Posts Tagged ‘ΕΠΣΕ’

Aντισημίτες ή ανθέλληνες; (Πλεύρης και αστυνομικές διώξεις Δημητράδων)

6 Αὐγούστου 2007

Με ρωτάς φίλε μου για τον Κωνσταντίνο Πλεύρη. Απαντώ ξεκάθαρα.

Οι απόψεις του Πλεύρη κατά της δημοκρατίας, κατά των Εβραίων κ.ά. είναι γνωστές. Εγώ είμαι εντελώς αντίθετος με αυτά και ιδιαιτέρως με την αντιεβραϊκή συνωμοσιομανία ορισμένων, τα περί λευκής φυλής και Γ’ Ράιχ κάποιων άλλων (τί είναι αυτά; για τους Έλληνες θα μιλήσουμε καμμιά φορά επιτέλους; ), τις χούντες και άλλα φαιδρά τρίτων, κ.λπ., τα οποία μόνον δυσφήμιση προκαλούν στο εθνικιστικό κίνημα. (Αν μπορεί καν -που δεν μπορεί- να θεωρείται Έλλην εθνικιστής κάποιος που ιδανικά έχει την «λευκή φυλή» και τον Αδόλφο Χίτλερ και όχι την Ελλάδα (δεν αναφέρομαι στον Πλεύρη τώρα).) Ως προς δε την πολιτική δράση, ο Πλεύρης είναι πολύ αμφιλεγόμενος και στον ίδιο τον εθνικιστικό χώρο. Χαρακτηριστικό είναι ότι δεν έκανε ποτέ χωριό με κανέναν, ακολούθησε μοναχική πορεία, και όποτε πήγε να συνεργαστεί με άλλους, η συνεργασία διελύθη κακήν-κακώς. (Προσωπικώς πιστεύω στον σύγχρονο, δημοκρατικό εθνικισμό, ο οποίος, στον ενεργό πολιτικό στίβο, υπηρετήθηκε με υπευθυνότητα κυρίως από νέους και μορφωμένους αγωνιστές του Ελληνικού Μετώπου. Ο εθνικισμός κατ’ εμέ, η εθνική ιδέα, είναι αναγκαίος ειδικώς σε μια δημοκρατική κοινωνία· είναι το αναγκαίο συνεκτικό πνεύμα, οι αρχές, ο πολιτισμός, οι κοινωνικές σχέσεις που συνέχουν την δημοκρατική κοινωνία και τής επιτρέπουν χάρη στις προσωπικές ελευθερίες να προοδεύσει και όχι να διαλυθεί από το αλληλοφάγωμα των ατομικών συμφερόντων και των ξένων επιβουλών. Τον εθνικισμό τον θέλω για την σύγχρονη, φιλελεύθερη δημοκρατία, λοιπόν. Αν κάποιοι εν έτει 2007 αρέσκονται στον Παπαδόπουλο και στον Χίτλερ, δεν μέ αφορούν εμένα και εν πολλοίς δεν τους θεωρώ καν εθνικιστές. (Παραπέμπω και στο κλασσικό πλέον άρθρο του κάθε άλλο παρά… ακροδεξιού Χρύσανθου Λαζαρίδη, «Πατριωτισμός: Η άγνωστη πλευρά του εκσυγχρονισμού».) Κλείνει η παρένθεσις.)

Ο Πλεύρης τώρα. Πέραν των αρνητικών, έχει προσφέρει και κάτι πολύ θετικό στον τόπο. Είναι από τους πρωτεργάτες της αναβιώσεως του ελληνοκεντρικού κινήματος, από αυτούς που πρωτοστάτησαν για να έρθει και πάλι στο φως η αρχαία Ελλάδα, να γνωρίσουμε και να νιώσουμε περηφάνεια για τους προγόνους και την κληρονομιά μας. Μια ολόκληρη γενιά νέων Ελλήνων έμαθε για την αρχαία Ελλάδα, το προγονικό μας κλέος το οποίο οι «προοδευτικοί» είχαν θάψει ως «φασιστικό», από την εκπομπή «Ιστορικές Μνήμες» του Κ. Πλεύρη (στα πρώτα χρόνια του τότε Τηλε-Σίτυ). Εγώ αυτό το αναγνωρίζω. Αυτό μόνο του βαραίνει στο ζύγι περισσότερο από όσο όλα τα αρνητικά. Από εκεί και πέρα δεν στέκομαι στον Πλεύρη, πάω σ’ άλλα. Αλλά από τον Πλεύρη έμαθαν πολλοί για αρχαία Ελλάδα· ενώ το Κ4Α αφορά τους ελαχίστους που το έχουν καν ακουστά (όχι πως ο Ιωάννης Μεταξάς δεν είναι μέγιστη μορφή της νεωτέρας Ιστορίας μας, αλλά για όσους δηλώνουν θαυμαστές του χωρίς να είναι θαυμαστές του Μεταξά αλλά του Χίτλερ, δεν έχω καθόλου την ίδια καλή γνώμη – και πάλι ομιλώ γενικώς, δεν αναφέρομαι στον Κ. Πλεύρη).

Ο Πλεύρης λοιπόν, έμαθε σε πολύ κόσμο την αρχαία Ελλάδα. Δεύτερον. Είναι μερικά πράγματα που τολμά να τα πει και το όνομά τους, και πρέπει κάποιος να τα πει. Και είναι και ρήτωρ, πρέπει να το παραδεχθούμε, ο άνθρωπος! Τρίτον, είναι στόχος του Δημητρά και της διεθνούς εξουσίας, η οποία επιχειρεί να φιμώσει κάθε εθνική φωνή με την προπαγάνδα και το πρόσχημα του «αντιρατσισμού». Και αν σήμερα είναι ο Πλεύρης (ο οποίος στο ζήτημα του εβραϊκού ολοκαυτώματος μπορεί να έχει 100% άδικο, αλλά αυτό δεν είναι θέμα ούτε του Δημητρά, ούτε του δικαστηρίου), αύριο θα είναι ο κάθε πατριώτης. Επομένως, επ’ αυτού, επ’αυτού μόνον -τονίζω- είμαι με τον Πλεύρη.

Τελευταίον αλλά όχι έσχατον, είμαστε μάρτυρες μιας διεθνούς, και ιδιαιτέρως έντονης εν Ελλάδι τελευταίως, επιχειρήσεως καπηλείας του εβραϊκού ολοκαυτώματος, εκμεταλλεύσεως και σκυλεύσεως του εβραϊκού ολοκαυτώματος, καθαρά πολιτικής, ανήθικης, απολύτως εξουσιαστικής, με μόνον σκοπό την χάριν δήθεν του «αντιρατσισμού» και του «ανθρωπισμού», προώθησι της «πολυπολυτισμικότητος» (βλέπε νεοταξικού εθνομηδενισμού) και του αφελληνισμού. Είναι πρόκλησι, είναι αισχρό, είναι θρασύτατο να ονομάζεις την γενοκτονία του Μικρασιατικού Ελληνισμού «συνωστισμό» (επισήμως κυρωθείσα συμφωνία, τα Ελληνικά σχολικά βιβλία να τίθενται υπό την έγκρισιν των Τούρκων! ΦΕΚ, Αρ. Φυλλου 142/27 Ιουνίου 2001)) και να διδάσκεις βιβλία και DVD για το εβραϊκό ολοκαύτωμα. Είναι πρόκλησι, είναι αισχρό, είναι θρασύτατο να περιορίζεις το Έπος του ’40 σε τρεις σκοπίμως άχρωμες γραμμές, να εξαφανίζεις εντελώς τον Μακεδονικό Αγώνα (μα εντελώς! και για νά ‘χουμε καλό ρώτημα, γιατί να μην μοιραστούν και να μην διδαχθούν τα βιβλία της μεγάλης λογοτέχνιδός μας Πηνελόπης Δέλτα στα σχολεία; τα βιβλία που μεγάλωσαν γενεές ολόκληρες Ελλήνων; μόνο κομμουνιστές συγγραφείς, έστω αξιόλογους, σαν την Διδώ Σωτηρίου, επιτρέπεται να μοιράζει στα παιδιά η Νέα Δημοκρατία; ) και να διδάσκεις βιβλία ολόκληρα, διαθεματικώς, σε όλες τις τάξεις και τα μαθήματα, για την ιστορική περιπέτεια ενός ξένου λαού, η οποία αποτελεί μόνον ένα κεφάλαιο του Β’ Π.Π. (τον οποίον, καθ’ ό,τι αφορά την Ελλάδα, έθαψες χυδαία). Και το χειρότερο, το πολύ χειρότερο, αυτά να γίνονται υπό τις οδηγίες και την επιβολή διεθνών κέντρων εξουσίας, State Department («Track Two: Beyond Traditional Diplomacy»), CDRSEE (Joint History Project – βλ. π.χ. παραπομπές εδώ), Task Force for International Cooperation on Holocaust, και δεν συμμαζεύεται.

Αυτό λέγεται διδασκαλία της Ιστορίας; Λέγεται γνωριμία με την ελληνοεβραϊκή κοινότητα; Όχι κύριοι, τίποτε από αυτά, και εις βάρος όλων αυτών, είναι:

ΞΕΝΟΚΡΑΤΙΑ – ΜΙΣΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ – ΥΠΟΤΕΛΕΙΑ

Κοιτάξτε κατάντημα και φρίξτε, Έλληνες:

Υπουργείο Εθνικής (;) Παιδείας και Θρησκευμάτων, Report on the Teaching of the Holocaust in Greece, Athens, December 2006.

Υποβληθέν στο Task Force for International Cooperation on Holocaust Education, Remembrance and Research.

Υποβολή εκθέσεως πεπραγμένων στα αφεντικά!

Είκοσι σελίδες της εκθέσεως προς τα αφεντικά, για απαρίθμησι μόνον (!) του τι κάνουμε για την διδασκαλία της… εβραϊκής ιστορίας! Και στην ερώτησι του τι κάνουμε για την διδασκαλία της ελληνικής ιστορίας, η απάντησις είναι μία φράσις: λέμε ότι ήταν «συνωστισμός».

Ντροπή.

HELLENIC REPUBLIC
MINISTRY OF NATIONAL EDUCATION & RELIGIOUS AFFAIRS (MNERA)
SECRETARIAT FOR INTERCULTURAL EDUCATION & GREEK STUDIES ABROAD

Report on the Teaching of the Holocaust in Greece

Athens, December 2006

Dr Ismini Kriari – Catranis
Secretary for Intercultural Education and Greek Studies Abroad
Ministry of National Education & Religious Affairs
15 Mitropoleos St., 10185 Athens
Tel: 0030-210-3246471
Fax: 0030-210-3226313
e-mail: eidpode@ypepth.gr

Και λέγω τώρα εγώ: Σαν την γύφτικη αρκούδα μας κατάντησαν (οι ημέτεροι γραικύλοι, όχι κανένας ξένος) και σερνόμαστε, χαμερπείς δούλοι, από την μύτη. «Σαν την γύφτικη αρκούδα» που λέγει και στο παρακάτω βίντεο ο Κ. Πλεύρης. Ε, δεν έπρεπε κάποιος να τα πει;! Με το χέρι στην καρδιά, δείτε το βίντεο (και άλλα πολλά) και πείτε μου, δεν έχει δίκιο; Ε, ναι, λοιπόν, χίλιες φορές άδικο έχει για το εβραϊκό ολοκαύτωμα και την αντιεβραϊκή συνωμοσιολογία, αλλά εδώ πια, ν’ αγιάσει το στόμα του!

Advertisements

Φιλία ή εχθρότης Ελλήνων και Εβραίων; Μπερνάρ Λαζάρ και αντισημιτισμός.

4 Αὐγούστου 2007

Αναλυτική απάντηση στα γραφέντα, και πάλιν, περί Μπερνάρ Λαζάρ και πολυαίωνης αντιθέσεως Ελλήνων-Εβραίων. Επιθυμώ να ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα, διότι άλλοι από τους αναγνώστες θεωρούν αντιεβραϊκά τα γραφόμενά μου και άλλοι φιλοεβραϊκά! Ούτε το ένα, ούτε το άλλο! Εγώ την Ελλάδα κοιτάζω!

Εν γένει, λοιπόν, δεν διαφωνώ με αυτά που γράφεις, φίλε επιστολογράφε, αλλά πρόσεξε το δικό μου σκεπτικό. Γίνομαι σαφέστερος: συμφωνώ σχεδόν με όλα αυτά που πολύ σωστά γράφεις, και ορισμένοι κόλακες των εβραίων (από ραγιαδισμό και αρνησιπατρία, όχι από γνήσια εκτίμηση προς τον εβραϊκό λαό) θα έπρεπε να τά διαβάσουν, μήπως και ξεκολλήσει το μυαλό τους. (Προσθέτω, επίσης, ότι πρακτικώς δεν τίθεται θέμα συμμαχίας είτε με το Ισραήλ είτε με τους Άραβες, για τον απλούστατο λόγο ότι -όσο και αν ενοχλεί τον εγωισμό μας- ουδείς μάς έχει ανάγκη και ουδείς ζητά την συμμαχία μας. Όταν το Ισραήλ έχει ολόκληρες ΗΠΑ και τον διεθνή εβραϊσμό, οι δε Άραβες της Μέσης Ανατολής ένα δισεκατομμύριο μουσουλμάνους στον κόσμο, λες να καίγονται για την συμμαχία της Ελλάδος; Όμως, σχέσεις εντίμου και υπευθύνου συνεργασίας επί των διμερών ζητημάτων – π.χ. Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, αντιμετώπιση ισλαμικής τρομοκρατίας, στρατιωτική συνεργασία κ.ά. όχι ασήμαντα, είναι και δυνατή και αναγκαία. (Υπ’ όψιν ότι είχε προταθεί από το Ισραήλ στρατιωτική συνεργασία με την Ελλάδα, πριν προταθεί στους Τούρκους. Εμείς αδρανήσαμε λόγω αριστερίστικου λαϊκισμού, και επωφελήθηκαν οι τούρκοι (μουσουλμάνοι, έστω και κεμαλικοί, εχθροί των Εβραίων)· αυτούς δεν τούς εμπόδισε κανένας αντισημιτισμός ή άλλη προκατάληψη. Και, εντάξει, προωθήθηκε από τα λόμπυ και συμφέροντα των ΗΠΑ το πράγμα, αλλά εμείς την ίδια περίοδος αγκαλιαζόμασταν με Αραφάτ, Καντάφι και άλλους αξύριστους και φωνάζαμε «αμερικάνοι και σιωνιστές, φονιάδες των λαών», ανεμίζοντας σφυροδρέπανα και πράσινους ήλιους. Δεν φταίνε για όλα οι Εβραίοι, λοιπόν.))

Το μόνο στο οποίο διαφωνώ μαζί σου, είναι ότι οποιαδήποτε συνεργασία αποκλείεται διότι το Ελληνικό πνεύμα είναι εγγενώς αντίθετο στον εβραϊκό υλισμό. Πολιτιστικές και ιστορικές αντιθέσεις υπάρχουν (και οι Εβραίοι, όντως, καθώς δεν μπορούσαν να έχουν γη, ούτε κράτος, εστράφησαν από νωρίς στο εμπόριο, στα χρηματιστηριακά και στις τέχνες). Αλλά τέτοιες ή άλλες πολιτιστικές αντιθέσεις ουδέποτε απέκλεισαν την συνεργασία στην εξωτερική πολιτική επί τη βάσει κοινών συμφερόντων. Έτσι γίνεται η υπεύθυνη εξωτερική πολιτική· βάσει γεωστρατηγικών συμφερόντων· όχι βάσει του αν… το Ελληνικό Δωδεκάθεο είναι ή όχι συμβατό με τον ανατολικό δεσποτισμό, ούτε με το αν οι Μακκαβαίοι και ο Ιώσηπος πολεμούσαν και κατηγορούσαν τους Έλληνες, ο δε Αντίοχος ο Δ’ και ο Απίων τους Εβραίους, πριν δυο χιλιάδες χρόνια! Σημειώνω, επίσης, διότι είναι ολέθριο να υποτιμάς τους ξένους (και δη τους αντιπάλους σου – εάν είναι αντίπαλοι) και να κλείνεις τα μάτια στην δική σου κατάσταση, ότι εμείς οι Έλληνες, με την μεταπρατική, παρακμιακή και ξενόδουλη κοινωνία και το κρατίδιό μας τους τελευταίους δύο αιώνες (πλην συντόμων αναλαμπών δόξης), θα έπρεπε, αντί να κατηγορούμε τους Εβραίους που έχουν βγάλει τόσους γίγαντες της επιστήμης, του πνεύματος και της τέχνης τους τελευταίους αιώνες -η αλήθεια να λέγεται-, και να λέμε ότι είναι… ανίκανοι για πνευματικό πολιτισμό -έλεος!-, αλλά και έχουν αποδείξει εμπράκτως την ζωτικότητα και τον πατριωτισμό τους, να στρωνόμασταν στην δουλειά μήπως και προκόψει η πατρίδα μας! Λαός που προδίδει την δική του Ιστορία και αφελληνίζει τα παιδιά του με το Ρεπούσειο ανοσιούργημα, δεν δικαιούται να κάνει υποδείξεις σε άλλους, πολύ δε περισσότερο να επικαλείται προγονικές δάφνες.

Αυτά δεν έχουν καμμία σχέση με την εβραιολαγνία των ημετέρων αρνησιπάτριδων “προοδευτικών” -το τονίζω και ελπίζω να γίνομαι κατανοητός-, αλλά και με την παγκόσμια εξουσία των φιλοεβραϊκών λόμπυ, μέσω της οποίας, και με τα προσχήματα του “αντιρατσισμού”, του “πολυπολιτισμού” κ.ά., με την πρόθυμη συνεργασία -και πρωτοβουλία- των ντόπιων λακέδων της Νέας Τάξης επιχειρείται ο αφελληνισμός του τόπου και η εξαφάνιση των εθνών της Γης. Οι διώξεις κατά της ελευθερίας του λόγου και η αστυνόμευση της σκέψης που εξαπολύουν οι φασίστες Δημητράδες και οι μιασματικοί “Ιοί” (τελευταίο κρούσμα: στις 5 Σεπτ. δικάζεται ο Κ. Πλεύρης, επί “ρατσισμώ”, για το βιβλίο του – και δεν μέ ενδιαφέρει τί λέει ο Πλεύρης (εγώ, σε ορισμένα διαφωνώ σαφώς)· εδώ είναι ζήτημα ελευθερίας του λόγου· οι νεοταξικοί φασίστες Δημητράδες, “Ιοί” και λοιποί, με πρόσχημα τον “αντιρατσισμό”, επιδιώκουν την δίωξη κάθε εθνικού φρονήματος· αύριο η καμπάνα θα χτυπήσει για εμάς), γίνεται πρωτίστως για πολιτικούς λόγους (κατεδάφιση της εθνικής ιδέας), και όχι από καμμιά αγάπη στους εβραίους. Προσβολή για την μνήμη των νεκρών του ολοκαυτώματος και των εβραίων της Ελλάδος είναι στην πραγματικότητα όλη αυτή η εβραιοκαπηλεία των “προοδευτικών” – το μίσος για την Ελλάδα είναι το κίνητρό τους, όχι η αγάπη για τους εβραίους (τις εβραϊκές κοινότητες, όχι τα διεθνή εξουσιαστικά όργανα) και τον εβραϊκό πολιτισμό. (Σκέπτομαι: Μόνον ζημιά κάνει στους εβραίους της Ελλάδος η νταβατζίδικη «προστασία» που τούς πουλάνε οι ανθέλληνες, «προστασία» η οποία κάνει κάθε πατριώτη Έλληνα να αγανακτεί! Θα πρέπει και οι ίδιοι οι εβραίοι της Ελλάδος να αποκηρύξουν τους Δημητράδες ξεκάθαρα, όπως στο παρελθόν απεκήρυξαν, προς τιμήν τους, της ανθελληνικές ντιρεκτίβες του Κέντρου Βίζενταλ.) Αλλά για το πού έχει φτάσει η ξενοκρατία, ο μισελληνισμός και η υποτέλεια (για να θυμηθώ τον τίτλο του εμβληματικού ιστορικού έργου του Κυριάκου Σιμόπουλου) σε αυτόν τον τόπο, θα ακολουθήσει νέο σημείωμα. (Επί του παρόντος, διαβάστε το καταπληκτικό άρθρο του αν. καθηγητού Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου, Κωνσταντίνου Ρωμανού, «Ολοκαύτωμα και διαπολιτισμική αγωγή στα ελληνικά σχολεία», και θα καταλάβετε πολλά για το πού τό πάνε μερικοί.)

Αντισημιτισμός στην Ελλάδα: Ο ύποπτος ρόλος του Παναγιώτη Δημητρά και του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι

31 Ἰουλίου 2007

Όσοι αγανάκτησαν -δηλαδή κάθε Έλληνας- με το ανθελληνικό παραλήρημα των ανακοινώσεων του τρομοΚέντρου Βίζενταλ και της ADL, και τις ωμές και προσβλητικές παρεμβάσεις τους στα εσωτερικά της Ελλάδος, ερωτούνται. Καλά, οι οργανώσεις της διεθνούς εξουσίας προωθούν τα συμφέροντά τους (καπηλευόμενες και το εβραϊκό ολοκαύτωμα, όπως καταγγέλουν γενναίοι Εβραίοι σαν τον Νόρμαν Φιλκενστάιν, τον Νόαμ Τσόμσκυ κ.ά.). Αλλά, για τον ανθελληνισμό των Εβραίων, στο εξωτερικό ιδίως -διότι, προς τιμήν τους, οι Εβραίοι της Ελλάδος πολλάκις έχουν αποκηρύξει δημοσίως αυτές τις καταγγελίες των ομοθρήσκων τους-, τί φταίει; Καμμιά… προαιώνια συνωμοσία;! Όχι βεβαίως! Πολύ πιο πεζή είναι η εξήγηση! Παραθέτω παλαιότερο εξαιρετικό άρθρο του κ. Γιάννη Κουριαννίδη, άκρως αποκαλυπτικό για το ποιοι είναι αυτοί -όχι εβραίοι πάντως!- που δυσφημούν εκ συστήματος την Ελλάδα στο εξωτερικό και προσπαθούν σώνει και καλά να πείσουν τους Εβραίους ανά τον κόσμο ότι είμαστε… αντισημίτες, ρατσιστές και νεοναζί!

Διαβάστε το, και απαντήστε: Οι Εβραίοι φταίνε;

Αντισημιτισμός στην Ελλάδα: η έκθεση του State Department και ο ρόλος του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι

του Γιάννη Κουριαννίδη

(«Ελληνικές Γραμμές», 19 Ιαν. 2005)

Η έκθεση του State Department για τον αντισημιτισμό στην Ελλάδα δικαιολογημένα προκάλεσε αγανάκτηση και λύπη στον ελληνικό λαό. Αγανάκτηση, διότι δεν είναι η πρώτη φορά που οι «σύμμαχοί» μας Αμερικανοί επιδίδονται στην τακτική σπιλώσεως της πατρίδας μας· τό έχουν κάνει επανειλημμένως, με διάφορες αφορμές, στο παρελθόν (τα όσα προηγήθηκαν των Ολυμπιακών Αγώνων είναι χαρακτηριστικά!). Λύπη, διότι γνωρίζουμε πολύ καλά ότι πίσω από την κατάπτυστη αυτή έκθεση κρύβονται οι εκπρόσωποι του εβραϊκού λόμπι των ΗΠΑ και τον τελευταίο λαό στον κόσμο που θα έπρεπε οι Εβραίοι να κατηγορήσουν για … αντισημιτισμό είναι σίγουρα ο ελληνικός.

Είναι πάντως χαρακτηριστικό ότι, αν ρίξει κάποιος μιά ματιά στο κείμενο του State Department και στην ανακοίνωση του Κέντρου Σιμόν Βίζενταλ (της γνωστής διεθνούς εβραϊκής οργανώσεως, που εδρεύει στο Λος Άντζελες και υποτίθεται ότι προασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα), εύκολα διαπιστώνει ότι τα δύο κείμενα ταυτίζονται.
Διαβάζουμε χαρακτηριστικά στην ιστοσελίδα του Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων (Σάββατο, 8/1/2005), που αναδημοσιεύει επιστολή του διευθυντή του Κέντρου Σιμόν Βίζενταλ, ραβίνου Αβραάμ Κούπερ, προς τον πρόεδρο της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, κ. Ζακ Ρογκ, με ημερομηνία 5/6/2004:

«Ο μέσος Έλληνας έχει αντισημιτικά αισθήματα, που κυμαίνονται από την εκδήλωση θετικών απόψεων για τις φοβερές ψευδολογίες των πρωτοκόλλων της Σιών, την προώθηση Ανατολίτικων εθίμων, όπως το Κάψιμο του Εβραίου, και τους στίχους ενός δημοφιλούς μιούζικαλ (sic) πού φέρνει τη σφραγίδα του μεγάλου συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη, ότι “οι Εβραίοι είναι η ρίζα του κακού”, μέχρι την προβολή του Ισραήλ ως Ναζιστικής χώρας με παράλληλη ηρωποίηση των Παλαιστινίων βομβιστών αυτοκτονίας, και πράξεις μίσους εναντίον μνημείων για τα θύματα του Ολοκαυτώματος και εβραϊκών νεκροταφείων. Βέβαια τέτοια πράγματα συμβαίνουν και σε άλλα μέρη του κόσμου, αλλά ατυχώς στην περίπτωση της Ελλάδας εκείνο που διαφέρει είναι ότι η αντισημιτική δραστηριότητα μένει αναπάντητη από τους κυβερνώντες και από την ελίτ της χώρας».

Ζητά μάλιστα ο κ. Κούπερ από τον κ. Ρογκ «να ασκήσει την επιρροή του στις αρμόδιες Ελληνικές αρχές για την λήψη μέτρων με στόχο την εξάλειψη του αντισημιτισμού που», όπως καταγγέλλει, «έχει πάρει επιδημικές διαστάσεις στην Ελλάδα» (!!!).

Πώς όμως το Κέντρο Σιμόν Βίζενταλ σχημάτισε τέτοια εικόνα για την πατρίδα μας και την αναπαρήγαγε σε βαθμό τέτοιο, ώστε να υιοθετηθεί αυτούσιο σχεδόν το κείμενό του στην έκθεση του State Department; Πρόκειται για φαντασιώσεις ή ψευδολογίες των ανθρώπων του ή για αποτέλεσμα παραπληροφορήσεως; Και αν ισχύει το δεύτερο, ποια η πηγή της;

Οι απορίες μας λύθηκαν σύντομα με μία απλή περιήγησή μας στην ιστοσελίδα της οργανώσεως «Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι», στην σειρά δημοσιεύσεων που περιλαμβάνει σχετικά με τον αντισημιτισμό στην Ελλάδα.

Η περιήγησή μας είχε απίστευτα αποτελέσματα, που καταδεικνύουν ακριβώς τό ποιοί πραγματικά κρύβονται πίσω από την προσπάθεια αυτή δυσφημήσεως της χώρας μας.

1. Σε ανακοίνωση του «Παρατηρητηρίου» της 9/10/2000, με αφορμή την ημέρα μνήμης της «Νύχτας των Κρυστάλλων», μεταξύ άλλων αναφέρονται τα εξής: «Δηλώνουμε σήμερα Εβραίοι και αλληλέγγυοι στους Εβραίους της Ελλάδας που θίγονται και προσβάλλονται από αυτή την έξαρση αντισημιτισμού.

Το πιο πρόσφατο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η κοινοβουλευτική ερώτηση του γνωστού ρατσιστή βουλευτή Γιώργου Καρατζαφέρη προς τον πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη, που κατατέθηκε στα τέλη Οκτωβρίου. Με αυτή ζητούσε από τον Πρωθυπουργό να τον πληροφορήσει αν η κόρη του “παντρεύτηκε κατά το τελετουργικό των εβραίων σε Συναγωγή” και, αν ναι, “γιατί αυτό έγινε εν κρυπτώ”. Επεσήμανε δε, για να μην υπάρχει αμφιβολία για τον αντισημιτικό χαρακτήρα της ερώτησης, ότι {όταν συμβαίνει ο πατέρας της οικογένειας να είναι πρωθυπουργός και μάλιστα συμπίπτει το μυστήριο του γάμου με μια περίοδο που ουσιαστικά ο ορθόδοξος Ελληνας αισθάνεται ότι διώκεται η πίστη του από τις κυβερνητικές ενέργειες, δημιουργείται ένας προβληματισμός που πρέπει να ξεδιπλωθεί” (“Αλφα Ένα” 4-5/11/2000).

Είναι θλιβερό ότι δεν υπήρξε καμιά καταδίκη της ενέργειας αυτής από καμιά πλευρά (πολιτικών, εφημερίδων, ακόμα και του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου), ούτε καν από τους ελάχιστους που αντέδρασαν όταν πριν τέσσερα χρόνια ο ίδιος βουλευτής κατέθετε άλλη αντισημιτική ερώτηση με στόχο τον τότε Υφυπουργό Εξωτερικών Χρήστο Ροζάκη. Ενισχύεται έτσι η εντύπωση πως στην Ελλάδα υπάρχει ανοχή στον αντισημιτισμό, όπως φάνηκε και από την απουσία αντίδρασης (με ελάχιστες εξαιρέσεις) στη σωρεία αντισημιτικών δηλώσεων εκπροσώπων της Ορθόδοξης Εκκλησίας, δημοσιογράφων αλλά και (Ευρω)βουλευτών όπως και στις βεβηλώσεις εβραϊκών μνημείων κατά τη διάρκεια του 2000.»

Το εν λόγω δημοσίευμα «δικαιολογεί» την αναφορά του Κέντρου Σιμόν Βίζενταλ ότι «η αντισημιτική δραστηριότητα μένει αναπάντητη από τους κυβερνώντες και από την ελίτ της χώρας», αλλά καί για «πράξεις μίσους εναντίον μνημείων για τα θύματα του Ολοκαυτώματος».

2. Σε Δελτίο Τύπου του «Παρατηρητηρίου», της 25/6/2004 (προ-ολυμπιακή περίοδος) αναφέρονται τα εξής:

«Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) έστειλε σήμερα επιστολή στον Πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, επισημαίνοντας την επί δίμηνο παρουσία νεοναζιστικών ξενοφοβικών και αντισημιτικών συνθημάτων στην εθνική οδό Αθήνας-Κορίνθου, και κάνοντας έκκληση να φροντίσει να σβηστούν και να διωχθούν οι υπεύθυνοι για παραβίαση του αντιρατσιστικού Ν. 927/79. Το πιο πολυσύχναστο τμήμα του εθνικού οδικού δικτύου, μεταξύ διοδίων Λουτρακίου και εισόδου στην Κόρινθο, “κοσμούν” απείραχτα τα συνθήματα “Έξω οι ξένοι!”, “Έξω οι Εβραίοι”! με υπογραφή “Χρυσή Αυγή” ή “Πατριωτική Συμμαχία” (…) Από το σημείο αυτό το ΕΠΣΕ εκτιμά πως, κατά το τελευταίο δίμηνο, έχουν περάσει, περισσότερο από μια φορά, πρωθυπουργός και οι περισσότεροι υπουργοί, πάμπολλοι βουλευτές, αλλά και εντεταλμένοι για το σβήσιμο των ρατσιστικών συνθημάτων και τη δίωξη των υπευθύνων αστυνομικοί και δικαστικοί λειτουργοί. Κανένας δεν φαίνεται να ευαισθητοποιήθηκε αρκετά ώστε να απαιτήσει από τις αρμόδιες αρχές να
σβηστούν, συμβάλλοντας στην εικόνα της Ελλάδας ως μιας χώρας που δείχνει “ανοχή στη δυσανεξία” (tolerance of intolerance)».

Το παραπάνω δημοσίευμα «δικαιολογεί» την αναφορά του Κέντρου Σιμόν Βίζενταλ ότι «ο μέσος Έλληνας έχει αντισημιτικά αισθήματα», αλλά και ότι «η αντισημιτική δραστηριότητα μένει αναπάντητη από τους κυβερνώντες και από την ελίτ της χώρας».

3. Σε Δελτίο Τύπου του «Παρατηρητηρίου», της 29/8/2004, αναφέρονται τα εξής:

«Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) καταδικάζει τη σημερινή βράβευση του Έλληνα συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή σε “ένδειξη αναγνώρισης της συνεισφοράς του μέσω του έργου του στην προαγωγή του αθλητισμού, των νέων ανθρώπων και της ειρήνης”.

Το ΕΠΣΕ υπενθυμίζει πως, μόλις πριν από δύο μέρες, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Haaretz, ο Μίκης Θεοδωράκης επανέλαβε την άποψη του ότι “οι Εβραίοι είναι στη ρίζα του κακού” και έκανε και πολλά άλλα αντισημιτικά σχόλια».

Το παραπάνω δημοσίευμα «δικαιολογεί» την αναφορά του Κέντρου Σιμόν Βίζενταλ στον Έλληνα μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη.

4. Σε Δελτίο Τύπου του «Παρατηρητηρίου», της 14/6/2004, σχετικά με δηλώσεις της Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, κας Μαριέττας Γιαννάκου, ότι «ο ΛΑΟΣ δεν είναι κόμμα της ακροδεξιάς αλλά της λαϊκής δεξιάς καί ότι ο λαός είναι σοφός ψηφίζοντας και τα μικρά κόμματα ώστε να εκπροσωπείται η Ελλάδα σε κάθε ευρω-ομάδα», αναφέρονται τα εξής:

«Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) έστειλε σήμερα την ακόλουθη επιστολή στην Υπουργό Παιδείας Μαριέττα Γιαννάκου, με κοινοποίηση στους Πρεσβευτές Ιρλανδίας, Ιταλίας, Πορτογαλίας για τις απαράδεκτες δηλώσεις της πρώτης που νομιμοποιούν το ΛΑΟΣ, πιθανότατα το πιο ακροδεξιό, υπερεθνικιστικό, ξενοφοβικό και αντισημιτικό κόμμα στο νέο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (…) Κυρία Υπουργέ, Αποτέλεσαν δυσάρεστη έκπληξη οι δηλώσεις σας, χθες (…) Παρόμοια νομιμοποίηση από σας του πιθανότατα πιο ακροδεξιού, υπερεθνικιστικού, ξενοφοβικού και αντισημιτικού κόμματος στο νέο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συμβάλει στην εκκόλαψη του “αυγού του φιδιού”.

Με την κοινοποίηση της επιστολής στους πρεσβευτές των ευρωπαϊκών χωρών, ο εκπρόσωπος του «Παρατηρητηρίου» Παναγιώτης Δημητράς αποσκοπεί στο να εξαγάγει την εικόνα μιας «αντισημιτικής» Ελλάδας ακόμη και σε επίπεδο κυβερνητικό και να «δικαιολογήσει» έτσι την αναφορά του Κέντρου Σιμόν Βίζενταλ στο «ότι η αντισημιτική δραστηριότητα μένει αναπάντητη από τους κυβερνώντες και από την ελίτ της χώρας».

5. Στην ιστοσελίδα του «Παρατηρητηρίου» φιλοξενείται επίσης Δελτίο Τύπου της ΑΕΚΑ (Ανανεωτική Εκσυγχρονιστική Κίνηση της Αριστεράς), η οποία «εκφράζει τη λύπη και την ανησυχία της για την αμέριστη προβολή του αντισημιτικού βιβλίου του δημοσιογράφου και γνωστού στελέχους της ακροδεξιάς (ΛΑΟΣ) κου Δ. Λιακόπουλου με τίτλο “Τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών” στη βιτρίνα του βιβλιοπωλείου “Το Κατώι του Βιβλίου” στη Θεσσαλονίκη». [σ.σ. ο Λιακόπουλος δεν έχει σχέση βεβαίως με τον ΛΑΟΣ.]

Το παραπάνω δημοσίευμα «δικαιολογεί» την αναφορά του Κέντρου Σιμόν Βίζενταλ στην «εκδήλωση θετικών απόψεων (σ.σ.: στον μέσο Έλληνα) για τις φοβερές ψευδολογίες των πρωτοκόλλων της Σιών».

6. Είδαμε ακόμη καταγγελίες για την παρουσία του Αρχιεπισκόπου σε αναστάσιμα έθιμα που περιλαμβάνουν και το συμβολικό «κάψιμο του Ιούδα» (να και η «δικαιολόγηση» της αναφοράς του Κέντρου Σιμόν Βίζενταλ για «προώθηση Ανατολίτικων εθίμων, όπως το Κάψιμο του Εβραίου»), ενώ καταγγέλλεται επίσης το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑΠΕ) (27-01-2004), διότι «δεν θεωρεί αξιομνημόνευτη την πρώτη εκδήλωση για την Ημέρα Μνήμης Ολοκαυτώματος»(!!!).

7. Η κορύφωση, όμως, της αθλιότητας πραγματοποιείται όταν διαβάζει κανείς την αναδημοσίευση του άρθρου με τίτλο «Ελλάδα: “Ανεπιθύμητοι οι Εβραίοι”», που δημοσιεύθηκε στην αμερικανική εφημερίδα Wall Street Journal, ενώ στην Ελλάδα το δημοσίευσε και η Ναυτεμπορική (8/11/2003). Την ίδια ημερομηνία το πέρασε στην ιστοσελίδα του και το «Παρατηρητήριο». Το κείμενο γράφτηκε με αφορμή και πάλι την ημέρα μνήμης της Νύχτας Κρυστάλλων και συνυπογράφεται από τους Σάιμον Σάμιουελς και Παναγιώτη Δημητρά:

«ΑΥΡΙΟ είναι η 65η επέτειος της ναζιστικής ‘Νύχτας των κρυστάλλων’, που αποτέλεσε το προοίμιο του Ολοκαυτώματος. Το σλόγκαν που κυριάρχησε μετά το μακελειό εκείνο ήταν ‘ποτέ ξανά’, αλλά στην Ελλάδα ο αντισημιτισμός σήκωσε κεφάλι ‘ξανά’. Ετσι, εμείς στο Κέντρο Βίζενταλ θεωρούμε καθήκον να εκδώσουμε ταξιδιωτική οδηγία για την Ελλάδα, επισημαίνοντας ότι όσοι επισκέπτονται τη χώρα θα πρέπει να είναι άκρως προσεκτικοί μέχρις ότου οι αρμόδιες αρχές λάβουν τα ενδεικνυόμενα μέτρα για την περιστολή του αντισημιτισμού και άλλων εκδηλώσεων μίσους.

Παράλληλα, το Ελληνικό Παρατηρητήριο Ελσίνκι προσφεύγει σε δικαστικό αγώνα, ελπίζοντας πως τα ελληνικά δικαστήρια και το ελληνικό κράτος θα διώξουν όλους εκείνους που παραβιάζουν τους νόμους που κάνουν λόγο για υποκίνηση μίσους.

Γιατί γίνονται τέτοιες συλλογικές ενέργειες; Ο αντισημιτισμός είναι παράδειγμα όλων των μορφών ξενοφοβίας και βαρόμετρο ατμόσφαιρας που μπορεί να φοβίσει τον ίδιο τον κοινωνικό ιστό. Η εξώθηση σε τέτοιες μορφές παραβιάζει τις κοινοτικές διατάξεις και απειλεί να εξαλείψει τα ιδεώδη της Ολυμπιακής φλόγας που, τον ερχόμενο Αύγουστο, θα επιστρέψει στον τόπο όπου γεννήθηκαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες.

Η εβραϊκή κοινότητα είναι παρούσα στην Ελλάδα από τους Βιβλικούς χρόνους και πριν από τον πόλεμο έφθασε τις 80.000, αλλά οι περισσότεροι από αυτούς εκτελέστηκαν στο Αουσβιτς. Σήμερα μένουν μόλις 5.000. Τους τελευταίους 20 μήνες, γίναμε μάρτυρες σχεδίου επιθέσεων εναντίον αυτής της αρχαίας κοινότητας. Από τις τελευταίες επιθέσεις ήταν η βεβήλωση του μνημείου Ολοκαυτώματος στο εβραϊκό κοιμητήριο των Ιωαννίνων. Ηταν το έκτο περιστατικό που εκδηλώθηκε εις βάρος της εβραϊκής κοινότητας στα Ιωάννινα, τη Θεσσαλονίκη και τη Ρόδο.

Στις 14 Οκτωβρίου, το Κέντρο Σίμον Βίζενταλ και το Ελληνικό Παρατηρητήριο Ελσίνκι αντέδρασαν με επιστολή που έφερε τον τίτλο «Είκοσι μήνες αντισημιτικών προπηλακισμών στην Ελλάδα (Μάρτιος 2002-Οκτώβριος 2003) επιστολή που τέθηκε υπόψη της διάσκεψης του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ).

Παράλληλα, στην Ελλάδα το Κεντρικό Συμβούλιο Εβραϊκών Κοινοτήτων κατήγγειλε «αυτό το κλίμα υστερίας και αντισημιτισμού που γίνεται με το πρόσχημα της καταδίκης των αμυντικών στρατιωτικών ενεργειών του κράτους του Ισραήλ, με αντισημιτικές εκφράσεις και με απαράδεκτη δυσφήμηση του Ολοκαυτώματος των 6 εκ. Εβραίων». Αυτή την επιστολή ουδεμία εφημερίδα την ανέφερε. Αντιθέτως, μερίδα του Τύπου παρουσίασε εκθειαστικά τις παλαιστινιακές επιθέσεις αυτοκτονίας εναντίον Ισραηλινών. Η ελληνική νομοθεσία (Ν. 927/79) επιβάλλει κυρώσεις στην υποκίνηση μίσους ή βίας. Ωστόσο, αυτός ο νόμος παραμένει ανενεργός, λόγω έλλειψης βούλησης από τις εισαγγελικές και δικαστικές αρχές για την καταδίκη τέτοιων φαινομένων.
Το Κέντρο Σίμον Βίζενταλ έχει επίσης ζητήσει από τον πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη να καταδικάσει την ανοχή του αντισημιτισμού. Στις 27 Μαΐου, ένας από εμάς, ο κ. Σάμιουελς, συναντήθηκε στην Αθήνα με τον σύμβουλο του πρωθυπουργού, διπλωμάτη Θεόδωρο Σωτηρόπουλο, που υποσχέθηκε να υπάρξουν ανακοινώσεις, σε ανώτατο επίπεδο, εναντίον όλων των μορφών υποκίνησης μίσους και βίας. Ανάλογη υπόσχεση δόθηκε και από διπλωματικούς συνεργάτες του στην Unesco και ΟΑΣΕ. Η έκτοτε σιωπή τους είναι εκκωφαντική».

Το άθλιο και εμετικό αυτό κείμενο, το οποίο δυσκολευόμαστε πραγματικά να πιστέψουμε ότι βρέθηκε Έλληνας για να το υπογράψει, αιτιολογεί σαφέστατα όλες τις αθλιότητες της ανακοινώσεως του Κέντρου Σιμόν Βίζενταλ και κατ’ επέκτασιν της εκθέσεως του State Department.

Μετά από όλα τα παραπάνω, αντιλαμβάνεται εύκολα κανείς, ότι η πηγή του κακού, αυτή τη φορά τουλάχιστον βρίσκεται εντός των τειχών. Όταν οι ελλαδίτες Εβραίοι έφτασαν στο σημείο να εκδώσουν ανακοίνωση (Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο, 5/6/2004, με τίτλο «Άδικες οι κατηγορίες κατά της Ελλάδος για αντισημιτισμό»), στην οποία ο πρόεδρος του ΚΙΣ τονίζει ότι «ποτέ στην Ελλάδα δεν υπήρξαν εχθρικές ενέργειες απέναντι σε Εβραίους» (βεβαίως, στην συνέχεια, όταν κάποιοι του «τράβηξαν το αυτί», ψέλλισε κι αυτός κάτι περί «λανθάνοντος αντισημιτισμού στην Ελλάδα»!), τότε τί να πεί κανείς για κάποιους «Έλληνες», που ανέλαβαν να παίξουν διαχρονικά τον ρόλο του Εφιάλτη και του Πήλιου Γούση; Ίσως θα έπρεπε να επιληφθεί του θέματος κάποιος εισαγγελέας, εξετάζοντας το κατά πόσον η δυσφήμηση αυτή της χώρας μας επισύρει ποινικές κυρώσεις…