Posts Tagged ‘Κολοβός’

Ξεσηκώνεται η ελληνική κοινωνία ενάντια στον μεταναστευτικό εποικισμό

3 Νοεμβρίου 2007

Ρεσάλτο και ‘Αρδην

Και οι αριστεροί (Θύμιος Παπανικολάου και Γιώργος Καραμπελιάς, «Ρεσάλτο» και «’Αρδην»- «Ρήξη») ξεσηκώνονται κατά της λαθρομετανάστευσης (μαζικός μεταναστευτικός εποικισμός αφανισμού της χώρας)!

Μετά την επιτυχημένη δημόσια εκδήλωση του «Ρεσάλτου» για την λαθρομετανάστευση, τώρα και ο Γιώργος Καραμπελιάς του «Άρδην» και της «Ρήξεως» θέτει επιτέλους το ζήτημα στο προσκήνιο του δημόσιου διαλόγου:

Μεταναστευτικό: Επιτέλους, η συζήτηση ανοίγει
του Γιώργου Καραμπελιά

Κάλλιο αργά παρά ποτέ. Διότι εμείς οι Έλληνες εθνικιστές τά λέμε χρόνια, αλλά μέχρι σήμερα οι αφελληνισμένοι διεθνιστές και λοιποί πράκτορες του διεθνούς καπιταλισμού μάς έβριζαν ως φασίστες, ρατσιστές και δεν ξέρω τι άλλο! Αλλά τα ψέμματα και η προπαγάνδα της ροζ αριστεράς του Κολωνακίου και των νεοφιλελεύθερων συντρόφων τους, αλλά και των «χρήσιμων ηλίθιων» αναρχοαριστεριστών των Εξαρχείων, δεν μπορούν να κρατούν για πάντα. Οι Έλληνες πολίτες καταλαβαίνουν ότι εμείς οι Έλληνες εθνικιστές δεν λέμε παρά το αυτονόητο για κάθε δημοκρατική, ευνομούμενη ευρωπαϊκή πολιτεία.

Επιτέλους λοιπόν, ανοίγει η συζήτηση σε ολόκληρη την κοινωνία και το πολιτικό φάσμα.

Διαμαρτυρία για την λαθρομετανάστευση (Αιγάλεω, Οκτ. 2007)

Γιάννης Κολοβός

Οι επιστημονικές αναλύσεις του κοινωνιολόγου και συγγραφέως Γιάννη Κολοβού, πραγματικά τσακίζουν κόκκαλα· καταρρίπτουν πλήρως τα φούμαρα των λαθρομεταναστολάγνων Παυλόπουλο, Αλαβάνου κ.λπ. συνθηματολογούντων επαγγελματιών «αντιρατσιστών». (Ο Γιάννης Κολοβός είναι και συγγραφεύς του εξαιρετικού βιβλίου: «Το κουτί της Πανδώρας: Παράνομη μετανάστευση και νομιμοποίηση στην Ελλάδα», εκδ. Πελασγός, 2003.) Πρόσφατη αρθρογραφία:

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΛΟΒΟΣ: ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΒΛΑΠΤΟΥΝ ΣΟΒΑΡΑ ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
Του Γιάννη Κολοβού
(«Ελεύθερος Κόσμος», 2-9-2007)

Με αφορμή μία επίκαιρη ερώτηση στην Βουλή για την μετανάστευση
του Γιάννη Κολοβού

ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΑΙΓΑΛΕΩ: ΟΧΙ ΑΛΛΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
(«Ελεύθερος Κόσμος», 30-10-2007)

Ντόρα Μπακογιάννη (!)

«Η Ελλάδα δεν αντέχει άλλους παράνομους μετανάστες», δήλωσε η Ντόρα Μπακογιάννη
(in.gr, 30-10-2007)

Η ΝΤΟΡΑ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΕΙΟ ΣΑΡΚΟΖΙ
(«Ελεύθερος Κόσμος», 3-11-2007)

Μέχρι και η… Ντόρα λοιπόν, αναγκάστηκε να παραδεχτεί το αυτονόητο! Πώς να το κάνουμε, δεν μπορεί άλλο η Ελληνική κοινωνία, φοβούμενη την προπαγάνδα της χούντας των διαπλεκομένων «εκσυγρχρονιστών» «προοδευτικών», να κλείνει τα μάτια μπροστά στο τεράστιο αυτό κοινωνικό πρόβλημα που απειλεί να μάς αφανίσει! Κάποτε έπρεπε κι εμείς επιτέλους να ξυπνήσουμε!

Σημείωση:
Οι εξελίξεις αυτές δείχνουν πόσο ευεργετική για την δημοκρατία μας και τον δημόσιο διάλογο ήταν η είσοδος του ΛΑΟΣ στην Βουλή και στο πολιτικό προσκήνιο. Επιτέλους, γίνεται δημόσιος διάλογος, σε όλους πια τους χώρους, για τα φλέγοντα προβλήματα της πατρίδος μας, για τα οποία μέχρι πριν λίγο καιρό το κατεστημένο επέβαλε σιωπή. Ναι, χάρη στον ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη. Έγινε η πρώτη ρωγμή στο κατεστημένο, στις 16 Σεπτεμβρίου. Η συνέχεια θα είναι αλυσσιδωτή. Καταρρέει πλέον η χούντα της αριστερονεοφιλελεύθερης προπαγάνδας. Η δημοκρατία μας άρχισε να ξαναβρίσκει την πολιτική της υγεία.

Ξέρω ότι πολλοί εθνικιστές είναι δυσαρεστημένοι που ο ΛΑΟΣ δεν εκφράζει απόλυτα σκληροπυρηνική στάση. Θα έπρεπε; Δείτε το αποτέλεσμα. Χωρίς καθόλου να προδώσουμε στο παραμικρό την ουσία των αρχών μας, κατορθώσαμε να ανοιχτούμε στην κοινωνία, να διαδώσουμε δημοκρατικώς τις ιδέες μας και την πολιτική μας, να θέσουμε την εθνική πολιτική στο προσκήνιο. Χάρη στην σύνεση του «επιπόλαιου» Γιώργου Καρατζαφέρη. Και εγώ ήμουν επιφυλακτικός απέναντί του, αλλά τα αποτελέσματα τόν δικαιώνουν, αυτός αποδεικνύεται εν τοις πράγμασι σοβαρός και συνετός και επιδέξιος (αλλά και οι ικανότατοι πολιτικοί συνεργάτες του, Βορίδης, Γεωργιάδης, και όλη η κοινοβουλευτική ομάδα), και οι έξαλλες κραυγές, από οπουδήποτε και αν προέρχονται, μπαίνουν στο περιθώριο. Εάν συνεχίσουμε βεβαίως έτσι. Και πιστεύω ότι θα συνεχίσουμε.

Και οι φιλελεύθεροι Αμερικανοί λένε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΕΛΟΣ στην λαίλαπα της ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ

30 Σεπτεμβρίου 2006

Ακόμη και οι πένες – αιχμές του δόρατος του αμερικανικού φιλελευθερισμού και της “προοδευτικής” δημοσιογραφίας, όπως οι Krugman και Friedman των N.Y. Times, σε στροφή 180 μοιρών σε σχέση με το παρελθόν, ζητούν αυστηρά μέτρα κατά της λαθρομεταναστεύσεως (Friedman: “οι καλοί φράκτες κάνουν την καλή μεταναστευτική πολιτική”!), καθώς η ανεξέλεγκτη εισβολή των λαθρομεταναστών απειλεί να τινάξει την αμερικανική οικονομία και την κοινωνία στον αέρα (όπως αποδεικνύουν οι επιστημονικές μελέτες, εις αντίθεσιν με τα προπαγανδιστικά συνθήματα των ημετέρων νεοφιλελευθερο- αριστερο- “προοδευτικών”, ότι δήθεν χάρη στους μετανάστες πέφτει ο πληθωρισμός, κάνουμε μααστρίχτια και Ολυμπιακούς και θεραπεύουμε τριχόπτωση και ανικανότητα).

Οι μόνοι που ζουν σε άλλον κόσμο είναι οι βλάκες ελλαδίτες νεοφιλελεύθεροι τύπου ερούστερ, και οι προπαγανδιστές ροζ αριστεροί, εκσυγχρονιστήρια και συνασπιστήρια, μπιστοκουναλάκηδες και κωστογιωργάκηδες.

Ο Γιάννης Κολοβός (εκ των πλέον σοβαρών και εγκύρων μελετητών του φαινομένου της μεταναστεύσεως στην Ελλάδα) σχολιάζει, ειρωνικώς, ότι επιτέλους μπορούμε να ελπίζουμε ότι και οι δικοί μας θα βάλουν μυαλό· αντιγραφείς οι τελευταίοι των αμερικάνων στα πάντα, όπως είναι, μπορεί να τούς ακολουθήσουν και στην στάση κατά της λαθρομεταναστεύσεως. Δεν τό πιστεύω εγώ όμως. Οι αμερικάνοι, και στην περίπτωσή μας οι Ευρωπαίοι, τίς χώρες τους θα τίς φροντίσουν. Τα δουλικά τους στην Ελλάδα, όμως, θα είναι όμως χρήσιμα για να κάνουν την Ελλάδα χώρα υποδοχής και μόνιμο, απέραντο προσφυγικό καταυλισμό, για να γλυτώσουν αυτοί (και να γίνουμε και πιο “ελέγξιμοι”)…

Αντιγράφω από τις “Ελληνικές Γραμμές”:

Μεταναστευτικό ζήτημα και δημοσιογραφική ελίτ των ΗΠΑ

του Γιάννη Κολοβού *

Ο δημοσιογραφικός σχολιασμός των πρόσφατων γεγονότων στις ΗΠΑ αναφορικά με τα εκατομμύρια των – κυρίως ισπανοφώνων – παρανόμων μεταναστών και την συζήτηση που γίνεται γύρω από το θέμα της παροχής ή μη νέας ευκαιρίας νομιμοποίησής τους, δείχνει μία αλλαγή στάσης των μεγάλων εφημερίδων και των κύριων αρθρογράφων τους σε κάποια θέματα σχετικά με τις συνέπειες της μετανάστευσης.

Η αλλαγή αυτή είναι ενδιαφέρουσα καθώς είναι ζήτημα χρόνου να γίνει αποδεκτή από την δική μας, την εγχώρια δημοσιογραφική και πολιτική ελίτ. Ας μην μας διαφεύγει ότι η συγκεκριμένη ελίτ, είτε αριστερή είτε φιλελεύθερη, είναι ως επί το πλείστον ιδεολογικά ετερόφωτη και συνηθίζει να μεταφέρει σε εμάς «ιδέες» και «πρακτικές» οι οποίες προέκυψαν σε άλλες κοινωνίες και αφορούσαν εντελώς διαφορετικές συνθήκες. Ακόμα και η θεωρία περί «πολυπολιτισμικότητας» στην οποία αναφέρεται πολύ συχνά (χωρίς όμως να μας την εξηγεί κάποιος) είναι προέλευσης ΗΠΑ.

Η μεταστροφή είναι ξεκάθαρη σε άρθρο του φιλελεύθερου αρθρογράφου των New York Times Paul Krugman (1). Στο άρθρο αυτό ο Krugman παραδέχεται τα εξής:

1) «το καθαρό κέρδος της αμερικανικής οικονομίας από τη μετανάστευση…είναι μικρό. Ρεαλιστικές εκτιμήσεις μάς δείχνουν ότι, από το 1980 μέχρι σήμερα, η μετανάστευση δεν έχει συνεισφέρει στη σημαντική αύξηση του συνολικού εισοδήματος όσων έχουν γεννηθεί στις ΗΠΑ. H αύξηση αυτή, μάλιστα, είναι πολύ χαμηλότερη από 1%».

2) «παρά το γεγονός ότι η μετανάστευση έχει αυξήσει ελαφρώς τα συνολικά εισοδήματα, οι περισσότεροι από τους φτωχότερους Αμερικανούς έχουν δεχτεί πλήγμα από αυτή – ιδιαίτερα από τους μετανάστες που προέρχονται από το Μεξικό. Επειδή έχουν πολύ χαμηλότερη μόρφωση από τον μέσο Αμερικανό εργάτη, οι Μεξικανοί μετανάστες αυξάνουν την προσφορά ανειδίκευτης εργασίας και πιέζουν προς τα κάτω τους μισθούς που λαμβάνουν οι φτωχότεροι Αμερικανοί. H πιο εμπεριστατωμένη μελέτη πάνω στο θέμα, που έχει γίνει στο Χάρβαρντ από τους George Borjas και Lawrence Katz, μας δείχνει ότι οι Αμερικανοί που εγκατέλειψαν το σχολείο (και δεν έχουν υψηλή μόρφωση) θα κέρδιζαν σήμερα έως και 8% περισσότερα χρήματα, αν δεν υπήρχαν οι μετανάστες από το Μεξικό».

3) «είναι ανέντιμο να λέμε…ότι οι μετανάστες «κάνουν δουλειές που δεν θα έκαναν οι Αμερικανοί». H επιθυμία να εργαστεί κανείς σε μια συγκεκριμένη δουλειά έχει άμεση σχέση με το πόσο αυτή πληρώνει – και ο λόγος που κάποιες δουλειές προσφέρουν πολύ λίγα χρήματα για να τραβήξουν την προσοχή Αμερικανών εργατών, είναι ότι υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός από μετανάστες που αμείβονται με «ψίχουλα»».

4) «Η σύγχρονη Αμερική είναι ένα κράτος ευημερίας, ακόμη κι αν το δίχτυ ασφαλείας στην κοινωνική μας πολιτική έχει περισσότερες τρύπες από όσες θα έπρεπε – και οι ανειδίκευτοι μετανάστες απειλούν να… σκίσουν εντελώς το δίχτυ αυτό…Δυστυχώς, οι ανειδίκευτοι μετανάστες δεν πληρώνουν αρκετούς φόρους για να καλύπτεται το κόστος των κοινωνικών τους απολαβών».

5) «Ρεαλιστικά, η Αμερική πρέπει να ανακόψει την «απόβαση» στο έδαφός της μεταναστών που είναι ανειδίκευτοι εργάτες. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ελεγχθεί καλύτερα η παράνομη μετανάστευση».

Η συνειδητοποίηση της ανάγκης του ελέγχου των συνόρων και επομένως της δυνατότητας εισόδου στην χώρα φαίνεται ανάγλυφα στα λόγια του αρθρογράφου των New York Times Thomas Friedman (2): «Καθώς είμαι μεγάλος υποστηρικτής της μετανάστευσης, επιθυμώ παράλληλα τη δημιουργία υψηλού φράκτη. Αν η οικοδόμηση πραγματικού τείχους δεν είναι εφικτή, τότε προτείνω την εισαγωγή εθνικής ταυτότητας, με σύγχρονα χαρακτηριστικά ασφαλείας που θα εμποδίζει την πλαστογράφησή της, για κάθε Αμερικανό. Χωρίς την ταυτότητα αυτή δεν θα είναι δυνατή η νόμιμη πρόσληψη, ούτε και η πρόσβαση σε κρατικές υπηρεσίες… Οι καλοί φράκτες κάνουν την καλή μεταναστευτική πολιτική. Οι φράκτες κάνουν τους ανθρώπους ασφαλείς και περιορίζουν τον κακώς εννοούμενο αυθορμητισμό. Τα πορώδη σύνορα ενδυναμώνουν μόνο τους ξενοφοβικούς δημαγωγούς».

Όπως φαίνεται και από τα ανωτέρω αποσπάσματα ο Krugman ανατρέπει έναν-έναν όλους τους μύθους γύρω από την μετανάστευση τους οποίους μας σερβίρει σήμερα το εγχώριο πολιτικό, δημοσιογραφικό και ακαδημαϊκό κατεστημένο.

Με το ίδιο θέμα ασχολήθηκε και ο John Broder (3) ο οποίος υπογράμμισε και την εξής παράμετρο: «Το προηγούμενο σαββατοκύριακο, περίπου 500.000 άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους του Λος Άντζελες για να διαμαρτυρηθούν κατά του σκληρού μεταναστευτικού νόμου που εγκρίθηκε από την Βουλή τον Δεκέμβριο και για να πιέσουν την Γερουσία, η οποία συζητά το θέμα αυτές τις μέρες. Ανάμεσα στο πλήθος υπήρχαν πολύ λίγοι Αφροαμερικάνοι, σημείωσε ο Ronald W. Walters, καθηγητής διακυβέρνησης και πολιτικής στο Πανεπιστήμιο του Maryland. Οι οικονομικές προοπτικές τους απειλούνται ευθέως από την τεράστια εισροή παρανόμων μεταναστών, είπε. Οι Αφροαμερικανοί ανταγωνίζονται για θέσεις εργασίας στις κατασκευές, στα ξενοδοχεία και στα εστιατόρια, στην συσκευασία κρέατος και στην υφαντουργία, είπε, και τις χάνουν από τους μετανάστες που είναι διατεθειμένοι να δεχθούν χαμηλότερους μισθούς και λιγότερα επιδόματα».

Τέλος, ο αρθρογράφος της Washington Post Robert J. Samuelson σχολιάζοντας τα ίδια γεγονότα (4) υπογραμμίζει ότι:

1) «η Γερουσία φαίνεται έτοιμη να εγκρίνει την είσοδο έως και 400.000 «προσκεκλημένων εργατών», ετησίως. Η προσέγγιση της Γερουσίας θα αυξήσει την αμερικανική φτώχεια με το πρόσχημα της κάλυψης εργασιακών «ελλείψεων»».

2) «Αν δεν σταματήσει η σημερινή παράνομη μετανάστευση περίπου 500.000 ανθρώπων, ετησίως, θα ξεπεράσει οποιοδήποτε σύστημα…Οι εταιρείες που προσλαμβάνουν παράνομους εργάτες θα έπρεπε να τιμωρούνται αυστηρά. Αλλά είναι εξίσου ουσιαστικό να σταματήσει η προσέλευση».

3) «Τα παράπονα των επιχειρήσεων για εκτεταμένες «ελλείψεις» σε εργατικά χέρια προσδίδουν αξιοσέβαστο πρόσωπο στη δίψα τους για φθηνή εργασία…Οι δουλειές που προσελκύουν πλήθη μεταναστών έχουν μικρές μισθολογικές αυξήσεις».

Βεβαίως, οι προαναφερθέντες αρθρογράφοι προτείνουν λανθασμένες – κατά την άποψη του γράφοντος – «λύσεις» όπως την εκ των υστέρων νομιμοποίηση ισπανόφωνων μεταναστών και την άκριτη παροχή δικαιώματος ψήφου. Παρ’όλ’ αυτά, η παραδοχή της αναγκαιότητας καλύτερης φύλαξης των συνόρων και της ανακοπής της παράνομης μετανάστευσης, της ανάγκης επιβολής κυρώσεων σε όσους απασχολούν παράνομους μετανάστες, το ότι το κέρδος από την μετανάστευση είναι μικρό, το ότι η μετανάστευση επιβαρύνει την κοινωνική πρόνοια, το ότι από την μετανάστευση πλήττονται σοβαρά τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα και επωφελούνται οι εργοδότες αποτελεί μία αξιοσημείωτη στροφή σε σύγκριση με όσα υποστήριζε η δημοσιογραφική ελίτ των ΗΠΑ τα τελευταία 20 έτη.

Υπάρχει, επομένως, ελπίδα και για τους δικούς μας καθοδηγητές της κοινής γνώμης. Τότε, ίσως μπορέσει να ανοίξει ένας διάλογος επί του θέματος βασισμένος σε στοιχεία και επιχειρήματα και όχι σε κραυγές και εκτόξευση κατηγοριών για «ρατσισμό» και «ξενοφοβία». Αρκεί να μην χρειασθούν 20 χρόνια για να αντιληφθούν τις πραγματικές παραμέτρους του προβλήματος…

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ
1) Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στα «Νέα» στις 1-2/4/2006 με τίτλο «Μετανάστευση με όρια» και στην «Καθημερινή» στις 2/4/2006 με τίτλο «Μετανάστευση: κέρδη και ζημιές μετρούν οι ΗΠΑ».
2) Thomas Friedman «Ψηλοί φράκτες και μεγάλες πύλες», Καθημερινή 16/4/2006.
3) John M. Broder, «Immigrants and the Economics of Hard Work», The New York Times 2/4/2006.
4) Robert J. Samuelson «Η νομιμοποίηση των ισπανόφωνων μεταναστών», Καθημερινή 9/4/2006.

* ο Γιάννης Κολοβός είναι επικοινωνιολόγος και συγγραφέας του βιβλίου «Το Κουτί της Πανδώρας: Παράνομη Μετανάστευση και Νομιμοποίηση στην Ελλάδα» το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πελασγός.