότα που γνωρίζουμε, υποθέσεις για όσα δεν γνωρίζουμε κι ερμηνείες γεγονότων. Έχουμε αλήθειες ανάμικτες με «μύθους». Καμμία ιστορική θεωρία δεν είναι απαλλαγμένη από υποθέσεις και μύθους.

Όποια «Ιστορία» κι αν διδάξουμε θα αναπαράγουμε κάποιους μύθους ανάμικτους με πραγματικά γεγονότα. Το ερώτημα είναι τι απ’ όλα αυτά είναι παιδιαγωγικό σωστό να διδάξουμε στα παιδιά, ως μια πρώτη προσέγγιση της ιστορίας τους: ώστε να τους αναδείξουμε θετικά πρότυπα, να τους καλλιεργήσουμε κοινωνικότητα κι αυτοσεβασμό. Όχι μίσος για τους άλλους. Αλλά ούτε αισθήματα περιφρόνησης για τον εαυτό τους, ούτε αποδόμησης της ιστορικής τους αυτοσυνειδησίας.

Πράγματι, υπάρχουν «αποδομητικές θεωρίες» της Ιστορίας. Δεν είναι όμως οι μόνες. Ο μεγάλος έλληνας ιστορικός , της Αριστεράς, μάλιστα, Νίκος Σβορώνος, κατακεραύνωσε αυτές τις «αποδομητικες προσεγγίσεις» απερίφραστα. Εν πάση περιπτώσει, σε καμμία χώρα δεν διδάσκουν τις αποδομητικές θεωρίες στα Δημοτικά σχολεία! Έλεος πια…

* Όσοι ακκίζονται ότι γνωρίζουν τη ΜΟΝΑΔΙΚΗ αλήθεια, είναι συνήθως κακοί επιστήμονες.

* Όσοι βαυκαλίζονται ότι οι ίδιοι κατέχουν την «καθαρή ιστορία», πλήρως απαλλαγμένη από υποθέσεις και μύθους, είναι κακοί ιστορικοί.

* Κι όσοι εν ονόματι της «μοναδικής αλήθειας» που οι ίδιοι κατέχουν και της «καθαρής ιστορίας» που οι ίδιοι «διακονούν», αποδομούν την ιστορική αυτοσυνειδησία 11χρονων παιδιών, είναι κάκιστοι παιδαγωγοί.

Αφιέρωμα στο νέο σχολικό βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού, από το «Αντίβαρο».